alt

Για το δοκίμιο του Γιώργου Λαμπράκου «Τσαρλς Μπουκόβσκι - Ο κυνικός Κυνικός» (εκδ. Γαβριηλίδης).

Του Νίκου Ξένιου

Τον Τσαρλς Μπουκόβσκι, τον συγγραφέα που αγάπησαν οι οργισμένοι έφηβοι, επιλέγει ο Γιώργος Λαμπράκος να συγκρίνει με τους Κυνικούς φιλοσόφους της αρχαιότητας, συγγράφοντας ένα δοκίμιο για το αισθητικό κατηγόρημα του κυνισμού, που εσφαλμένα συγχέεται με το χαρακτηρολογικό γνώρισμα της ωμότητας, της σκληρότητας και της ιδιοτέλειας. Το εξαιρετικό βιβλίο του Λαμπράκου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, με επίμετρο του Θεοδόση Βολκώφ. Η ανυπόκριτη ευθύτητα και πρωτοτυπία των κειμένων του Μπουκόβσκι θα μπορούσε κάλλιστα να ενταχθεί στα κατηγορήματα μιας ακραίας εκδοχής της σύγχρονης μελαγχολίας. Όχι με τον τρόπο του Μπάροουζ ή του Άλεν Γκίνσμπεργκ, μα με έναν απολύτως προσωπικό, ευθύβολο κυνισμό που αφήνει ανοιχτό το περιθώριο να συμπαθήσει τον άνθρωπο και να θεσπίσει μιαν ιδιότυπη μορφή πολιτικότητας.

Η ανυπόκριτη ευθύτητα και πρωτοτυπία των κειμένων του Μπουκόβσκι θα μπορούσε κάλλιστα να ενταχθεί στα κατηγορήματα μιας ακραίας εκδοχής της σύγχρονης μελαγχολίας.

«Πήγαινε στο Θιβέτ, όμως μη γράφεις ποίηση»

Οι φιλικές συμβουλές, του Μπουκόβσκι, προς τους νέους, επίδοξους ποιητές θα μπορούσαν κάλλιστα να εκληφθούν ως «κυνικές», με τη σύγχρονη νοηματοδότηση του όρου. Απελπισία, κλάμα, μελαγχολία, βλοσυρότητα, ρεαλιστική αισθητική των λέξεων, εξοικείωση με τον θάνατο. Αποκάλυψη των ψευδαισθήσεων, απομυθοποίηση του έρωτα, αλκοολισμός και αυτοέλεγχος, περιθώριο και απομόνωση, εγκοσμιότητα και κοσμοπολιτισμός, σκόπιμη απρέπεια και αισχρολογία, λεκτική βία, παραδοξολογία, ευφυολόγημα, τρέλα. Σκεπτικισμός, σαρκασμός και ειρωνεία, απάθεια, ωμότητα, σκατολογία. Ολιγάρκεια, ασκητισμός, ακηδία και απογύμνωση. Ευτελισμός των ιδεών, αντεξουσιαστική στάση, παρρησία: αυτά μπορεί κανείς να ανασύρει προχείρως από τα έκδηλα χαρακτηριστικά του κυνισμού. Ενώ στόχοι του κυνισμού (όχι στόχοι «προς επίτευξιν», αλλά στόχοι «εναντίον των οποίων βάλλει» ο κυνικός διανοητής) είναι ο ανυπόστατος ιδεαλισμός, η μεταφυσική, η εσχατολογία, οι μάταιες ερωτικές σχέσεις, η πλήξη της συνηθισμένης εργασίας, ο συμβιβασμός, η κατανάλωση και ο ματεριαλισμός, η (αστική) υποκρισία.

Ο Γιώργος Λαμπράκος, στο πρώτο μέρος του φιλολογικού «γεύματος», που μας παραθέτει ως πανδαισία καλών ελληνικών και ευφυούς, συνθετικού πνεύματος, διατρέχει εν ολίγοις τα κύρια γνωρίσματα του παραγνωρισμένου αρχαίου φιλοσοφικού ρεύματος του Κυνισμού.

