Νυχτερινός ουρανός με τραύματα εξόδου

ΕΥΡΥΔΙΚΗ
Φέρνει πιο πολύ στον ήχο
που βγάζει η ελαφίνα
όταν η αιχμή του βέλους
αντικαθιστά τη μέρα
με μια απόκριση
στου πλευρού τον κούφιο
βόμβο. Το 'χαμε δει που ερχόταν
μα συνεχίσαμε μέσα από την τρύπα
του κήπου. Γιατί τα φύλλα
ήταν ατόφυο πράσινο και η φωτιά
μονάχα μια ρόδινη πινελιά
στο βάθος. Δεν έχει να κάνει
με το φως - μα με το πόσο σκοτεινό
σε κάνει ανάλογα
που στέκεσαι.
Ανάλογα που στέκεσαι
τ' όνομα σου ίσως ακουστεί σαν μια πανσέληνος
ξεσκισμένη πάνω στο δέρμα νεκρής ελαφίνας. [...]
[Από την έκδοση]

EURIDICE
It's more like the sound
a doe makes
when the arrowhead
replaces the day
with an answer
to the rib's hollowed
hum. We saw it coming
but kept walking through the hole
in the garden. Because the leaves
were pure green and the fire
only a pink brushstroke
in the distance. It's not
about the light-but how dark
it makes you depending
on where you stand.
Depending on where you stand
your name can sound like a full moon
shredded in a dead doe's pelt. [...]
[From the publisher]