Η Πιπ δεν είναι πλέον ντετέκτιβ. Το πόντκαστ για την υπόθεση δολοφονίας που εξιχνίασε πέρυσι έχει γίνει πια viral. Παρ' όλα αυτά, θέλει να συνεχίσει τη ζωή της και να αφήσει πίσω τις έρευνες. Όταν όμως εξαφανίζεται ο Τζέιμι, ο αδελφός ενός φίλου της, και η αστυνομία του Λιτλ Κίλτον δεν κάνει τίποτε για αυτό...
...αποφασίζει να αναλάβει την υπόθεση. Η τελευταία φορά που είδαν τον Τζέιμι ήταν σε ένα πάρτι. Τότε η Πιπ δημιουργεί έναν ψεύτικο λογαριασμό στο Tinder, για να εντοπίσει ένα μυστηριώδες πρόσωπο που λέγεται Λέιλα. Στην πορεία, η Πιπ θα αποκαλύψει και άλλα σκοτεινά μυστικά της πόλης της, αλλά ο χρόνος της τελειώνει... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένας Αφροαμερικανός συγγραφέας γράφει ένα βιβλίο που γίνεται μπεστ σέλερ. Τώρα γυρίζει την Αμερική για να το προωθήσει - συνεντεύξεις, παρουσιάσεις, ειδικοί του μάρκετινγκ που χτίζουν το προφίλ του, το πρόσωπό του πρέπει να είναι παντού.
Ο μικρός Μουτζούρης, αντίθετα, έχει μάθει από νωρίς πως, όσο λιγότερο φαίνεσαι, τόσο το καλύτερο - ποτέ δεν βγαίνει σε καλό να τραβάς την προσοχή αν είσαι Μαύρος.
Ποιος είναι όμως ο Μουτζούρης; Και ποιος είναι ο Μικρός, που εμφανίζεται συνεχώς μπροστά στον συγγραφέα, αλλά μάλλον δεν τον βλέπει κανένας άλλος;
Κι όσο συμβαίνουν όλα αυτά, ακόμα ένα φονικό με δράστες αστυνομικούς και θύμα έναν Μαύρο συγκλονίζει τη χώρα...
Η πραγματικότητα εισβάλλει εκκωφαντική σαν δελτίο ειδήσεων στο ωραία σκηνοθετημένο success story, οι ιστορίες διασταυρώνονται και συγκρούονται με δύναμη, απειλώντας να εκτροχιάσουν την περιοδεία και τη ζωή του ήρωά μας.
Η τέχνη και τα χρήματα, η ταυτότητα και το δικαίωμα να διαλέγεις ποιος θα είσαι, η δόξα και η αγάπη, ο ρατσισμός και το τι σημαίνει να είσαι Μαύρος στην Αμερική του σήμερα σ' ένα καλειδοσκοπικό μυθιστόρημα, αστείο και τραγικό, που τρέχει με ξέφρενο ρυθμό κι έχει για μουσική υπόκρουση τους πυροβολισμούς εναντίον αθώων.
Ένα μυθιστόρημα που είναι ό,τι ακριβώς λέει ο τίτλος του: ΦΟΒΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Τσίτσος ήταν μια γάτα σαν όλες τις άλλες, μια γάτα που ζούσε με βάση το ιερό τρίπτυχο "Όταν νυστάξεις, κοιμήσου· όταν πεινάσεις, φάε και στο ενδιάμεσο γλείψου". Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι ήταν κάπως πιο προνομιούχος, μιας και ζούσε μέσα στα ανάκτορα και περιτριγυριζόταν από 15 ανυπόληπτες γάτες-πληβείους, ενώ είχε για υπηρέτη τον χουμανιστικό πατέρα του... ώσπου κάποια στιγμή συνέβη κάτι εξαιρετικό, κάτι που δεν είχε συμβεί για χιλιετηρίδες... Ο Τσίτσος ανακάλυψε ότι μπορεί να... ομιλεί.