Ο Γιώργος Λαμπράκος, στο πρώτο μέρος του φιλολογικού «γεύματος», που μας παραθέτει ως πανδαισία καλών ελληνικών και ευφυούς, συνθετικού πνεύματος, διατρέχει εν ολίγοις τα κύρια γνωρίσματα του παραγνωρισμένου αρχαίου φιλοσοφικού ρεύματος του Κυνισμού, πρόδρομου του Στωϊκισμού. Ο συγγραφέας έχει επιδοθεί σε εμπεριστατωμένη μελέτη τόσο της φιλοσοφικής (και συχνά βιοσοφικής) αυτής τάσης του αρχαίου πνεύματος, όσο και των θεωρητικών προσεγγίσεων, που κατά καιρούς έχουν γραφεί γι’ αυτήν (Ian Cutler, William Desmond, Luis E. Navia, Donald Dudley, Jan Fredrik Kindstrand, Peter Sloterdijk, Michel Foucault). 

Είναι αξιοπρόσεκτο το μέρισμα κυνικού ύφους που επιφυλάσσει για τον εαυτό του ο ίδιος ο δοκιμιογράφος, στη συναρπαστική του απόπειρα να μπει στο πιθάρι του Διογένη και να σφυρίξει στον Μπουκόβσκι συναδελφικά. Και, επίσης, είναι αξιοπρόσεκτη η δοκιμιακή επιλογή του Γιώργου Λαμπράκου, δεδομένου ότι η περίπτωση του Μπουκόβσκι είναι μια από τις λίγες ψυχαναλυτικά ακραίες περιπτώσεις ανθρώπινου ψυχισμού: κακοποιημένος όσο λίγοι από τον πατέρα του, σωματικά και ψυχικά, αποστασιοποιημένος από τη συνυπεύθυνη μητέρα του, ο Μπουκόβσκι έζησε μια ζωή ειλικρινούς απομύθευσης των χαρακτηριστικών εκείνων της καθημερινής ζωής που μπορούν να αποτελέσουν καταφύγιο και παρηγοριά στους πληγωμένους, ανολοκλήρωτους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας. Κάθε θιγμένος ψυχισμός και μια επιμέρους περίπτωση εσφαλμένου χειρισμού της ζωής, κάθε μικροαστική οικογένεια και ένα φυτώριο μικροψυχίας και στενομυαλιάς. Λεπτές θεωρητικές ίνες χωρίζουν την εκπεπτωκυία μορφή του σύγχρονου κυνισμού από την αναγωγή του Κυνισμού σε φιλοσοφική προσέγγιση, κατά την άποψή μου πρόκειται για ένα και το αυτό πράγμα.

«Όλο και κάτι θα βρεθεί για να καταστρέψει τη ζωή μας»

Είναι απορίας άξιο το πώς το βλέμμα του Μπουκόβσκι διατηρεί τη διαύγεια που απαιτείται ώστε να εντοπίσει τη φαυλότητα σε όλα όσα μας περιβάλλουν και μας επικαθορίζουν, διατηρώντας παράλληλα, ακμαία την τρυφερή του ματιά, εναγκαλισμού της καλής φύσης του ανθρώπου και αποφεύγοντας τον οίκτο των άλλων και την αυτοθυματοποίηση.

Η ανθρωπότητα στο στόχαστρο επί συνόλω, να μια συνοπτική αποτίμηση του έργου του Μπουκόβσκι που αυτομάτως του αποδίδει τα γνωρίσματα ενός σύγχρονου κυνικού. Πώς ο ίδιος, προϊόν των ίδιων θεσμών που παράγουν την αλλοτριωμένη ζωή όλων μας, μπόρεσε μέσω της μυθοπλασίας του να υπερβεί τα πλαίσια της σκληρής εργασίας, της τριβής με την κοινοτοπία, της απελπιστικής κατάδυσης στους πρόσκαιρους παραδείσους της οινο(ουϊσκο)ποσίας, και κατόπιν πάλι ν’ αναδυθεί πανέτοιμος να ρίξει τα καυστικά του λόγια στα μούτρα των αμερικανών; Είναι απορίας άξιο το πώς το βλέμμα του Μπουκόβσκι διατηρεί τη διαύγεια που απαιτείται ώστε να εντοπίσει τη φαυλότητα σε όλα όσα μας περιβάλλουν και μας επικαθορίζουν, διατηρώντας παράλληλα, ακμαία την τρυφερή του ματιά, εναγκαλισμού της καλής φύσης του ανθρώπου και αποφεύγοντας τον οίκτο των άλλων και την αυτοθυματοποίηση: «Κάποιοι άνθρωποι δεν τρελαίνονται ποτέ: τι απίστευτα απαίσιες ζωές θα πρέπει να ζουν!» έγραφε, και το κριτικό του βλέμμα υιοθετούσε αυτομάτως τη σαρκαστική και αυτοσαρκαστική στάση, που είναι απαραίτητη για να υποσκάψεις οιεσδήποτε βεβαιότητες, για να ανοίξεις ένα οίδημα πνευματικό που απαραιτήτως πυορροεί. 

