Της Ελπίδας Πασαμιχάλη
Ο Φίλιπ Πούλμαν ξαναγράφει την Καινή Διαθήκη και προκαλεί την οργή των Χριστιανών! Ο συγγραφέας της «Τριλογίας του Κόσμου» διχάζει ακόμη και τους πιο φανατικούς
θαυμαστές του, με το νέο του βιβλίο, μία παραβολή για τον «καλό άνθρωπο Ιησού» και τον «αχρείο Χριστό»! Το καινούργιο βιβλίο ή... Ευαγγέλιο(!) του Πούλμαν, που είναι ένας από τους πιο ευπώλητους μυθιστοριογράφους της Βρετανίας, έχει τον τίτλο “The Good Man Jesus and the Scoundrel Christ” και παρότι δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη, ο συγγραφέας παίρνει καθημερινά επιστολές διαμαρτυρίας από αγανακτισμένους Καθολικούς που του γράφουν ότι και μόνο για τον τίτλο, θα πρέπει να τιμωρηθεί με αφορισμό!
Ο ίδιος πάντως δεν φαίνεται να πτοείται και δηλώνει στους “Sunday Times”: «Όλα αυτά μου είναι αδιάφορα. Πρόκειται για αναμενόμενες αντιδράσεις ανθρώπων που ακολουθούν τις οδηγίες που παίρνουν από τους κληρικούς και τους πάστορες.»
Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι η ιδέα για το βιβλίο ξεκίνησε από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι ο οποίος ρώτησε τον Πούλμαν για ποιο λόγο δεν έχει γράψει μέχρι σήμερα ένα βιβλίο για τον Ιησού. Είναι σίγουρο ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν φανταζόταν ποια μορφή θα έπαιρνε αυτή η παραίνεση στο μυαλό του Πούλμαν! Πάντως, παρά τις αντιδράσεις των Καθολικών, οι κριτικοί έχουν χαρακτηρίσει το βιβλίο «ένα μικρό κόσμημα» αλλά και μία «χειροβομβίδα διά χειρός Fabergé»!
Η Παρθένος Μαρία γέννησε δίδυμα!
Πράγματι η ιδέα του Πούλμαν είναι εξαιρετικά ευφυής, πρωτότυπη αλλά και αιρετική αφού αποφάσισε να χωρίσει τον Ιησού Χριστό σε δύο διαφορετικά πρόσωπα: Άλλος ο Ιησούς και άλλος ο Χριστός! Σύμφωνα με την υπόθεση η Παρθένος Μαρία γέννησε δίδυμα! Ο ένας λεγόταν Ιησούς και ο άλλος Χριστός. Όμως η ζωή τους δεν είχε κοινή πορεία.
Ο Χριστός από την άλλη μεριά ήταν ρεαλιστής. Ήθελε έναν καλύτερο κόσμο αλλά πίστευε ότι δρόμος του Ιησού ήταν απελπιστικά ανέφικτος. Έτσι πείστηκε, ή καλύτερα διεφθάρη από έναν άλλο χαρακτήρα του βιβλίου με το όνομα Ο Ξένος, να ξαναγράψει τη διδασκαλία και τη ζωή του Ιησού για να κάνει πιο αποτελεσματική την απήχηση που είχαν. Πάνω στη δεύτερη, αναθεωρημένη εκδοχή που έγραψε ο Χριστός, βασίζεται η ίδρυση της εκκλησίας, σύμφωνα με τον Πούλμαν. Δεν είναι η εκδοχή του Ιησού, αλλά εκείνη του Αποστόλου Παύλου, στον οποίο προφανώς παραπέμπει ο χαρακτήρας του Ξένου.
