Νορβηγικό δάσος

Ο Τόρου Βατανάμπε δε χρειάζεται τη μυρωδιά καμιάς μαντλέν, αρκούν οι στίχοι και η μουσική των Μπιτλς για να ελευθερωθεί η μνήμη, ανεξέλεγκτη, και να ανασύρει κομμάτια του εαυτού της από το μακρινό παρελθόν. Οδηγημένος από τη μελωδία, ο Τόρου θυμάται τη Ναόκο, την πρώτη μεγάλη του αγάπη - και κορίτσι του καλύτερου φίλου του. Η Ναόκο αγαπούσε αυτό το τραγούδι και ποιος μπορεί να πει αν είναι η γυναίκα ή η μουσική -ή και οι δύο- που γεννούν στον Τόρου τις εικόνες της φοιτητικής του ζωής, είκοσι χρόνια πριν, στο Τόκιο, την έντονη εποχή των παθών, του ερωτισμού και του σεξ, αλλά και την εποχή της ματαίωσης, των άτυχων επιθυμιών, της απώλειας. 

Είναι η εποχή που εισβάλλει στη ζωή του σαρωτικά η Μιντόρι, η γυναίκα-γρίφος και δίλημμα, η γυναίκα-ορόσημο που έμαθε στον νεαρό Τόρου Βατανάμπε τι σημαίνει να επιλέγεις ανάμεσα στο μέλλον και στο παρελθόν. 

Βαθύτατα υπαρξιακός και παράδοξα ρεαλιστής, ο μεγάλος Χαρούκι Μουρακάμι σε αυτό το πιο ανθρώπινο από τα μυθιστορήματά του στήνει μια περίλυπη, νοσταλγική γιορτή για τη χαμένη νιότη και τον έρωτα που γλιστρά συνέχεια, μα δίχως να μας στερεί ποτέ τη γλυκύτητα της προσδοκίας του. 

Ο Χαρούκι Μουρακάμι, που θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Ιάπωνες συγγραφείς, γεννήθηκε στο Κιότο το 1949. Γνωρίστηκαν με τη γυναίκα του τη Γιόκο στο πανεπιστήμιο κι άνοιξαν στο Τόκιο ένα τζαζ κλαμπ με το όνομα "Peter Cat". Η τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του "Norwegian Wood" (1987) τον έκανε διάσημο στη χώρα του (έχει πουλήσει περισσότερα από 10.000.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και πρόσφατα έγινε ταινία). Ύστερα εγκατέλειψε την Ιαπωνία κι επέστρεψε το 1995. Ακολούθησαν τα βιβλία: "Hard-boiled Wonderland and The End of the World", "The Elephant Vanishes", "Dance Dance Dance", "The Wind-up Bird Chronicle", "South of the Border, West of the Sun", "Underground" (το πρώτο δοκιμιακό του έργο), "A Wild Sheep Chase", "Sputnic Sweetheart", "Kafka on the Shore" (μυθιστόρημα, 2005), "Blind Willow, Sleeping Woman" (διηγήματα, 2006) και "After Dark" (μυθιστόρημα, 2007). Η αυτοβιογραφία του, που με τίτλο "What I Talk About When I Talk About Running", υπογραμμίζει με ειρωνικό τρόπο τις οφειλές του στον Ρέιμοντ Κάρβερ, εκδόθηκε στα αγγλικά το 2008. Έχει μεταφράσει στα ιαπωνικά έργα του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, του Τρούμαν Καπότε, του Τζον Ίρβινγκ και του Ρέιμοντ Κάρβερ. Έχει τιμηθεί με τα βραβεία Franz Kafka και Jerusalem, καθώς και το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της Ιαπωνίας, το Yomiury, ενώ βρίσκεται σταθερά ανάμεσα στους υποψηφίους για το βραβείο Νομπέλ. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από σαράντα γλώσσες.