Αυτός ο εκούσια αποσυνάγωγος, επιστρέφοντας έπειτα από τη δουλειά σε ένα άθλιο δωμάτιο πανσιόν χωρίς ζεστό νερό και τρώγοντας, στη δεκαετία του σαράντα, ημερησίως μόνο μια γκοφρέτα που την αποκαλούσε «αμοιβή» (paybill), έπιανε την άθλια γραφομηχανή του κι εκεί κατέθετε τη δική του προσέγγιση της πραγματικότητας, ως «μεγάλος και πολυδιάστατος συγγραφέας, που προσφέρει, συγχρόνως, αδιαμφισβήτητη αναγνωστική απόλαυση και παρηγοριά για την ανθρώπινη μοίρα», όπως σημειώνει ο Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος στην εισαγωγή του Εβδομήντα χρόνια φαγούρα (εκδ. Ηλέκτρα). Είναι το στιλ του Μπουκόβσκι μια παραλλαγή της πεσσιμιστικής θεώρησης των πραγμάτων; Πρόκειται για μια μηδενιστική προσέγγιση; Ή έχουμε να κάνουμε με έναν κατεξοχήν ρομαντικό που υψώνει το τείχος ενάντια στους παράγοντες που τον πληγώνουν; Αυτό είναι το κεντρικό ζητούμενο του δοκιμίου του Γιώργου Λαμπράκου, προς επίρρωσιν των αναζητήσεων του οποίου έρχεται να προστεθεί το εγκωμιαστικό επίμετρο του Θεοδόση Βολκώφ. 

«Δεν μου αρέσει η φυλακή, έχουν λάθος μπαρ εκεί μέσα»

Παρεξηγημένος κατ’ επιλογήν, ο βωμολόχος Μπουκόβσκι κατακεραυνώνει τις συνθήκες της αλλοτριωτικής εργασίας, απομυθοποιώντας την εργασιακή ηθική που την περιβάλλει.

Με αμέτρητα διηγήματα, ποιήματα και εκτεταμένα πεζά, επιλεγμένα χωρίς ψευτοκουλτουριάρικα προσχήματα τάχατες «επιλογής της φόρμας» αλλά ως απόρροια, κατά περίστασιν, του διαθέσιμου ελεύθερου χρόνου του, ο Μπουκόβσκι στηλιτεύει πρωτίστως τη μικροπρέπεια των ίδιων των κινήτρων του, υπονομεύει την αυτάρεσκη στάση του ίδιου του συγγραφέα που συνιστά, αμαυρώνει την εικόνα του κι έτσι, με μουντζουρωμένο το πρόσωπο, κοιτάζεται στον καθρέφτη και εκεί αντικρίζει την ανθρωπότητα. Η πολιτική του ύπαρξη αρνείται την πολιτική ιδεολογία: «Η διαφορά μεταξύ μιας δημοκρατίας και μιας δικτατορίας είναι πως στη δημοκρατία πρώτα ψηφίζεις και έπειτα υπακούεις σε διαταγές. Στη δικτατορία απλώς δεν χρειάζεται να χάσεις τον καιρό σου ψηφίζοντας...» Ή, κάπου αλλού: «Αν σώζεις κάθε φορά έναν άνθρωπο, έχεις ήδη αρχίσει να σώζεις τον κόσμο. Όλα τα υπόλοιπα είναι πομπώδης ρομαντισμός ή πολιτική». Η καθημερινότητά του είναι τόσο αντισυμβατική, όσο χρειάζεται για να ξανασηκωθεί την επομένη και να συνεχίσει να τη δυναμιτίζει: «Εάν θέλεις να μάθεις ποιοι είναι οι φίλοι σου, φρόντισε να εξασφαλίσεις μια ποινή φυλάκισης». Η μοναχική του πορεία και η αθλιότητα των συνθηκών ζωής του έως τα πενήντα του χρόνια είναι συνειδητή επιλογή ύφους: «Δείξτε μου κάποιον που ζει μόνος και που η κουζίνα του είναι μονίμως καθαρή. Οκτώ στις εννιά φορές θα έχω να σας δείξω κάποιον που τα πνευματικά γνωρίσματά του είναι εμετικά!»