Και από εκείνη τη στιγμή δεν σταμάτησε να επιδίδεται σε ατέρμονους διαλόγους με τον πατέρα, συζητώντας για τα μυστικά και τις αλλόκοτες συμπεριφορές της γάτας, για την αδιαμφισβήτητη υπεροχή της έναντι στους χούμανς. Μέσα από έντονες πνευματικές ζυμώσεις, πανάρχαια, εναγώνια ερωτήματα όπως "υγρή ή ξηρά τροφή", "στείρωση ή όχι", επιτέλους βρήκαν την απάντησή τους, αλλά οι δύο θαρραλέοι συζητητές δεν σταμάτησαν εκεί! Καταπιάστηκαν και με φιλοσοφικά ζητήματα, όπως το αν υπάρχει νόημα στη ζωή και αν αυτή η μυστηριώδης ουρά που ξεφυτρώνει πίσω από τη γάτα για μια ζωή είναι δική της ή ξένη.
Και ενώ ζούσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα, κάτι το σκοτεινό, το απειλητικό συνέβη κάπου στην Άπω Ανατολή, κάτι που απείλησε να ανατρέψει ολοκληρωτικά την καθεστηκυία τάξη στην αυτοκρατορία της πριγκίπισσας Τσίτσου! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το Δελτίο θανάτου σας καλωσορίζει στην πρώτη νύχτα!
Τα τελευταία χρόνια ο Οράιον Πέιγκαν δίνει μάχη για τη ζωή του εξαιτίας μιας σοβαρής καρδιακής πάθησης. Φοβάται να ζήσει έντονα· φοβάται πως θα πεθάνει ξαφνικά. Εκείνο το βράδυ αποφασίζει να γραφτεί σε έναν νέο οργανισμό που προβλέπει τον θάνατο, ενώ λαμβάνει μια πρόσκληση για το πάρτι στην Τάιμς Σκουέαρ για να γιορτάσουν την έναρξη του Δελτίου Θανάτου.
Ο Βαλεντίνο Πρινς, με καριέρα στο μόντελινγκ, σκοπεύει να πάει στο ίδιο πάρτι. Ο Οράιον και ο Βαλεντίνο συναντιούνται και η έλξη τους είναι αδιαμφισβήτητη.
Όταν όμως αρχίζουν οι πρώτες κλήσεις του Δελτίου Θανάτου, τα πάντα αλλάζουν ένα από τα δύο αγόρια θα μάθει ότι πρόκειται να πεθάνει. Ο μελλοθάνατος θα πρέπει να ανακαλύψει μόνος του πώς θα αλλάξει η ζωή του την τελευταία μέρα... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μετά το βραβευμένο με Booker Μύησις Ταξιδευτού, το συναρπαστικό ταξίδι ενηλικίωσης του Έντμουντ Τάλμποτ συνεχίζεται στο δεύτερο βιβλίο της τριλογίας Ως τα Πέρατα της Γης.
Στα μισά του ταξιδιού προς την Αυστραλία το πλοίο όπου επιβαίνει ο νεαρός Έντμουντ καθηλώνεται από την τροπική νηνεμία. Η ζέστη, η ομίχλη και η ακινησία αρχίζουν να πειράζουν στα νεύρα πλήρωμα και επιβάτες, που αναγκάζονται να συμβιώσουν ο ένας δίπλα στον άλλο στον περιορισμένο χώρο του πλοίου. Και την ίδια στιγμή μια πηχτή μάζα από πράσινα φύκια σφιχταγκαλιάζει το ταλαιπωρημένο σκαρί...
Ώσπου από την ομίχλη ξεπροβάλλει αργά ένα άλλο καράβι. Καθώς τα δυο πλοία πλευρίζουν το ένα το άλλο και μένουν ακίνητα μέσα στην απεραντοσύνη, αποφασίζεται να δοθεί ένας κοινός χορός. Και για τον Έντμουντ έχει έρθει η στιγμή να γνωρίσει τον κεραυνοβόλο έρωτα στο πρόσωπο της όμορφης δεσποινίδας Μάριον Τσάμλεϊ...
