...πέθανε ο Φράνσις Μπέικον

Μετά τον Ά Παγκόσμιο πόλεμο ο Bacon μένει για ένα διάστημα με τη γιαγιά του, απ’ την πλευρά της μητέρας του, σ’ ένα σπίτι στο Farmleigh. Αξίζει να σημειωθεί πως οι τοίχοι των δωματίων του σπιτιού που “κοιτούν” προς τον κήπο είναι καμπύλοι, γεγονός που είναι πιθανό να τον έχει επηρεάσει στα καμπύλα περιβάλλοντα όπου τοποθετεί τις μορφές του. Οι σχέσεις του Bacon με τον πατέρα του καθ’ όλη τη διάρκεια της συμβίωσής τους είναι μονίμως τεταμένες, αφού πρόκειται για έναν αυταρχικό άνθρωπο που αδυνατεί να συμβιβαστεί με τις ομοφυλοφιλικές τάσεις του γιου του.

Ο ζωγράφος το 1924 αρχίζει να παρακολουθεί μαθήματα στο σχολείο, αλλά αυτό διαρκεί μόνο για 18 μήνες. Στην Ιρλανδία πια το 1926 ο πατέρας του τον αποπέμπει από το σπίτι όταν παραβρίσκεται κατά λάθος σε ένα επεισόδιο φιλαυτίας κατά το οποίο ο Francis στέκεται μπροστά σε ένα καθρέφτη φορώντας τα εσώρουχα της μητέρας του. Τότε ο Bacon μένει για ένα διάστημα 6 μηνών στο Λονδίνο όπου τον συντηρεί η μητέρα του, στέλνοντας του 3 λίρες την εβδομάδα. Επίσης, εργάζεται ως μάγειρας και στη συνέχεια ως τηλεφωνητής σε μαγαζί με γυναικεία ρούχα. Στις αρχές του 1927 πάει στο Βερολίνο όπου μένει για 2 μήνες σ’ ένα ξενοδοχείο με τον Harcourt-Smith, φίλο του πατέρα του. Στη συνέχεια μετακομίζει στο Παρίσι όπου γνωρίζει μια πιανίστρια και μένει για 3 μήνες στο σπίτι της. Τότε επισκέπτεται μια έκθεση με 106 πίνακες του Picasso και αποφασίζει να ασχοληθεί σοβαρά με τη ζωγραφική. Στα τέλη του 1928 επιστρέφει στο Λονδίνο και εργάζεται ως διακοσμητής εσωτερικών χώρων. Παράλληλα νοικιάζει ένα studio στο South Kensington. Το 1929 γνωρίζει τον Eric Hall ο οποίος δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική του Bacon και αποφασίζει να τον βοηθήσει. Το χειμώνα του 1929 κάνει την πρώτη του έκθεση με χαλιά και έπιπλα που έχει σχεδιάσει χρησιμοποιώντας κυρίως γυαλί και ατσάλι, αλλά ίσως και δυο έργα του, το Painted screen και το Watercolour. Το 1930 γνωρίζει τον Αυστραλό ζωγράφο De Maistre και εκθέτει μαζί του 4 πίνακες. Το 1933 ζωγραφίζει τον πρώτο αυθεντικό του πίνακα Crucifixion και την ίδια χρονιά παίρνει μέρος σε μια έκθεση στη Mayor Gallery. Το 1936 η «δουλειά» του απορρίπτεται από τη Διεθνή Σουρεαλιστική Έκθεση στο Λονδίνο ως ανεπαρκώς σουρεαλιστική. Από την περίοδο αυτή δεν έχει σωθεί κανένα έργο του, αφού τα περισσότερα τα καταστρέφει ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Ο Bacon δεν συμμετέχει στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω της ασθένειας του (άσθμα). Ζει στην ύπαιθρο με τον Eric Hall και ζωγραφίζει σποραδικά. Το 1943 μετακομίζει στο South Kensington, όπου ολοκληρώνει τον πίνακα που θα τον καθιερώσει ως έναν από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 20ου αιώνα και το 1945 παρουσιάζει στην Lefevre Gallery το Three studies for figures at the base of crucifixion αλλά και το Figure in a landscape. Στη συνέχεια γνωρίζεται με την έμπορο τέχνης Erica Brausen η οποία αγοράζει το έργο του Painting και το εκθέτει σε διάφορες εκθέσεις.

