Δεν είναι δουλειά της αισθητικής να σου πει ποια έργα τέχνης είναι καλά και ποια είναι κακά. Ούτε είναι δουλειά της αισθητικής να σου πει ποιες εμπειρίες αξίζει να βιώσεις. Αν μια εμπειρία αξίζει για σένα, γίνεται έτσι ένα δυνάμει θέμα αισθητικής. Μπορείς να ζήσεις τις αισθητικές σου συγκινήσεις όπου τις βρίσκεις. Η αισθητική δεν είναι ένας εξειδικευμένος οδηγός που σου λέει ποιες εμπειρίες επιτρέπονται και ποιες όχι. Ούτε ένας χάρτης που σε βοηθά να τις βρεις. Η αισθητική είναι ένας τρόπος ανάλυσης του τι σημαίνει να βιώνεις αυτές τις εμπειρίες. Η αισθητική είναι, και θα έπρεπε να είναι, απολύτως μη επικριτική. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τα μαλλιά είναι μια έκφραση της ταυτότητάς μας. Όταν ξαφνικά τα χάνεις, είναι σαν να παίρνουν μαζί τους και ένα μέρος της προσωπικότητάς σου. Η συγγραφέας αφηγείται την ιστορία της. Την ιστορία των μαλλιών της. Την ιστορία της ζωής της. Μια αληθινή ιστορία που την έφερε με τρόπο σκληρό και τελεσίδικο αντιμέτωπη με το αυτοάνοσο νόσημα της αλωπεκίας. Έχασε τα μαλλιά της και αποζημιώθηκε με θλίψη και άγχος. Κι αφού γεύτηκε για τα καλά τη στεναχώρια της, κι αφού η εικόνα της την απογοήτευσε ξανά και ξανά, έψαξε να βρει την ουσία και την ψυχή της. ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΦΟΡΑΕΙ ΠΙΑ ΠΕΡΟΥΚΕΣ... Αυτή είναι η ιστορία της. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

La mano de Dios. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα είναι πολλά περισσότερα από το «Χέρι του Θεού», από το «Γκολ του Αιώνα», από έναν ποδοσφαιριστή που αντάλλαζε ερωτόλογα με την «ασπρόμαυρη θεά». Η ζωή του, εντός κι εκτός γηπέδων, ήταν από μόνη της μια έκρηξη. Σαν κι εκείνη που προκάλεσε η μεταγραφή του στη Νάπολη, σαν την αλλαγή που επήλθε στις ζωές των ανθρώπων χάρη στην πιο μαγική αφάνα που γνώρισε ποτέ το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς ακόμα και μετά τον θάνατό του.
Για την ακρίβεια, ο Ντιέγκο θα ζει για πάντα. Στα βραδινά όνειρα των φτωχοδιάβολων. Στις προσευχές των Ναπολιτάνων. Στην αντανάκλαση των ματιών κάθε παιδιού που σπάει τα κοινωνικά σύνορα που του επιβάλλουν. Στις διηγήσεις όσων τον είδαν, στις ιστορίες εκείνων που τυφλώθηκαν από τη λάμψη του. Στους πιο τρελούς πανηγυρισμούς, στους ζωντανούς εφιάλτες, στις αυγές μετά τις πιο σκοτεινές νύχτες. Θα θυμίζει για πάντα πού ανήκει το ποδόσφαιρο, όπως κι αν εξελιχθεί.
Το "Χέρι του Θεού - Η ζωή του Ντιέγκο Μαραντόνα σε κόμικ" περικλείει όλη τη μαγεία της ιστορίας: το φως, το σκοτάδι, τον θρίαμβο και μια απόκοσμη οδύνη, με το νούμερο «10» φθαρμένο απ' το χορτάρι και το όνομα «Μαραντόνα» να μη σβήνει ποτέ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Πόσες φορές επισκεφθήκατε σήμερα τα προφίλ σας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Πόσες φορές ανανεώσατε τη ροή των χρήσιμων και άχρηστων πληροφοριών στη σελίδα σας; Είναι το Google ο καλύτερός σας φίλος; Πόσες φωτογραφίες ανεβάσατε την τελευταία εβδομάδα και με ποιους τις μοιραστήκατε; Είχατε πολλά like; Γέμισε ο τοίχος σας με καρδούλες; Συγχαρητήρια! Είστε ένας υπέροχα εκπαιδευμένος σκύλος και κάνετε ακριβώς ό,τι σας ζητά ο εκπαιδευτής σας!»
