Για να καταφέρω να κοιμηθώ, βγάζω τα μάτια μου και τα τοποθετώ σ' ένα μικρό γυάλινο τάπερ. μέσα σε λιμνάζον υγρό φακών επαφής. Και αρχίζω να βλέπω πολύχρωμα όνειρα...
Ήρωες που συνομιλούν με τον θάνατο, τον εντάσσουν στο οπτικό πεδίο τους, οργανώνουν στρατηγικές απέναντί του και αποδείχνονται απτόητοι έως ότου εκλείψουν. Η κάμερα καδράρει με ματιά ρεαλιστική.
αλλά και μ' ένα αδιόρατο φίλτρο που κάνει πιο αχνές τις εικόνες. Ήρωες ολοζώντανοι και έντεχνα εξαϋλωμένοι, όπως οι ήρωες των ονείρων μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η μετάφραση κλασικών έργων έχει κατακτήσει σημαντική θέση στην εκδοτική παραγωγή για παιδιά και νέους. Τα έργα αυτά, αναγνωρισμένα ως υψηλού κύρους, συχνά αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα όταν πρόκειται να διασκευαστούν. Κι όμως, οι μεταπλασμένες εκδοχές τους έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην ανάδειξη και μετάδοση διαχρονικών πολιτισμικών αξιών.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα έργα του Τσαρλς Ντίκενς. Με ήρωες που συνεχίζουν να συγκινούν κάθε γενιά, ο κορυφαίος αυτός βικτωριανός συγγραφέας εξακολουθεί να έχει απήχηση στο παιδικό και εφηβικό αναγνωστικό κοινό. Το παρόν βιβλίο μελετά το μυθιστόρημα David Copperfield (1850) στη μεταφορά του στην ελληνική γλώσσα, αλλά και σε συνάρτηση με τις μεταμορφώσεις -χρονικές, τοπικές, ηλικιακές- που συντελούνται στους μικρούς και νεαρούς αναγνώστες στις διαφορετικές δεκαετίες έκδοσης των μεταφράσεων. Μέσα από την ανάλυση διαχρονικών και συγχρονικών αναμεταφράσεων, φωτίζονται κρίσιμες πτυχές του ρόλου του μεταφραστή, των εκδοτικών στρατηγικών, καθώς και οι κυρίαρχες αντιλήψεις για την παιδική ηλικία και την αναγνωστική της εμπειρία. Παράλληλα, δίνεται έμφαση στις εικονογραφήσεις και στα περικειμενικά στοιχεία κάθε έκδοσης, τα οποία συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση του τελικού αφηγηματικού νοήματος. Γινόμαστε έτσι μάρτυρες ενός μεγάλου ταξιδιού στον χώρο και στον χρόνο, του ταξιδιού του David Copperfield από τη βικτωριανή Αγγλία στο ελληνικό παιδικό δωμάτιο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΧΡΟΝΟΣ: ΜΟΝΑΔΑ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΦΘΟΡΑΣ
ΑΘΗΝΑ, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2022
Επισκέπτεται έναν μελλοντολόγο. Η διαδικασία ύπνωσης, στην οποία υποβάλλεται, ονομάζεται Προβολή. Ο νεαρός θα οραματιατεί στιγμιότυπα της ζωής του απ' το μέλλον, αρχικά κοθημερινές παραστάσεις, που καταλήγουν όμως σε φρικιαστικές εικόνες. Ο Αποστόλης αφήνει πίσω την αποκρουστική εμπειρία, μέχρι που συνειδητοποιεί ότι, όσα είδε στην Προβολή, πραγματοποιούνται στη ζωή του, ένα προς ένα. Γνωρίζοντας το τέλος, αναζητά απεγνωσμένα τον τρόπο για να ξεφύγει απ' αυτό.
ΛΗΜΝΟΣ, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 1996
Η δεκαοχτάχρονη Δέσποινα αφήνει ένα λακωνικό σημείωμα στη μητέρα της, ότι θα λείψει για μερικές μέρες. Έκτοτε δεν δίνει κανένα σημείο ζωής. Μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια, μόνο η φίλη της, η Ελισάβετ, θυμάται και νοσταλγεί. Και τότε συμβαίνει ένα περιστατικό απ' αυτά που το ανυποψίαστο μάτι δεν εντοπίζει. Αρκετό όμως για να αναστατώσει την Ελισάβετ και να την παρακινήσει να σκαλίσει την ιστορία της εξαφάνισης της φίλης της.
Σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους, ο Αποστόλης και η Ελισάβετ θα κάνουν την έρευνά τους, θα έρθουν αντιμέτωποι με αποκαλύψεις και διλήμματα που δεν φαντάζονταν. Κυρίως, όμως, θα ανακαλύψουν τι σημαίνει η έκφραση «Απολαύσεις της Καπούης». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Γάτες και Γάτοι, τα λατρεμένα μας κατοικίδια, τ' αγαπημένα ζώα των περισσότερων καλλιτεχνών και διανοουμένων. Σχεδόν όλα τα είδη του λόγου τα έχουν υμνήσει, ενώ τα σχετικά γνωμικά και οι παροιμιώδεις εκφράσεις δεν έχουν τέλος. Και όχι άδικα. Η παρουσία τους και η συμπεριφορά τους είναι έννοιες σύμφυτες με την ουσία της ζωής και της Τέχνης. "Λατρεύω τις γάτες, γιατί αγαπώ το σπίτι μου και σταδιακά γίνονται η ορατή ψυχή του", έλεγε ο Ζαν Κοκτό.
Το βιβλίο περιέχει ποιήματα (έμμετρα ή σε ελεύθερο στίχο) και πεζά για Γάτες και Γάτους των σπιτιών και των δρόμων. Γάτες και Γάτους που βρίσκονται στη ζωή είτε έχουν φύγει, ποιος ξέρει για πού... Γάτες και Γάτους με διαφορετικούς χαρακτήρες που θέλουμε να πιστεύουμε ότι μοιάζουν σ' εμάς. Ή μπορεί να μη μοιάζουν παρά μόνο στον εαυτό τους κι ίσως εμείς να τους μοιάζουμε. Ίσως...
Γάτες και Γάτοι, λοιπόν, που πάνω απ' όλα μας εμπνέουν! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Αγαπητέ κύριε Παπαδάτο,
το βιβλίο σας δεν είναι απλά μία ποιητική συλλογή - είναι μία ποιητική εγκυκλοπαίδεια και ανθολογία μικρών αιλουροειδών. Πολύ πλούσια, πολύ ευαίσθητη - και στα ποιήματα και στα πεζά κείμενά σας.
Οι γάτοι μου κι εγώ σας χαιρετάμε! (Νίκος Δήμου)