Παρεξηγημένος κατ’ επιλογήν, ο βωμολόχος Μπουκόβσκι κατακεραυνώνει τις συνθήκες της αλλοτριωτικής εργασίας, απομυθοποιώντας την εργασιακή ηθική που την περιβάλλει: «Ποτέ μην σηκώνεσαι από το κρεβάτι πριν φτάσει μεσημέρι». Αυτή δεν είναι μια bourgeoise επιλογή, αλλά μια κραυγή παραπόνου του ανθρώπου που υπέφερε από την εργασία του σ’ ένα κοινό ταχυδρομείο, του πληθωρικού καλλιτέχνη του λόγου που παρέμεινε απροσάρμοστος ακόμη και όταν η ζωή του ανταπέδωσε τις υλικές απολαυές των pulp συγγραφικών του μόχθων. 

alt

«Η αγάπη είναι μια πρωϊνή ομίχλη»

Είναι σημαντικό το ότι ο Γιώργος Λαμπράκος, αφού δηλώσει ότι δεν ανήκει στους φανατικούς funs του Μπουκόβσκι, είναι σε θέση να διακρίνει, πίσω από τον έκδηλο κυνισμό του συγγραφέα αυτού, το απροσμέτρητο βάθος της τρυφερότητας που τον διακρίνει. Όσα εκ πρώτης όψεως δείχνουν αντιφατικά στην προσωπικότητα του Μπουκόβσκι, κατ’ ουσίαν είναι μια απαρτιωμένη, ιδιαίτερα αυτοκρινόμενη και αυτοεκρηγνυόμενη εκδοχή για τα ανθρώπινα συναισθήματα: «Η αγάπη είναι μια πρωϊνή ομίχλη, που καίγεται με το πρώτο φως της πραγματικότητας», δήλωνε σε τηλεοπτικές του συνεντεύξεις, και έζησε μιαν έκδηλα μοναχική ζωή, για να καταλήξει σε ώριμη ηλικία στην αγκαλιά και στη φροντίδα που πάντα του ήλπιζε.

Όσα εκ πρώτης όψεως δείχνουν αντιφατικά στην προσωπικότητα του Μπουκόβσκι, κατ’ ουσίαν είναι μια απαρτιωμένη, ιδιαίτερα αυτοκρινόμενη και αυτοεκρηγνυόμενη εκδοχή για τα ανθρώπινα συναισθήματα.

Επιφέροντας πλήγμα στην καρδιά του πουριτανισμού που διαπιστώνει στην Αμερική, ο άκρως πολιτικός αυτός συγγραφέας αρνείται τον χαρακτηρισμό του περιθωριακού ή του μπήτνικ, διατηρώντας για τον εαυτό του την πολυτέλεια να αποτελεί ένα στιλιστικό «ρεύμα» από μόνος του. Ποιητής του ευτελούς, του περιττώματος και του σκουπιδιού (με την αμερικανική φόρτιση του όρου trush), ο Μπουκόβσκι περιγράφει την ανθρώπινη τρέλα ως την απόληξη πολλών μικρών τραγωδιών που συσσωρεύονται: «Δεν είναι τα μεγάλα πράγματα αυτά που στέλνουν κάποιον στο τρελάδικο. Τον θάνατο τον περιμένει κανείς, ή το φόνο, τη ληστεία, την αιμομιξία, τη φωτιά, την πλημμύρα... όχι, είναι αυτή η διαρκής σειρά από μικρές τραγωδίες που στέλνουν κάποιον στο τρελάδικο...» («Το κορδόνι του παπουτσιού», μτφρ. Δημήτρης Πολιτάκης).