Ο Τζέρον Λάνιερ, τεχνολογική ιδιοφυΐα με θητεία στο Ερευνητικό Τμήμα της Microsoft, μας εξηγεί τους λόγους που δεν θα 'πρεπε να υπακούμε σαν εκπαιδευμένοι σκύλοι σε προστάγματα που ελέγχουν τη συμπεριφορά μας μέσα από τους λογαριασμούς μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σε έναν κόσμο πειθήνιων καταναλωτών της πληροφορίας, μας δείχνει τον τρόπο να γίνουμε... γάτες. Ανυπάκουοι και αυτεξούσιοι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Ένας συνδυασμός προφητικής σοφίας και πρακτικής απλότητας - ένα βιβλίο απαραίτητο για όλους». (The New York Times)
«Μια άλλη online ζωή είναι εφικτή, πρώτα όμως πρέπει να καταστρέψουμε αυτήν που μας έχει παγιδέψει. Το καλό νέο είναι ότι μπορούμε να το κάνουμε και απ' το δωμάτιό μας.» (Zadie Smith)

Παρίσι, Μάιος 1968: Στήνονται οδοφράγματα, οι φοιτητές κατεβαίνουν σε πυρωμένες διαδηλώσεις, η θρυαλλίδα καίγεται, δέκα εκατομμύρια (!) εργαζόμενοι κηρύσσουν απεργία διαρκείας, κόντρα μάλιστα στα συμβιβασμένα από καιρό συνδικάτα, οι τοίχοι γίνονται η παρτιτούρα της συμφωνικής ποίησης των δρόμων.
Δυο δίδυμα Γαλλάκια κι ένας συνομήλικός τους νεαρός Αμερικανός, οι ήρωες του συναρπαστικού μυθιστορήματος "Οι Ονειροπόλοι" του σκοτσέζου ποιητή και μυθιστοριογράφου Γκίλμπερτ Ανταίρ, εμπλέκονται στην εξεγερσιακή κατάσταση, σ' αυτή την πρώτη παγκοσμίως επανάσταση πολυτελείας, μια επανάσταση
που κύριό της πρόγραμμα (και πρόταγμα) ήταν η περιπέτεια της ποίησης και η ποίηση της περιπέτειας. Η ιστορία του Μάη είναι ταυτόσημη με την εμπρηστική επιθυμία των ανθρώπων να ζήσουν μια ζωή πλήρη εντέλει, πέρα από διαμεσολαβήσεις, μια ζωή απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση και την αλλοτρίωση.
Αυτό διαλαλούσαν οι τοίχοι και οι δρόμοι του Παρισιού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Λίγα βιβλία έχουν αγνοήσει τα ήθη και τους κανόνες της εποχής τους περισσόοτερο απ' όσο η Αφροδίτη με τη γούνα" του Λέοπολντ φον Ζάχερ Μάζοχ: αυτό που επιθυμεί ο ήρωάς του, ο ευγενής Σέβεριν φον Κουζιέμσκι, είναι να παραδοθεί στα χέρια -αλλά και στο μαστίγιο- της ανελέητης ερωμένης του (έχετε ακούσει τη λέξη «dominatrix»;), αναζητώντας την επιφώτιση στα απώτατα όρια της ηδονής. Αποτέλεσμα της διαβόητης φήμης που απέκτησε το βιβλίο αμέσως μετά την έκδοσή του το 1870 ήταν και η εισαγωγή στα ψυχιατρικά λεξικά του όρου «μαζοχισμός», από τη συχνή αναφορά της συγκεκριμένης «διαστροφής» στο έργο του Μάζοχ. Η "Αφροδίτη με τη γούνα" θα παραμείνει αναμφισβήτητα για πολύ ακόμα μια κλασική λογοτεχνική δήλωση για τα ατελεύτητα διανοητικά παιχνίδια που μπορεί να πυροδοτήσει η σεξουαλική υποταγή.

