Από τα μόνιμα και βασικά στοιχεία που τον ξεχωρίζουν μέσα στον κορμό των ποιητών του μεταπολέμου, είναι ο υψηλός και συχνά αναπεπταμένος τόνος του, όπως και ο εξαιρετικά διαπεραστικός και παλλόμενος ενορατικός του λόγος. Έργα του, Fuga (1943)· Διασπορά (1961)· Η κλίμακα του λίθου (1964)· Τετραψήφιο (1971)· Τετραψήφιο με την έβδομη χορδή (1972)· Διήγηση (1974)· Οδός Λαιστρυγόνων (1978)· Ανάστιξη του θρύλου για τα νεφρά της πολιτείας (1981)· Τα μαχαίρια της Κίρκης (1981)· In perpetuum (1983)· Κιβώτιο ταχυτήτων (1987). Πριν από λίγο καιρό είχαν επανεκδοθεί σε ένα τόμο τα συγκεντρωμένα Ποιήματα του.
Ο Έκτωρ Κακναβάτος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1920, σπούδασε μαθηματικά και εργάστηκε στην Μέση Εκπαίδευση. Υπήρξε μέλος του φοιτητικού του ΕΑΜ. Μετά τον πόλεμο και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου συνελήφθη και κλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το 1944,σε συνεργασία με τον ποιητή Δ.Π. Παπαδίτσα, δημοσίευσαν στο περ. Νεανική Φωνή το άρθρο «Μια θέση και μια έφοδος», που θεωρήθηκε ένα είδος μανιφέστου των τότε νέων ποιητών. Στη δεκαετία του 1980 είχε τη θέση του εκπαιδευτικού συμβούλου στο Υπ. Παιδείας. Ήταν ιδρυτικό μέλος και στη διετία 1984-1986 αντιπρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010, στις 15.30 στο νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου.
(ανακοίνωση του Δ.Σ. της Εταιρείας Συγγραφέων)
