Η φάρμα των ζώων

«Όλο το καλοκαίρι, η δουλειά στη φάρμα πήγαινε ρολόι. Τα ζώα ήταν τόσο ευτυχισμένα όσο δεν θα το φαντάζονταν ποτέ. Κάθε μπουκιά τροφής ήταν μια έντονη, αδιάσειστη χαρά, τώρα που η τροφή ήταν πραγματικά δική τους, που είχε παραχθεί από αυτούς για αυτούς, που δεν τους είχε μοιραστεί με το σταγονόμετρο από ένα γκρινιάρικο αφεντικό. Τώρα που τα άχρηστα, παρασιτικά ανθρώπινα πλάσματα είχαν φύγει, υπήρχε περισσότερο φαγητό για όλους.» (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ηθική δύναμη του Όργουελ δεν έγκειται μόνο στην πολιτική του ανεξαρτησία, στο ότι καταδίκαζε με το ίδιο σφρίγος και την ίδια διαύγεια τόσο τον καπιταλισμό όσο και τον εγγενή σε κάθε πολιτικό σύστημα ολοκληρωτισμό, αλλά και στην ιδιότυπη αθωότητά του, σ' εκείνη τη σχεδόν παιδική ματιά απέναντι στον κόσμο, που τον έκανε να βλέπει με τόση τρυφερότητα τα ζώα και την αγγλική εξοχή και να γράφει με τόση απλότητα, μια ματιά που υπερέβαινε την απαισιοδοξία του και τον έκανε να πιστεύει «ότι δεν είναι αναπόφευκτο ο κόσμος να είναι αυτό που είναι», όπως τόσο ωραία γράφει ο Κρίστοφερ Χίτσενς. Διαβάζοντάς τον, βλέπουμε να αναδύεται από τις σελίδες του ένα ακαταμάχητο πρόσωπο. (Από το επίμετρο της Κατερίνας Σχινά)

«Η φάρμα των ζώων εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη σάτιρα της πιο σκοτεινής όψης της σύγχρονης ιστορίας.» (Malcolm Bradbury, συγγραφέας)
«Ένας σοφός, συμπονετικός και διαφωτιστικός μύθος των καιρών μας.» (New York Times)
«Ένα βιβλίο για όλους και για τον Καθένα, η λάμψη του δεν έχει σβήσει ακόμα και τόσα χρόνια μετά.» (Ruth Rendell, συγγραφέας)
«Ο Τζορτζ Όργουελ είναι αναντικατάστατος, όπως ο Μπέρναρντ Σο ή ο Μαρκ Τουέιν... Κεντρίζει, προκαλεί, παρακινεί τα οκνηρά μυαλά και ικανοποιεί εκείνους που απολαμβάνουν να παρακολουθούν μια πραγματική ιδιοφυΐα εν ώρα εργασίας.» (Time)