Γωγώ Φώτου: «Η τέλεια γυναίκα είναι ένα ψέμα»

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη μία συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;

Θα πω ότι είμαι ακόμα μια story lover. Είμαι χρόνια στο χώρο της μυθοπλασίας από την πλευρά της τηλεόρασης, όμως πάντα αγαπούσα τα βιβλία και φλέρταρα με αυτή την αφηγηματική δομή. Αυτή η ιστορία που γράφτηκε πρώτα σε μίνι σειρά, βραβεύτηκε σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού και στην αναμονή για την υλοποίησή της, έγινε βιβλίο. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που συμβαίνει συνήθως. Τα βιβλία γίνονται σειρές. Έλα που όμως γίνονται και οι σειρές βιβλία. Το καινούργιο που θα δει κάποιος σε αυτό το βιβλίο είναι η δομή μιας τηλεοπτικής σειράς με flash backs, παράλληλες δράσεις, flash forwards, plot twists, ticking time bomb τεχνικές και snowball effects.

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτό;

Το Babython είναι μια δραματική κωμωδία σχέσεων, τόσο ανάλαφρη όσο και σκοτεινή, όπως η ίδια η ζωή. Ασυνήθιστες υποθέσεις ανθρώπων που παλεύουν για ένα παιδί, ενώνονται με τη βασική ιστορία των ηρώων καθώς τρέχουν να προλάβουν μια βόμβα μεγατόνων που αν σκάσει και θα παρασύρει τους πάντες. Όλοι πιστεύουμε πως έχουμε τον έλεγχο στη ζωή όμως η αλήθεια είναι πως η ζωή έχει τα δικά της πλάνα. Μπορείς να παραιτηθείς από την ίδια τη ζωή όταν τα πράγματα ζορίζουν; Όχι βέβαια. Μπορείς όμως να παραιτηθείς από το κυνήγι της τελειότητας. Γιατί η τέλεια γυναίκα, η τέλεια επαγγελματίας, η τέλεια σύντροφος, η τέλεια κόρη και τέλεια μητέρα είναι ένα ψέμα.

Εψαχνα καιρό τον τρόπο να ξεκινήσω να γράφω το βιβλίο χωρίς να μπερδευτώ με τη γνωστή μου δομή -του σεναρίου- πάνω στην οποία είχα εκπαιδευτεί.

Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι». (Ακολουθήσατε κάποια «μέθοδο»; Συμβουλευτήκατε κάποιον; Αυτοσχεδιάσατε; Πώς τα καταφέρατε να μην χαθείτε στον κόσμο των λέξεων;)

‘Εψαχνα καιρό τον τρόπο να ξεκινήσω να γράφω το βιβλίο χωρίς να μπερδευτώ με τη γνωστή μου δομή -του σεναρίου- πάνω στην οποία είχα εκπαιδευτεί. Δίσταζα. Είχα παρακολουθήσει πριν από πολλά χρόνια το Εργαστήρι Μυθοπλασίας του Αλέξανδρου Ντερπούλη, όμως χρειαζόμουν κάποιον να με καθοδηγήσει πιο στενά. Μου σύστησαν την Κατερίνα Τσαμπά, η οποία ήταν μια εξαιρετική επαγγελματίας. Με ατομικές συνεδρίες, μπορέσαμε μέσα σε λίγους μήνες να βάλουμε ένα εφικτό timeline και να καταλήξουμε σε ένα πρώτο draft που πέρασε αρκετές φορές από την επιμέλεια της Κατερίνας μέχρι να καταλήξει στην Key books. Εκ μέρους του εκδοτικού οίκου ανέλαβε την έξτρα φροντίδα της ιστορίας και των χαρακτήρων ο Βασίλης Τσιάμης και έφτασε στη σημερινή τελική μορφή του.

Επίσης με έχει διαμορφώσει σαν μυθοπλάστη όλο το έργο του Ρόμπερτ ΜακΚι, του μεγαλύτερου εν ζωή δασκάλου στο storytelling.

Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;

Φυσικά έχει επηρεάσει τη γραφή μου η δεκαπενταετής πορεία μου στην τηλεόραση καθώς και το ύφος/ αφηγηματική δομή των σύγχρονων συγγραφέων όπως οι Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ, Ντέλια Όουενς, Τέιλορ Τζένκινς Ριντ, Χάνα Κεντ, Σελέστ Ινγκ κ.ά. που βιβλία τους έχουν μεταφερθεί στη μικρή και μεγάλη οθόνη. Επίσης με έχει διαμορφώσει σαν μυθοπλάστη όλο το έργο του Ρόμπερτ ΜακΚι, του μεγαλύτερου εν ζωή δασκάλου στο storytelling. Έχω παρακολουθήσει σεμινάριά του στο εξωτερικό κι έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία του. Η μουσική και η ποίηση έχουν υπάρξει πολλές φορές πηγές έμπνευσης.

Δεν σημαίνει ότι η ιστορία σου δεν είναι καλή, δηλαδή, αν απορριφθεί.

Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;

Ένας συγγραφέας, σεναριογράφος, μυθοπλάστης πρέπει να μάθει να ζει με τα «όχι» που θα αντιμετωπίσει. Εγώ, έχοντας περάσει από τον άκρως ανταγωνιστικό χώρο της τηλεόρασης, θα έλεγα ότι έχω πια εκπαιδευτεί στο να δέχομαι τα δέκα «όχι» πριν το ένα μεγάλο «ναι». Το βασικό είναι να μην παίρνεις τίποτα προσωπικά. Οι άνθρωποι που επιλέγουν να επενδύσουν χρήμα και χρόνο στη δική σου ιστορία παίρνουν ένα μεγάλο ρίσκο ζυγίζοντας πέρα από τις προσωπικές τους προτιμήσεις και τις ανάγκες και τις τάσεις της αγοράς του κοινού στο οποίο απευθύνεται το έργο σου. Δεν σημαίνει ότι η ιστορία σου δεν είναι καλή, δηλαδή, αν απορριφθεί. Είχα προσπαθήσει στο παρελθόν να εκδώσω κάποια παραμύθια χωρίς επιτυχία. Δεν σταμάτησα ποτέ να γράφω. Η συγγραφή, σε οποιαδήποτε μορφή της, είναι αυτή η ανάγκη, όπως την ονομάζει ο Ρόμπερτ ΜακΚι, να «ταΐσεις το τέρας», τις άδειες σελίδες δηλαδή.