Για τη μελέτη της Αγγέλας Καστρινάκη «Έρως νάρκισσος, έρως θείος: όψεις του έρωτα στο έργο του Παπαδιαμάντη», η οποία βρίσκεται στον τόμο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Ἦτον πνοή, ἴνδαλμα ἀφάνταστον, ὄνειρον... – Διηγήματα ερωτικά», που κυκλοφορεί από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης.

Του Ζαχαρία Κατσακού

Αναδημοσίευση του διηγήματος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Υπό την βασιλικήν δρυν» (1901) από τον 3ο τόμο της κριτικής έκδοσης των απάντων, σε επιμέλεια του Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου (εκδ. Δομός).

Επιμέλεια: Book Press

Για το εφηβικό μυθιστόρημα της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου «Καναρίνι και μέντα» (εκδ. Πατάκη).

Της Έλενας Στανιού

Για τη μελέτη της Πόλυς Χατζημανωλάκη «Βωβόν ξύλον – Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Κατάθεση ερευνητικής ανάγνωσης» (εκδ. Εύμαρος).

Της Κούλας Αδαλόγλου

Για την ανθολογία Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ἦτον πνοή, ἴνδαλμα ἀφάνταστον, ὄνειρον... - Διηγήματα ερωτικά» (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης), σε Ανθολόγηση και Επίμετρο της Αγγέλας Καστρινάκη.

Του Μιχάλη Μακρόπουλου

Η Μάρη Θεοδοσοπούλου γράφει για την Μάρη Θεοδοσοπούλου με το ύφος της Μάρης. Απόσπαμα από τον «μυθοπλαστικό» πρόλογό της στο τρίτο, και τελευταίο βιβλίο της σπουδαίας κριτικού λογοτεχνίας.

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

Μια μέρα σαν σήμερα, 16 Δεκεμβρίου 1897, έφυγε από τη ζωή στα 57 του χρόνια ο Γάλλος συγγραφέας Άλφονς Ντοντέ.

Του Ευθύμιου Σακκά

Περπάτησαν πάνω κάτω στο μεγάλο δρόμο τίγκα στα υπαίθρια μαγαζάκια,τις ταβέρνες, τις καφετέριες και τα μπαράκια. Μικροδώρα και ενθύμια, παγωτά, πετσέτες θαλάσσης -μεγάλοι αστερίες σε πορτοκαλί φόντο- γύρος και κρέπες, ασημικά, φορέματα και πέδιλα και ακολουθώντας μιαν επιγραφή, έστριψαν και βρέθηκαν μπρός στο σπίτι του Παπαδιαμάντη. Μια πλατειούλα κι ένα δέντρο καταμεσίς κι ένα τσιμεντένιο πεζούλι μικρό τριγύρω, γεμάτο κίτρινα νυχτολούλουδα.

Της Αρχοντούλας Διαβάτη

Oλονύχτια ανάγνωση έργων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στον Πολυχώρο Μεταίχμιο

Κάθε επέτειος είναι μια αφορμή να (ξανα)θυμηθούμε και να (ξανα)διαβάσουμε τα έργα σπουδαίων δημιουργών. Ίσως, και μάλλον, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης να μην έχει ανάγκη από τέτοιες χρονικές αφορμήσεις· τα δικά του λόγια είναι βαθιά ριζωμένα στην αναγνωστική μας συνείδηση και με φυσικό τρόπο περνούν από γενιά σε γενιά.