Το πρωτείο της δημοκρατίας

Η γέννηση, η Εξέλιξη, η σημερινή κατάσταση και τα σενάρια για το μέλλον της σοσιαλδημοκρατίας.

Σήμερα η σοσιαλδημοκρατία δεν ηττάται επειδή υποστηρίζει την πολυπολιτισμικότητα και όχι τη μεγάλη κοινωνία ή επειδή έχει υποχωρήσει στο νεοφιλελευθερισμό, όπως διατείνονται δύο ρηχές ερμηνείες. Ηττάται επειδή, ενώ η οικονομία παγκοσμιοποιήθηκε, αυτή δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει μια κίνηση για την παγκοσμιοποίηση της δημοκρατίας και της πολιτικής και να αφηγηθεί έτσι τη συμμαχία της με τα μεσαία στρώματα στη βάση πολιτικών που θα εστιάζουν στα κέντρα των κοινωνιών. Τα προβλήματα της εκλογικής αλλά και της ιδεολογικής κατάρρευσης της σοσιαλδημοκρατίας ερμηνεύονται λοιπόν ως αποτέλεσμα της μετάβασης από τις εθνοκεντρικές κοινωνίες σ' εκείνες της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας· της αντίθεσης δηλαδή ανάμεσα στην παγκοσμιοποίηση των επιχειρήσεων, των τραπεζών και όλων των οικονομικών συνιστωσών, από τη μια μεριά, και στον εγκλωβισμό των πολιτικών θεσμών (κόμματα, συνδικάτα, συντάγματα) σε εθνοκρατικό πλαίσιο, από την άλλη.

Εδώ ακριβώς ο συγγραφέας αναζητά τις απαντήσεις στο ερώτημα για το μέλλον της παράταξης. Η πρότασή του δεν είναι η συγκρότηση μιας «μετασοσιαλδημοκρατίας», αλλά η ανασυγκρότηση μιας σοσιαλδημοκρατίας μετά τη σοσιαλδημοκρατία, που θα καταθέσει προτάσεις για τη μετάβαση του Πρωτείου της Δημοκρατίας από το εθνοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας του σ' εκείνο μιας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας. Διότι η λύση δεν βρίσκεται στην επιστροφή στο κράτος-έθνος αλλά στην αναζήτηση θεσμών λαϊκής κυριαρχίας σε παγκόσμιο επίπεδο.