Ζώντας σε μια χώρα όπου «τα πολιτικά τοπία διαλύονται», όπου τα νοσοκομεία είναι «τόσο ακριβά που είναι φτηνότερο να πεθάνεις», ευνουχισμένος και απόκληρος, ο συγγραφέας υψώνει τα δάχτυλά του «προς ένα Θεό που δεν ανταποκρίνεται» και προφητεύει πως το πλήθος θα ξαμολυθεί στους δρόμους για να εκδικηθε. «Σπαταλήσαμε την Ιστορία, σαν μια ομάδα από μεθύστακες που ρίχνουν ζάρια στο μπαρ της γειτονιάς τους» λέει ο Μπουκόβσκι, ενώ αφήνει το ταχυδρομείο για να δεχτεί την τσιγκούνικη πρόταση του εκδότη Τζων Μάρτιν να λαμβάνει 100$ το μήνα για το υπόλοιπο της ζωής του, ώστε να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη συγγραφή. Ανένταχτος και sui generis, εξακολουθεί μετά θάνατον να είναι ο πλέον ευπώλητος και δημοφιλής αμερικανός συγγραφέας, την ίδια στιγμή που η Norton Anthology of American Literature απαξιοί να τον ανθολογήσει. Και, όπως εύστοχα επισημαίνει στο επιλογικό του κείμενο ο κύριος Βολκώφ, ίσως αυτή να είναι και η πιο διάτρανη επιβεβαίωση της μοναδικότητάς του. 

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Τελευταίο του βιβλίο, η νουβέλα «Το κυνήγι του βασιλιά Ματθία» (εκδ. Κριτική).

altΤσαρλς Μπουκόβσκι
Ο κυνικός Κυνικός
Γιώργος Λαμπράκος
Επίμετρο: Θεοδόσης Βολκώφ
Γαβριηλίδης 2018
Σελ. 208, τιμή εκδότη €11,65

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΜΠΡΑΚΟΥ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η βιογραφία του Τσαρλς Μπουκόβσκι

Η βιογραφία του Τσαρλς Μπουκόβσκι

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Barry Miles «Η βιογραφία του Τσαρλς Μπουκόβσκι» (εισαγωγή-μετάφραση-επίμετρο: Γιάννης Λειβαδάς), που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εξάντας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Ο Βρόμικος Ρεαλισμός του Τσαρλς Μπουκόβσκι

Ο Βρόμικος Ρεαλισμός του Τσαρλς Μπουκόβσκι

Για τα βιβλία του Τσαρλς Μπουκόβσκι «Για τον έρωτα» & «Για τη γραφή» και τα δύο σε μετάφραση Γιώργου Λαμπράκου, τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πατάκη.

Του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

Μας προσγειώνει ο λεγόμενος «βρόμικος ρεαλισμός» στην χθαμαλ...

Ο Τσινάσκι και οι γυναίκες του

Ο Τσινάσκι και οι γυναίκες του

Για το μυθιστόρημα του Charles Bukowski Γυναίκες (Μεταίχμιο).

Του Γιώργου Λαμπράκου

Ο Χένρι («Χανκ») Τσινάσκι, το άλτερ έγκο του Τσαρλς Μπουκόβ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ κυκλοφορεί στα ελληνικά

Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ κυκλοφορεί στα ελληνικά

«Η Καγκελάριος» είναι μια καθηλωτική πολιτική βιογραφία και ταυτόχρονα μια προσωπική ανθρώπινη ιστορία ενός αουτσάιντερ: μιας χημικού, κόρης πάστορα, η οποία μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία και κατάφερε να γίνει η άτυπη ηγέτιδα της Δύσης. Στα ελληνικά θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Ψυχογιός στις 21 Οκτωβρίου...

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Στέλιος Ράμφος

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Στέλιος Ράμφος

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού στις «Προσωπικότητες» Σεπτεμβρίου 2021 παρουσιάζει τον Στέλιο Ράμφο.

Επιμέλεια: Book Press

Στέλιος Ράμφος: κορυφαίος στοχαστής, πολυγραφότατος συγγραφέας και από τους πλέον επιδραστικούς σύγχρονους φιλοσόφους.

...
Τι θα δούμε φέτος στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Τι θα δούμε φέτος στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Θέατρο, χορός, σινεμά, instalations, προβολές, λογοτεχνία, κοινωνικός προβληματισμός και «μια υπόσχεση ευτυχίας που δεν έρχεται αλλά είναι ωραίο να την περιμένεις σαν να φτάνει», όπως σημείωσε η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση στην παρουσίαση του προγράμματος της Στέγης για το 2021-...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