Μια αλλόκοτη καλοκαιρινή ιστορία: «Πάτμος» του Ηλία Μπιστολά

ΠΑΤΜΟΣ

Έτσι ειπώθηκε και έτσι ήταν. Ούτε γραμμάριο του όντος, του βαθέος όντος στην καρδιά της έννοιας του όντος, σαν να λέμε η ψυχή της ψυχής, δεν έμεινε κρυφό. Γιατί ανακάλυψε, έτσι είπε, την ίσαλο γραμμή της ύπαρξης. Έκανε παύση και ζήτησε να βουτήξουν, στο μαγιό του φοίνικες ροζ, κίτρινοι και πράσινοι. Εργάζομαι σε ένα πανεπιστήμιο στην Καλιφόρνια, του είπε, είναι διαφορετικός ο ήλιος εκεί, πιο χαρούμενος, ενώ εδώ ο ήλιος λάμπει ανακριτικά, δεν μπορεί παρά να συμφωνούσε με τα λόγια του, επέμεινε, άλλωστε οι αρχαίοι τραγικοί ήρωες έσφαλλαν στην ηλιοφάνεια, ποτέ στη συννεφιά. Και οι προφήτες; Οι άγιοι; τον ρώτησε, άλλωστε στην Πάτμο βρίσκονταν, δεν γινόταν να μην τεθεί το ερώτημα από μέρους του, για να απαντήσει πως ναι, και αυτοί, στην ηλιοφάνεια όλα.

Τα νερά ήταν ζεστά. Η ταβέρνα με το λευκό χρώμα και τα γαλάζια παράθυρα το μόνο ανθρώπινο κτίσμα. Κατσίκια στα βράχια και χαμηλή βλάστηση. Σκηνές και απλωμένα ρούχα στα αρμυρίκια. Ήταν καλός κολυμβητής και δυσκολεύτηκε να τον ακολουθήσει. Και όλα αυτά τα κατόρθωσες με τη γλώσσα, επανήλθε, προσπαθώντας να μείνει στην επιφάνεια, από κάτω η ποσειδωνία σάλευε, το θαλασσόνερο έτσουζε τα μάτια του, το μυστικό της ύπαρξης δηλαδή, εξήγησε αν και εκείνος είχε ήδη καταλάβει, γέλασε περιφρονητικά, μόλις σήμερα είχαν γνωριστεί και όμως συμπεριφερόταν με άκομψη οικειότητα, το μυστικό της ύπαρξης, επανέλαβε ρουθουνίζοντας, τι δραματικό, ειρωνεύτηκε, ωστόσο ναι με τη γλώσσα, γιατί υπάρχει ένα όριο στο κβαντικό περιβάλλον, το οποίο οι εξισώσεις και η φυσική δεν αρκούν για να το διαπεράσουν, καταρρέουν καταλαβαίνεις; του επιτέθηκε γιατί πλέον τα πράγματα ήταν επείγοντα, δεν υπάρχουν χορδές, ύλη, χρόνος, διαστάσεις, υπάρχει μόνο ένα αίτημα, όχι βούληση, κάτι πιο καταναγκαστικό, ένας ζηλωτής που κατοικεί εκεί που το μικρό ταυτίζεται με το μεγάλο, και βούτηξε κατακόρυφα, ενώ ο άλλος πάλευε να κρατήσει το κεφάλι του έξω από το νερό.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Ηλίας Μπιστολάς γεννήθηκε το 1982. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει γράψει το μυθιστόρημα µε τίτλο Χώµα στα µάτια, στα αυτιά, στο στόµα (Τόπος, 2022). Συµµετείχε επίσης στον συλλογικό τόμο Από το τοπικό στο παγκόσμιο των εκδόσεων Διόπτρα µε το διήγημα «Γιατί δεν κοιμούνται τα χταπόδια;». Τον Νοέμβριο του 2025, κυκλοφόρησε απ' τις εκδόσεις Τόπος, το δεύτερο βιβλίο του, Η κορυφή του κόσμου.