Είναι φθινόπωρο του 1925. Ο Χέρμαν Έσσε ξεκινά από το σπίτι του στο Τιτσίνο ένα ταξίδι με τρένο, για να φτάσει στη Νυρεμβέργη, όπου έχει υποσχεθεί να λάβει μέρος σε μια λογοτεχική εκδήλωση. Ο συγγραφέας, που δεν του πολυαρέσουν οι μετακινήσεις, θα κάνει το ταξίδι του αργά, πραγματοποιώντας όσο περισσότερες στάσεις μπορεί για να συναντήσει φίλους και ν’ απολαύσει την παρέα τους μ’ ένα καλό κρασί, να δει αξιοθέατα και να κάνει κάποιες αναγνώσεις ακόμη. Από το Λοκάρνο στη Ζυρίχη, το Μπλάουμποϊρεν, το Ουλμ, το Άουγκσμπουργκ και το Μόναχο, ο Έσσε αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική. Μέχρι να φτάσει στη Νυρεμβέργη, θα έχουμε προλάβει να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στην ψυχή αυτού του απρόθυμου ταξιδιώτη, που δεν ξέρει ακόμη ότι θα γίνει ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ού αιώνα, θα τιμηθεί με Νόμπελ και θα διαβάζεται μέχρι σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Για άλλη μια φορά σκάει ο Κεράσης, σαν κρότος». Αυτός ο τόμος συγκεντρώνει τις πρώτες δύο σεζόν της σειράς «Μαρμελάδα Κεράσι», όπως δημοσιεύτηκαν Online στο socomic.gr.
Τα δυο γατιά, είτε στα στενά του Πολυγώνου και των Αμπελοκήπων, είτε στο εξώτερο διάστημα, δεν σταματούν να εξερευνούν με περιέργεια τα όρια του σύμπαντός τους.
Και της αγάπης τους. (Από τον εκδότη)

Αν κρατάς αυτό το βιβλίο στα χέρια σου και το αγόρασες πριν καν δεις καλά καλά το εξώφυλλο, μάλλον είσαι Πάνω.
Αν το κρατάς για ώρα, ψηλαφίζεις το χαρτί, νιώθεις τη γραμματοσειρά και ο τίτλος έχει κολλήσει στο μυαλό σου, μάλλον είσαι Κάτω.
Αν το κρατάς αφού διάβασες το βιογραφικό της συγγραφέα, ξεφύλλισες τα περιεχόμενα και σκέφτηκες αν έχεις χρόνο και τι θα κερδίσεις, μάλλον είσαι Μπροστά.
Αν το κοιτάς από απόσταση, το συγκρίνεις με τα διπλανά, έχεις ήδη δει ομοιότητες και διαφορές και θέλεις λίγο ακόμη χρόνο πριν αποφασίσεις, μάλλον είσαι Πίσω.
Κι αν απλώς αναρωτιέσαι τι είσαι, πώς γεννήθηκες και πώς έγινες, τότε είσαι ακριβώς στο σωστό σημείο! Αν έχεις σκεφτεί έστω μία φορά: «Γιατί οι άλλοι δεν με καταλαβαίνουν;»... τότε αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς ενδιαφέρον. Είναι επικίνδυνα επίκαιρο.
Ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι ποιος είσαι. Αλλά αν είσαι έτοιμος να το ανακαλύψεις.
Ο σκοπός αυτού του βιβλίου δεν είναι να «διορθώσει» τον αναγνώστη, αλλά να τον απενοχοποιήσει. Να μετατοπίσει το βλέμμα από το «τι πάει λάθος με εμένα» στο «πώς λειτουργώ». Να συμβάλλει στην κατανόηση της ανθρώπινης νευροποικιλότητας όχι ως θεωρία, αλλά ως βιωμένη εμπειρία, και να ανοίξει χώρο για περισσότερη κατανόηση, αυτοσυμπόνια και ουσιαστικότερη σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους. Για να μάθεις από πού ξεκίνησες, να καταλάβεις πώς βρέθηκες στο σήμερα και πώς να φτάσεις εκεί που θέλεις να πας. (Από τον εκδότη)

