Όλα τα Σάββατα, εκτός από ελάχιστα, της ενήλικης ζωής μου, είτε παρακολουθώ τις ιπποδρομίες της Μελβούρνης είτε, τουλάχιστον, ακούω τις αναμεταδόσεις τους στο ραδιόφωνο. Ένα από αυτά τα ελάχιστα ήταν ένα Σάββατο τον Αύγουστο του 1984, όταν οι ιπποδρομίες γίνονταν στο Σάννταουν και η κύρια ιπποδρομία ήταν η ιπποδρομία βαρών καθ' ηλικία Λίστον Στέικς. Δούλευα με διαλείμματα το Τοπίο με τοπία για πέντε χρόνια ή και παραπάνω, και προκειμένου να το ολοκληρώσω, είχα υποσχεθεί το ολοκληρωμένο δακτυλόγραφο στον εκδότη μου μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Το σχέδιό μου δούλεψε, αλλά τις τελευταίες βδομάδες πριν από την προθεσμία έπρεπε να εγκαταλείψω όλο και περισσότερες επουσιώδεις εργασίες, και το τελευταίο τελευταίο Σάββατο κλείστηκα μέσα όλη μέρα κι έμαθα τ' αποτελέσματα της ιπποδρομίας μόνο από την κυριακάτικη εφημερίδα. Αυτό το τελευταίο Σάββατο αφιερώθηκε στη δακτυλογράφηση του τελικού σχεδιάσματος του τελευταίου διηγήματος του βιβλίου, του «Τοπίου με καλλιτέχνη» («Landscape with Artist»).
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)





















