Για να καταφέρω να κοιμηθώ, βγάζω τα μάτια μου και τα τοποθετώ σ' ένα μικρό γυάλινο τάπερ. μέσα σε λιμνάζον υγρό φακών επαφής. Και αρχίζω να βλέπω πολύχρωμα όνειρα...
Ήρωες που συνομιλούν με τον θάνατο, τον εντάσσουν στο οπτικό πεδίο τους, οργανώνουν στρατηγικές απέναντί του και αποδείχνονται απτόητοι έως ότου εκλείψουν. Η κάμερα καδράρει με ματιά ρεαλιστική.
αλλά και μ' ένα αδιόρατο φίλτρο που κάνει πιο αχνές τις εικόνες. Ήρωες ολοζώντανοι και έντεχνα εξαϋλωμένοι, όπως οι ήρωες των ονείρων μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)




















