Όλοι έχουν το δικαίωμα στην ατυχία. Έτσι, σε αυτή τη συλλογή μικρών ιστοριών παρελαύνουν άτυχοι κάθε είδους. Αγέννητα μωρά και μαθητές, νεαροί και ηλικιωμένοι, ευσεβείς και αθεόφοβοι, γονείς και εργένηδες, ασθενείς και υγιείς, αρχαίοι και σύγχρονοι, συμπαθή τετράποδα, ακόμα και σημεία στίξεως, διηγούνται ατυχείς στιγμές της ζωής τους σε πρώτο πρόσωπο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ξεχασμένες οικογενειακές φωτογραφίες από τα Ιωάννινα ξετυλίγουν το νήμα ενός χαμένου κόσμου. Γεφυρώνοντας το ιδιωτικό αρχείο με ιστορικά στοιχεία, ο Αλέξανδρος Μωυσής περιγράφει τον κόσμο της γιαγιάς του στις αρχές του 20ού αιώνα. Μέσα από τον φακό του θείου της Νισήμ Λεβή αναδεικνύεται μια από τις αρχοντικές τότε οικογένειες των Ιωαννίνων.
Στις σελίδες αυτές, η οικογενειακή ιστορία συνυφαίνεται με τα μεγάλα γεγονότα που συγκλόνισαν τα Ιωάννινα: την Επανάσταση των Νεότουρκων το 1908, την Απελευθέρωση το 1913, τις ραδιουργίες των ξένων προξένων πριν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, την Ιταλική κατοχή του 1917. Από τον εθνικό θρίαμβο της Συνθήκης των Σεβρών έως την τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής, το βιβλίο παρακολουθεί τις διακυμάνσεις της ελληνικής ιστορίας μέσα από την αλληλογραφία στρατιωτών στο μέτωπο με τους αγαπημένους τους στην πατρίδα.
Αυτό το πλούσιο πανόραμα διαλύεται με την τραγωδία του Ολοκαυτώματος. Η αφήγηση περιγράφει τη μαρτυρική πορεία της εβραϊκής κοινότητας προς το Άουσβιτς, τιμώντας παράλληλα το σθένος των ελάχιστων που επέζησαν και κράτησαν άσβεστη τη φλόγα της μνήμης.
Ο Χαμένος Κόσμος της Ενριέτ ντε Σερβιανά αποτελεί ένα πολύτιμο χρονικό για έναν κόσμο που χάθηκε στην ιστορία, αλλά διασώθηκε με αγάπη μέσα από σπάνιες εικόνες και αξέχαστες αφηγήσεις. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το βιβλίο αυτό έρχεται να προσθέσει μια τελείως νέα οπτική γωνία στην διχοστασία σχετικά με την έξοδο της Ελλάδος στόν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δίνω τον ελληνικό τίτλο "Το κλειδί", γιατί αυτό ειναι το συ?πέρασ?α του συγγραφέως. Ο Αλεξάντερ Μοντγκόμερυ Κάνινγκεημ, Άγγλος ανώτερος αξιωματικός, στάλθηκε εδώ το 1915 προκειμένου να βοηθήσει τον Άγγλο πρέσβη να βάλει την Ελλάδα στον πόλεμο. Μυαλό ανεξάρτητο, με μεγάλη πείρα ειδικών διπλωματικών αποστολών και φιλίες στα ανώτατα κλιμάκια του αγγλικού στρατού, ο Κάνινγκεημ αντιλαμβάνεται -και μας παρουσιάζει- την αποτυχία των συνεννοήσεων για συμμετοχή της Ελλάδος στον πόλεμο ως μια σειρά από στραβοτιμονιές της Αντάντ, που τού ειναι ακατανόητες: Γιατί οι Σύμμαχοι υπέβαλαν ασκόπως την Ελλάδα στα «βασανιστήρια»; Και, ειδικότερα, γιατί άφησαν δίχως καμία απάντηση τις δύο προτάσεις -με σχέδια του Δούσμανη και την έγκριση του βασιλιά Κωνσταντίνου- στο τέλος της Άνοιξης 1915 για έξοδο της Ελλάδος στον πόλεμο, με όλες τις δυνάμεις της, πεζικού και ναυτικού; Εντούτοις, τότε οι Γερμανοί δεν είχαν ακόμη πλησιάσει με τον μεγάλο στρατό τους στον Δούναβη, κι έτσι υπήρχαν βάσιμες ελπίδες να επιτύχει μια αγγλοελληνική επιχείρηση στα Βαλκάνια, να συνθηκολογήσει η απομονωμένη πλέον Τουρκία, να αποκατασταθεί η επικοινωνία με την Ρωσία, να σπάσει αυτή η «πίσω πόρτα» της Γερμανίας, και ο πόλεμος να κερδηθεί δυο χρόνια νωρίτερα. Το βιβλίο προβάλλει αντιλήψεις που αποσιωπήθηκαν και ανοίγει άλλα πεδία ερεύνης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στο βιβλίο "Ταξιδεύοντας στη χώρα της Ουτοπίας: Η Αριάν Μνουσκίν και το Θέατρο του Ήλιου", επιχειρείται μία σφαιρική ανάλυση του έργου της εμβληματικής Γαλλίδας σκηνοθέτριας Αριάν Μνουσκίν και της πολυσήμαντης πορείας του «Θεάτρου του Ήλιου», ενός από τους πιο επιδραστικούς θιάσους της ευρωπαικής σκηνής. Στην πολυεπίπεδη αυτή μελέτη εξετάζεται η εξηνταετής δημιουργική διαδρομή του θιάσου, από την πρώτη σκηνοθεσία της Μνουσκίν, τον Τζένκινς Χαν, έως την πρόσφατη παράσταση "Εδώ έχει δράκους". Μέσα από μία βαθύτερη ματιά στον κόσμο του «Θεάτρου του Ήλιου», φωτίζονται η δημοκρατική δομή και λειτουργία του θιάσου, οι καινοτόμες σκηνικές πρακτικές, ο διαπολιτισμικός του χαρακτήρας, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται η πολιτική και κοινωνική του δράση.
Στόχος του βιβλίου είναι να φέρει το ελληνικό κοινό σε επαφή με τη μοναδική καλλιτεχνική και ανθρωπιστική κληρονομιά της Αριάν Μνουσκίν και του «Θεάτρου του Ήλιου». Παράλληλα, η έκδοση φιλοδοξεί να συμβάλει στον εμπλουτισμό της ελληνικής βιβλιογραφίας, προσφέροντας πολύτιμα εργαλεία για την κριτική προσέγγιση της σύγχρονης θεατρικής δημιουργίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)