Πλήρωμα και επιβάτες στροβιλίζονται στους ρυθμούς του βαλς και του κοτιγιόν σε μια λαμπερή γιορτή, σαν να θέλουν να ξορκίσουν τον σκοτεινό βυθό, που απειλεί να τους ρουφήξει για πάντα... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η Μίλι έχει περάσει τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής της στη φυλακή, όπου βρέθηκε στα δεκαεφτά της. Τώρα αναζητά μια ευκαιρία, μια εργασία που θα της επιτρέψει να έχει μια φυσιολογική ζωή. Δεν ελπίζει ότι η συνέντευξή της με τη Νίνα, την πλούσια σύζυγο και μητέρα που ζητά οικιακή βοηθό, θα πάει καλά. Ποιος θα την εμπιστευτεί με τέτοιο παρελθόν; Γι' αυτό όταν δέχεται τα απρόσμενα νέα της πρόσληψής της, αγνοεί όλα τα ανησυχητικά σημάδια και τις παραξενιές της Νίνα, θέλοντας τόσο πολύ να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Όμως, ακόμη και το δωμάτιό της μοιάζει περισσότερο με κελί παρά με δωμάτιο υπηρεσίας, κλειδώνει μόνο απέξω...
Μια ιστορία γεμάτη αναπάντεχες ανατροπές που δεν θα σας αφήσει να κλείσετε μάτι μέχρι να την τελειώσετε. Όποιος απόλαυσε τη Γυναίκα στο παράθυρο και το Κορίτσι του τρένου, αυτή την ιστορία θα τη λατρέψει! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σε μια δεξίωση η Μελίνα συναντά τον'Εκτορα, τον νεανικό της έρωτα. Αρχικά απορεί που δεν την αναγνωρίζει, όταν όμως με ένα σημείωμα την καλεί να βρεθούν την επομένη κρυφά, αναστατώνεται, διστάζει, είναι παντρεμένη. Η περιέργεια τελικά νικά και στο ραντεβού ο 'Εκτορας της αποκαλύπτει κάτι αναπάντεχο: ένας άγνωστος τον έχει προσλάβει για να την παρασύρει σε μια παράνομη σχέση, πιθανόν για να διαλύσει τον γάμο της. Τα γεγονότα που ακολουθούν τους αιφνιδιάζουν και τους σπρώχνουν σ' ένα παράξενο παιχνίδι. Προσπαθούν να ξεσκεπάσουν τον άγνωστο που κινεί τα νήματα απ' το παρασκήνιο. Όσο όμως ψάχνουν, τόσο τα πράγματα μπερδεύονται περισσότερο. Μέχρι που ένα βίαιο γεγονός ανατρέπει τα πάντα. Σοκαρισμένοι αντιλαμβάνονται πως η παγίδα που τους έχουν στήσει είναι πολύ πιο επικίνδυνη απ' όσο πίστευαν. Και ο παλιός τους έρωτας αρχίζει να ξυπνά, όμως πλέον γνωρίζουν πως αν τον αφήσουν να αναζωπυρωθεί, θα τους καταστρέψει. Συγχρόνως, ένα παιδί δίνει μάχη στην εντατική και ένα άλλο προσπαθεί να... Ένα ακόμα ένοχο μυστικό ζητάει να αποκαλυφθεί. Ένας έρωτας επιστρέφει απ' το παρελθόν σαν παγίδα. Μια παγίδα που μπορεί να νικήσει μόνο ο έρωτας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

H Rebecca Rolland, EdD, μέλος του διδακτικού προσωπικού του Χάρβαρντ, λογοθεραπεύτρια και μητέρα, εξοπλίζει τους ενηλίκους με πολύτιμα πρακτικά εργαλεία για να τους βοηθήσει να έχουν παραγωγικές και ουσιαστικές συζητήσεις με παιδιά όλων των ηλικιών - είτε πρόκειται για ένα πεισματάρικο νήπιο που θέλουμε να το πείσουμε για κάτι ή για έναν κλεισμένο στον εαυτό του έφηβο που θέλουμε να μας ανοιχτεί.
Η επιστήμη έχει δείξει ότι ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν ανεξάρτητα, να έχουν αυτοπεποίθηση, να είναι καλοσυνάτα, να δείχνουν ενσυναίσθηση και να νιώθουν ευτυχισμένα, είναι να μιλάμε μαζί τους. Ωστόσο συχνά οι γονείς και οι παιδαγωγοί δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν με τα παιδιά. Οι συζητήσεις είναι τετριμμένες ή γεμάτες ένταση ή, ακόμα χειρότερα, με διαρκείς συγκρούσεις.