Μια ιστορία για το πάθος, την εξουσία και για μυστικά που δεν πρέπει ποτέ να βγουν στο φως.
Η κόρη ενός διαβόητου αρχηγού καρτέλ της Αδριατικής ζει μέσα στη χλιδή, παραμένοντας ωστόσο εγκλωβισμένη στον κόσμο αυτόν. Ο Σεμπαστιάν Σότο, ένας χαρισματικός δημοσιογράφος με διπλή ταυτότητα, φτάνει στην οικογενειακή τους έπαυλη με μια επικίνδυνη αποστολή. Ανάμεσα στον Σεμπαστιάν και την αφηγήτρια γεννιέται μια έλξη που μοιάζει αναπόφευκτη, ενώ κάθε συνάντησή τους είναι σαν ένα αποτύπωμα που ο χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Μετά από είκοσι χρόνια συναντιούνται ξανά - αυτή τη φορά στη Ρώμη, ανάμεσα στις σκιές του παρελθόντος και την προοπτική μιας δεύτερης ευκαιρίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο κόσμος μας εισέρχεται σε μια νέα εποχή. Μια εποχή που χαρακτηρίζεται από έναν εκρηκτικό συνδυασμό πολέμων, κλιματικής αλλαγής, ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων, ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων και αμέτρητων άλλων προκλήσεων.
Ο Ρόμπερτ Ντ. Κάπλαν, ένας από τους σημαντικότερους γεωπολιτικούς στοχαστές και συγγραφέας περισσότερων από είκοσι βιβλίων για τη διεθνή πολιτική, εξηγεί με οξυδέρκεια πώς φτάσαμε ως εδώ και προς τα πού οδεύουμε. Στρέφεται στην Ιστορία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία για να φωτίσει το παρόν - μεταξύ άλλων, και στο ποίημα του Τ. Σ. Έλιοτ που δίνει τον τίτλο αυτού του βιβλίου.
Ο Κάπλαν συγκρίνει τη σημερινή κατάσταση με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, την εύθραυστη δημοκρατική κυβέρνηση της Γερμανίας του Μεσοπολέμου, που κατέρρευσε υπό το βάρος πολλαπλών κρίσεων, οδηγώντας στην άνοδο του ναζισμού. Υποστηρίζει ότι οι ιδιαίτερες προκλήσεις του 21ου αιώνα -πανδημίες, ύφεση, μαζική μετανάστευση, ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων, αστικοποίηση, τεχνολογική διασύνδεση και ψηφιακή δικτύωση- δημιουργούν τις προϋποθέσεις μιας «παγκόσμιας Βαϊμάρης»: κάθε καταστροφή σε μια χώρα μπορεί να μετατραπεί σε παγκόσμια κρίση.
Ο Κάπλαν προειδοποιεί ότι η κατάσταση ενδέχεται να ξεφύγει από τον έλεγχό μας και υποδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε -ίσως- να προφυλαχθούμε από ένα χαοτικό μέλλον. (Από τον εκδότη)

Μέτρα ένα, μέτρα δύο...
Το παιδικό τραγουδάκι αντηχεί πάνω από τις καλαμιές της λίμνης.
Μέτρα τέσσερα, μέτρα πέντε...
Ένα πτώμα ανακαλύπτεται στο νερό.
Τριάντα χρόνια αργότερα, μια γυναίκα στοιχειώνεται από μια σειρά ανώνυμων μηνυμάτων που επαναλαμβάνουν το ίδιο τραγουδάκι. O χρόνος μετράει αντίστροφα.
Οι ερευνητές Νάια Τουλίν και Μαρκ Ες αναλαμβάνουν να βρουν την αγνοούμενη γυναίκα. Αλλά όταν ανακαλύπτουν συνδέσεις με μια ανεξιχνίαστη υπόθεση δεκαετιών, η έρευνά τους παίρνει μια τρομακτική τροπή.
Ένας διεστραμμένος δολοφόνος κυκλοφορεί ελεύθερος. Μπορούν να τον πιάσουν πριν ξαναχτυπήσει; (Από τον εκδότη)

«Ένας παλιός μύθος λέει πως κάποιες γυναίκες πρόσφεραν ένα κλαδάκι σκίνου στους ναυτικούς άντρες τους με την ευχή να επιστρέψουν πριν αυτό ξεραθεί...»

«Αγάπησα τον Φίλιππο γνωρίζοντας πως η ζωή του είναι η θάλασσα και η δική μου ένας κόσμος γεμάτος κανόνες και πρέπει στη στεριά. Η σχέση μας έπρεπε να παραμένει κρυφή, μετρημένη σε λίγες ώρες μαζί και σε αμέτρητα αντίο.
»Στο νησί μου, τη Χίο, με την ευωδιά της μαστίχας και των εσπεριδοειδών να μας πλημμυρίζει, οι δύο κόσμοι μας δέθηκαν σε έναν περίτεχνο ναυτικό κόμπο.
»Όταν ζωντάνεψε ο εφιάλτης, κατάλαβα πόσο εύθραυστα είναι όλα όσα αγαπάς και πόσο κοντά μπορεί να βρεθείς -μέσα σε μια στιγμή- στο να τα χάσεις.
»Και τότε συνειδητοποίησα πως δεν έχει σημασία πόσο μακριά φεύγεις, αλλά να έχεις λόγο να επιστρέφεις πάντα... στο λιμάνι σου».

Με φόντο τη ναυτιλία και τη Χίο, ανάμεσα σε ανοιχτές θάλασσες, κινδύνους και περιπέτειες, ένας έρωτας θα γίνει ακατάλυτος δεσμός.
«Μιλά ένας μύθος για κάποιο καράβι ακυβέρνητο, που χρόνια βολόδερνε μοναχό στις θάλασσες, χωρίς πλήρωμα, χωρίς καπετάνιο. Κανείς δεν μπόρεσε να το τιθασεύσει. Στοιχειωμένο πλανιόταν, παραδομένο στα ρεύματα, κι όμως ποτέ δεν τσακιζόταν, ποτέ δεν βυθιζόταν. Μονάχα ταξίδευε, πεισματάρικο, σε άγνωστα νερά. Κάπως έτσι μοιάζει όταν ο έρωτας κυβερνάει το μέσα σου».
Ένα βιβλίο για τη μοναξιά εκείνων που φεύγουν και τη σιωπηλή δύναμη εκείνων που περιμένουν, για έρωτες που δοκιμάζονται, αλλά μένουν ακλόνητοι. (Από τον εκδότη)