Για τη λογοτεχνία, τις τέχνες, αλλά και τη γραμματολογία, το ενδιαφέρον για το ερωτικό στοιχείο δεν είναι ασφαλώς καθόλου όψιμο, όσο κι αν από γεωγραφικής και πολιτισμικής άποψης τα ερωτικά και σεξουαλικά ήθη μοιάζουν να ποικίλλουν θεαματικά ανά τους αιώνες. Με την ανάλογη διάθεση, οι εκδόσεις Οξύ επιχειρούν να συστήσουν στο αναγνωστικό κοινό μια σειρά λογοτεχνικών τίτλων που έδωσαν το στίγμα τους όχι μόνο γιατί
σκανδάλισαν την εποχή που εκδόθηκαν, αλλά κυρίως επειδή παραμένουν επιδραστικοί μέχρι και σήμερα πραγματευόμενοι -τι άλλο;- το αρχαιότερο των ενστίκτων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η αριστουργηματική Κόλαση του Δάντη Αλιγκιέρι, το πρώτο μέρος της Θείας Κωμωδίας του και ορόσημο για την ιταλική και την παγκόσμια λογοτεχνία, εκδόθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1314. Όσο βαθιά όμως κι αν φτάνει η αλληγορική ιστορία της, η κεντρική ιδέα παραμένει απλή: με οδηγό του τον ποιητή Βιργίλιο, ο Δάντης καλείται να περάσει μέσα από τους εννέα κύκλους της Κόλασης για να ξαναβρεί την αγαπημένη του Βεατρίκη στον Παράδεισο.
Οι καταξιωμένοι Γάλλοι καλλιτέχνες Πολ και Γκαετάν Μπριζί αποδέχονται την πρόκληση να διατηρήσουν αναλλοίωτη τη δραματική ένταση και το αναπόδραστο θεματικό σκοτάδι, με τη σύμπτυξη του ποιητικού κειμένου στα χνάρια της μεγαλοφυΐας του Δάντη και μια επιβλητική ασπρόμαυρη εικονογράφηση που ισοδυναμεί με πραγματικό έργο τέχνης.
Το πνεύμα του Δάντη δεν προσβάλλεται από το τρομακτικό· αλλά μπορεί να δειχθεί ότι ποτέ δεν παύει να διακατέχεται από το Ύψιστο και κατά συνέπεια από το αληθινά ωραίο. (Από τη παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η αριστουργηματική Κόλαση του Δάντη Αλιγκιέρι, το πρώτο μέρος της Θείας Κωμωδίας του και ορόσημο για την ιταλική και την παγκόσμια λογοτεχνία, εκδόθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1314. Όσο βαθιά όμως κι αν φτάνει η αλληγορική ιστορία της, η κεντρική ιδέα παραμένει απλή: με οδηγό του τον ποιητή Βιργίλιο, ο Δάντης καλείται να περάσει μέσα από τους εννέα κύκλους της Κόλασης για να ξαναβρεί την αγαπημένη του Βεατρίκη στον Παράδεισο.
Οι καταξιωμένοι Γάλλοι καλλιτέχνες Πολ και Γκαετάν Μπριζί αποδέχονται την πρόκληση να διατηρήσουν αναλλοίωτη τη δραματική ένταση και το αναπόδραστο θεματικό σκοτάδι, με τη σύμπτυξη του ποιητικού κειμένου στα χνάρια της μεγαλοφυΐας του Δάντη και μια επιβλητική ασπρόμαυρη εικονογράφηση που ισοδυναμεί με πραγματικό έργο τέχνης.
Το πνεύμα του Δάντη δεν προσβάλλεται από το τρομακτικό· αλλά μπορεί να δειχθεί ότι ποτέ δεν παύει να διακατέχεται από το Ύψιστο και κατά συνέπεια από το αληθινά ωραίο. (Από τη παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)