Στους ώμους των γιγάντων

Τα δώδεκα κείμενα του Ουμπέρτο Έκο που περιλαμβάνονται σε αυτή την έκδοση γράφτηκαν τις χρονιές που αναφέρονται στις υποσημειώσεις, ειδικά για το φεστιβάλ La Milanesiana, στο οποίο τα διάβαζε ο ίδιος σε μορφή lectio magistralis (διάλεξης), η οποία, από το 2001 ως το 2015, ήταν και εικονογραφημένη. Από το 2008, κάθε διοργάνωση της Milanesiana είχε συγκεκριμένο θεματικό αντικείμενο (που επίσης αναφέρεται στις υποσημειώσεις κάθε κεφαλαίου), το οποίο ο Έκο ακολουθούσε, ενώ κάποιες φορές το είχε προτείνει ο ίδιος.
Η πρώτη διάλεξη «Στους ώμους των γιγάντων», από το 2001, χωρίς εικονογράφηση, έχει τον ρόλο εισαγωγής: παρουσιάζει το όραμά του για τη συμβολή των κλασικών στη σύγχρονη εποχή και για την αποστολή του διανοούμενου.
Το τελευταίο κεφάλαιο, «Αναπαραστάσεις του ιερού», αν και είχε γραφεί ειδικά για τη Milanesiana, δεν διαβάστηκε εκεί, γι' αυτόν τον λόγο τοποθετήθηκε τελευταίο.
Από τα κείμενα έχουμε αφαιρέσει τις αναφορές στις συνθήκες υπό τις οποίες εκφωνήθηκαν.
Πρόκειται για θεματικές που επανέρχονται στις ομιλίες του Έκο, περισσότερο ως λάιτ-μοτίβ παρά επαναλήψεις, που μαρτυρούν κυρίως την αδιάλειπτη φροντίδα του προς τα αγαπημένα του επιχειρήματα.
Η επέμβαση του επιμελητή έχει περιοριστεί σε ελάχιστες σημειώσεις και στην ενσωμάτωση της εικονογράφησης, ακολουθώντας πάντα τις οδηγίες του συγγραφέα. (Από το σημείωμα του εκδότη)

Το έργο Στους ώμους των γιγάντων αντιπροσωπεύει για τους αναγνώστες του Έκο ένα χαρμόσυνο γεγονός. Μακριά από τις πανεπιστημιακές αίθουσες, τα ακαδημαϊκά συνέδρια και τις τιμητικές τελετές, ο Έκο γράφει τα κείμενα αυτά, μέσα σε μια περίοδο τριών δεκαετιών, για να ψυχαγωγήσει το πολυπληθές κοινό της Milanesiana, ενός σημαντικού φεστιβάλ γραμμάτων, επιστημών και τεχνών, που αποτελεί πλέον θεσμό στον ευρωπαϊκό χώρο.

Τα κείμενα έχουν ως αφετηρία τη διαφορετική θεματολογία του ετήσιου φεστιβάλ της Milanesiana από το 2001 έως το το 2015, ενώ παράλληλα πραγματεύονται θέματα φιλοσοφίας, λογοτεχνίας, αισθητικής, ηθικής, επικοινωνίας και μέσων ενημέρωσης. Η πεμπτουσία του σύμπαντος του Έκο, διατυπωμένη σε γλώσσα ευχάριστη, καυστική, κάποιες φορές παιχνιδιάρικη, αλλά και κοφτερή όποτε είναι απαραίτητο. Οι ρίζες του πολιτισμού μας, οι μεταβαλλόμενοι στον χρόνο κανόνες της ομορφιάς, το ψέμα που γίνεται αλήθεια και μεταστρέφει την πορεία της Ιστορίας, η γοητευτική εμμονή με τη συνωμοσία, οι εμβληματικοί ήρωες της σπουδαίας λογοτεχνίας, οι μορφές της τέχνης, οι αφορισμοί και οι παρωδίες είναι κάποια από τα σημεία έλξης ενός βιβλίου εμπλουτισμένου με υπέροχες εικόνες που ο συγγραφέας χρησιμοποιούσε στις διαλέξεις του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)