Όπως δηλώνει ο Φίλιπ Πούλμαν «Ο Χριστός είναι μία προσθήκη που γίνεται αργότερα. Ξαναδιάβασα τα κείμενα του Παύλου και μέτρησα περίπου 30 περιπτώσεις που αναφέρεται στον Ιησού αλλά και 150 που αναφέρεται στον Χριστό. Τον Παύλο δεν τον ενδιέφερε ο Ιησούς, τον ενδιέφερε ο Χριστός. Ο Παύλος ήταν απίστευτα ευφυής, μορφωμένος και συγκροτημένος. Η άποψή του για αυτή την οντότητα που αποκαλούσε Ιησούς Χριστός, ξέφυγε προς την πλευρά του Χριστού και πάνω σε αυτή δημιουργήθηκε η εκκλησία.»
Ο Ιησούς, ο Χριστός και ο Ξένος
Το νέο συγγραφικό εγχείρημα του Πούλμαν αποτελεί μία εξερεύνηση σε βάθος, των θεσμών του χριστιανισμού και της εκκλησίας, αλλά και μια διερεύνηση για τη δύναμη της αφήγησης και τους τρόπους που μπορεί να επηρεάσει. Στο βιβλίο, ο Χριστός ωθείται να προδώσει τον Ιησού από τον Ξένο, ο οποίος θέλει να χρησιμοποιήσει τα κηρύγματα και τα διδάγματα της πίστης για να δημιουργήσει μια νέα θρησκεία, που θα ελέγχεται από έναν ισχυρό και πάμπλουτο μηχανισμό που λέγεται εκκλησία.
Ο συγγραφέας, μιλώντας για το βιβλίο του ενώπιον κοινού στην Οξφόρδη είπε: «Το ξέρω ότι προκαλεί σοκ να αποκαλείται «αχρείος» ο Χριστός, αλλά κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ζει χωρίς να έχει σοκαριστεί. Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να διαβάσει αυτό το βιβλίο, αλλά και κανένας δεν έχει το δικαίωμα να μου απαγορεύσει να το γράψω.»
Στο βιβλίο ο Χριστός αλλοιώνει την ιστορική αλήθεια και τις αρχές του Ιησού, αλλά πιστεύει πως αν δεν το κάνει αυτό δεν θα μπορέσει να δημιουργήσει μία αξιόπιστη ιστορία. Όπως σημειώνει ο Πούλμαν στο τέλος του βιβλίου: «Αυτή είναι η τραγωδία. Χωρίς την ιστορία δεν θα υπήρχε εκκλησία και χωρίς την εκκλησία ο Χριστός θα είχε λησμονηθεί».
Παρόλα αυτά ο Φίλιπ Πούλμαν δηλώνει Χριστιανός! Με το δικό του τρόπο. Όπως λέει, έχει την κουλτούρα του Χριστιανού, έχει διαμορφωθεί με τις ιστορίες και της αξίες αυτής της θρησκείας, χωρίς όμως την πίστη. Ο ίδιος δηλώνει «Κάποια πράγματα είναι τόσο βαθειά ριζωμένα μέσα μου, ώστε δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω. Υπάρχουν αρχαίοι και σύγχρονοι ύμνοι, η μουσική τους είναι υπέροχη το ίδιο και οι στίχοι.»
Οι γονείς του Πούλμαν δεν ήταν ιδιαίτερα θρησκευόμενοι. Ο πατέρας του ήταν πιλότος της RAF που σκοτώθηκε όταν ο ίδιος ήταν επτά ετών. Ο πατριός του σίγουρα δεν πίστευε στη θρησκεία. Όμως ο παππούς από την πλευρά της μητέρας του ήταν κληρικός και έμενε πολλές ώρες στο σπίτι. Άρχισε να πηγαίνει στην εκκλησία απορροφώντας αναντίρρητα τη θρησκευτική παιδεία. Ύστερα όμως τα πράγματα άλλαξαν: «Όταν φτάνεις στην εφηβεία και αναρωτιέσαι για διάφορα πράγματα που έχεις μάθει στη ζωή, η παρθένος γέννηση σου προκαλεί σκεπτικισμό. Σταδιακά., μοιραία αλλά ευγενικά, έγιναν όλα μη πιστευτά»
*Το βιβλίο “The Good Man Jesus and the Scoundrel Christ” θα εκδοθεί από τον Canongate