Το 1946, ο Bacon κάνει ένα ψυχαγωγικό πέρασμα από το Monte Carlo, περίοδος κατά την οποία δεν ασχολείται καθόλου με τη ζωγραφική. Δύο χρόνια αργότερα εκθέτει για πρώτη φορά τη σειρά έργων του Heads. Μεταξύ των άλλων είναι και το Head VI που είναι επηρεασμένο από τον πίνακα του Velazquez, Pope Innocent X, ο οποίος αποτελεί άλλωστε μόνιμη πηγή έμπνευσης για τον Bacon τις επόμενες δύο δεκαετίες. Την επόμενη διετία (1950-52), με αφορμή την εγκατάσταση της μητέρας του στη Ν. Αφρική, την επισκέπτεται δυο φορές και εντυπωσιάζεται από την άγρια φύση της περιοχής. Στο πρώτο από αυτά τα ταξίδια κάνει μια στάση στο Κάιρο και η γοητεία που του ασκεί η αιγυπτιακή τέχνη θα αποτυπωθεί σε κάποιους πίνακές του δυο χρόνια αργότερα. Την ίδια περίοδο επέρχονται σημαντικές αλλαγές στην προσωπική του ζωή. Τελειώνει η σχέση του με τον Eric Hall και πεθαίνει η φίλη του Nanny Lightfoot. Στη ζωή του εμφανίζεται ο Peter Lacy με τον οποίο διατηρεί για το υπόλοιπο της δεκαετίας μια πολυτάραχη και καταστροφική σχέση. Το 1954 εκθέτει στην British Pavilion με τον Lucian Freud και τον Ben Nicholson. Την ίδια χρονιά ο Lacy μετακομίζει στην Ταγγέρη και ο Bacon τον ακολουθεί. Τα επόμενα 4 χρόνια μετακινείται μεταξύ Μαρόκου και Αγγλίας. Το 1957 παρουσιάζει 6 πίνακές του εμπνευσμένους από τον πίνακα του Van Gogh The painter on the route to Tarascon στο Hanover Gallery. Το 1958 υπογράφει συμβόλαιο με την Malborough Fine Art. Το 1961 εγκαθίσταται στο studio της οδού Reece Mews στο South Kensington που αποδεικνύεται το πιο σημαντικό δωμάτιο της καλλιτεχνικής ζωής του.

Στα τέλη του 1963 γνωρίζει τον George Dyer τον σύντροφο που τον ενέπνευσε όσο κανείς άλλος. Το 1968 ο Bacon πηγαίνει για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη για να παραστεί στην έκθεσή του στη Malborough gallery. Παράλληλα η σχέση του με τον Dyer αρχίζει να φθίνει εξαιτίας των καταχρήσεων του τελευταίου. Δύο νύχτες πριν την έκθεσή του στο Grand Palais στο Παρίσι το 1970 ο Dyer βρίσκεται νεκρός σ’ ένα ξενοδοχείο από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών. Ο θάνατός του στιγματίζει στο εξής την προσωπική και καλλιτεχνική πορεία του Bacon. Το 1975 εκδίδεται το βιβλίο που περιέχει τις συνεντεύξεις που παραχώρησε στον David Sylvester. Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά απο τις εκδόσεις Άγρα με τον τίτλο "Η ωμότητα των πραγμάτων". Την ίδια χρονιά γνωρίζει τον νεότερό του John Edwards με τον οποίο αναπτύσσει μια πατρική περισσότερο σχέση. Κατά τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του ’70 καταπιάνεται πάλι με τα τοπία που τον είχαν απασχολήσει την περίοδο που ήταν επηρεασμένος από τον Van Gogh. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 γνωρίζει τον Spaniard ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα θα γίνει ο τελευταίος σύντροφος της ζωής του. Το 1989 γίνεται διάγνωση ότι πάσχει από καρκίνο. Παρά την αντίθετη συμβουλή του γιατρού του ο Bacon τον Απρίλιο του 1992 πραγματοποιεί ένα ταξίδι στη Μαδρίτη. Λίγες μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 28 του μηνός παθαίνει καρδιακή προσβολή και πεθαίνει. Το τελευταίο ημιτελές πορτρέτο του που βρέθηκε στο studio στην οδό Reece Mews παρουσιάζεται η μορφή του Dyer.