Η Τέχνη του να μιλάμε με τα παιδιά μας δείχνει τον τρόπο να χτίσουμε ποιοτική επικοινωνία και ουσιαστικές συζητήσεις, βοηθώντας τα να αναπτύξουν τις δεξιότητες και τις ικανότητες που χρειάζονται για να εξελιχθούν. Όταν δημιουργήσουμε σχέσεις με λιγότερες συγκρούσεις και περισσότερη χαρά, εξασφαλίζουμε για τα παιδιά μας ένα καλύτερο μέλλον. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η γεωπολιτική αναγκαιότητα του Ψυχρού Πολέμου έφερε τις ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Παρότι οι ΗΠΑ χρειάζονταν τόσο την Ελλάδα όσο και την Τουρκία για να επιτύχουν τους στόχους τους, οι δύο άσπονδοι σύμμαχοι έφτασαν έξι φορές στο κατώφλι του πολέμου. Οι ΗΠΑ έπρεπε κάθε φορά να βρουν τρόπο για να συγκρατήσουν τους δύο πυλώνες της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ προκειμένου να αποφύγουν μια ολέθρια σύγκρουση που θα οδηγούσε σε ρήξη τη Συμμαχία και σε απώλεια του ελέγχου της κομβικής περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου. Ταυτόχρονα, όμως, δεν ήθελαν να χαλάσουν τις σχέσεις τους ούτε με τη μια αλλά ούτε και με την άλλη πλευρά, κάτι που έγινε γνωστό ως η πολιτική των ίσων αποστάσεων.
Το δίλημμα του φύλακα είναι ένα θεωρητικό μοντέλο που αποτυπώνει το πλέγμα των ανεπιθύμητων επιλογών που απλώνονται μπροστά σε μια μεγάλη δύναμη όταν αντιμετωπίζει προβλήματα μεταξύ των συμμάχων της: όποια στάση κι αν τηρήσει σε περίπτωση κρίσης, η πλευρά που δυσαρεστείται από τη συμπεριφορά της αισθάνεται εγκαταλελειμμένη και η πλευρά που ικανοποιείται αισθάνεται ενθαρρυμένη να διεκδικήσει περαιτέρω τους στόχους της. Σκοπός του βιβλίου είναι να φωτίσει τα αδιέξοδα που προκύπτουν σε τριγωνικές συμμαχικές σχέσεις, εξετάζοντας τον ρόλο της Αμερικής σε έξι ελληνοτουρκικές κρίσεις κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αντλώντας χρήσιμα διδάγματα για το σήμερα και το αύριο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Πολεμώντας να σώσουμε την Κρήτη, τι κάνουμε θαρρείς; Πολεμούμε να σώσουμε την ψυχή μας».
Ο Νίκος Καζαντζάκης αναμετριέται με τον Καπετάν Μιχάλη για πολλά χρόνια. Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα, που επικεντρώνεται περισσότερο στους ανθρώπους παρά στην ιστορία. Η Κρήτη είναι ένα νησί στο οποίο καίει μια ασίγαστη φλόγα και οι άνθρωποι εκεί κινούνται από μια δαιμονική φωτιά. Δεν φοβούνται τον θάνατο κι αγαπούν τη ζωή με έναν τρόπο μαυλιστικό. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στα 1889, όταν οι υπόδουλοι Έλληνες επιχειρούν με έναν νέο ξεσηκωμό να ελευθερωθούν από τον τουρκικό ζυγό. Αυτός ο ξεσηκωμός, αυτή η φλογερή εξέγερση είναι μέρος της ατέρμονης αναζήτησης της ελευθερίας, ακόμα κι αν τελικά το τίμημα είναι ο θάνατος. Στον "Καπετάν Μιχάλη" απεικονίζεται καθαρά η ορμή του ανθρώπου προς τη δικαιοσύνη ενάντια στην τυραννία, συνθέτοντας ένα ψηφιδωτό από πρόσωπα και κουλτούρες που συγκρούονται και ταυτόχρονα προσπαθούν να βρουν κοινό έδαφος.

Μια στιγμή τα χείλια του, τα φρύδια του, τα μάτια του έπαιξαν, κοίταξε γύρα τους συντρόφους, κάτω την Τουρκιά, απάνω τον ακατοίκητο ουρανό... «Ελευτερία ή θάνατος!» μουρμούρισε κουνώντας άγρια την κεφάλα του. «Ελευτερία ή θάνατος, ε κακομοίρηδες Κρητικοί! Ελευτερία και θάνατος! Αυτό πρέπει να γράψω εγώ στο μπαϊράκι μου· αυτό 'ναι το αληθινό μπαϊράκι του κάθε αγωνιστή! Ελευτερία και θάνατος!»

Οι νέες εκδόσεις των βιβλίων του Νίκου Καζαντζάκη, με νέα εξώφυλλα και ειδικά σχεδιασμένη γραμματοσειρά, συνοδεύονται από εισαγωγικά κείμενα και επίμετρο, που προσφέρουν περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το ίδιο το έργο και την εποχή στην οποία γράφτηκε. (Από τον εκδότη)

Η Αναφορά στον Γκρέκο αποτελεί το βιβλίο-κλειδί για τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Πρόκειται για μια ιδιότυπη αυτοβιογραφία, που περιέχει παραλλαγμένα ή και αυτούσια τμήματα από επιστολές, ημερολόγια, σημειωματάρια, καθώς και αποσπάσματα από άλλα έργα του, με μυθιστορηματικό χαρακτήρα, τα οποία συνθέτουν μια σπουδή πάνω στα έσχατα προβλήματα, μια ιστορία ενός εσωτερικού οδοιπορικού, την προσωποποίηση της πνευματικής του περιπλάνησης.
Επιπλέον, το έργο αυτό, το οποίο ο Καζαντζάκης σχεδίαζε στην ακμή του, πραγματώνεται τελικά στην καμπή του βίου του και αποκτά τον χαρακτήρα μιας μελέτης θανάτου, ως "απολογισμού" μιας ζωής γεμάτης ένταση και στοχασμό, καθώς εκείνο που ενδιαφέρει τον συγγραφέα εδώ αλλά και εκείνο που θεωρεί ηθική υποχρέωση κάθε ανθρώπου και δικό του ύψιστο χρέος είναι να δώσει λόγο "για την κόκκινη γραμμή που σημαδεύει την πορεία του ανάμεσα στους ανθρώπους, στα πάθη και στις ιδέες". Έτσι, τα προσωπικά βιώματα και οι αναμνήσεις του Καζαντζάκη αναπόφευκτα γίνονται μέρος της συλλογικής συνείδησης, κοινός τόπος συνάντησης των ανθρώπων που τους συνέχει η ίδια μοίρα.
Ο Καζαντζάκης, στο βασίλεμα της ζωής του, ως άλλος Οδυσσέας επιστρέφει στα πάτρια εδάφη του και κάνει την αναφορά στον στρατηγό του: την Αναφορά στον Γκρέκο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λεύτερος".
Η Ασκητική είναι ένα φιλοσοφικό μανιφέστο που διέπεται από έναν οραματικό-προφητικό τόνο, εμποτισμένο με τη λυρικότητα του δημιουργού της. Το νόημα της ζωής και της ύπαρξης συμπυκνώνεται σε έναν συνεχή αγώνα κατά το "ανηφόρισμα του ανθρώπου", όπου το ηθικό "χρέος" συμβαδίζει με την υπαρξιακή "κραυγή", δίνοντας φωνή στην "ελευθερία", στην πλήρη αποδέσμευση της ανθρώπινης οντότητας από κάθε φόβο αλλά και κάθε ελπίδα.
Ο Καζαντζάκης επεξεργάστηκε την Ασκητική του ξανά και ξανά, είναι ο σπόρος από όπου βλάστησε όλο του το έργο, όπως εξομολογήθηκε κάποια στιγμή στον Πρεβελάκη. Με άλλα λόγια, πρόκειται για την πεμπτουσία της σκέψης του.
Αυτό το γενναιόδωρο βιβλίο, με την οδυνηρή ειλικρίνεια και την ποιητικότητά του, είναι ο διακαής πόθος της ελευθερίας, ο αγώνας προς την ολοκλήρωση, που τελικά καταλήγει σε μια δυνατή κραυγή για να μας οδηγήσει στο ανώτατο σκαλοπάτι της ωριμότητας: τη σιωπή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)