Μια ανασκόπηση της ελληνικής διηγηματογραφίας των τελευταίων πενήντα ετών σε 50 αντιπροσωπευτικά κείμενα. Σε πόσες κατηγορίες μπορούν να ταξινομηθούν τα διηγήματα (της μνήμης, πολιτικά, ερωτικά, αστυνομικά κ.ά.) και ποιοι οι σημαντικοί εκπρόσωποι της κάθε μιας; Στην κεντρική εικόνα, ο Ηλίας Χ. Παπαδημητρακόπουλος (1930-2024).

Του Π. Ένιγουεϊ

Για το βιβλίο του Μισέλ Φάις «Αμήν – Προσευχές στο Κενό» (εκδ. Πατάκη). 

Γράφει ο Μάνος Κοντολέων

Για τη συλλογή διηγημάτων «Εξουθένωση. Ντοκιμαντέρ ονείρων» του Μισέλ Φάις (εκδ. Πατάκη). Φωτογραφία: Χάρης Παπαδημητρακόπουλος

Της Ελένης Παπαργυρίου

Δεκάξι Έλληνες συγγραφείς μιλούν για το πρώτο τους βιβλίο. Τους εκφράζει ακόμα; Τι θα έλεγαν στον νεότερο και άπειρο εαυτό τους με τη σοφία και την εμπειρία που διαθέτουν σήμερα; Ορισμένοι δεν τολμούν να «επιστρέψουν» στις πρώτες σελίδες που έγραψαν, ενώ άλλοι αναπολούν σε βάθος χρόνου τη γεμάτη ζήλο και τόλμη παρθενική τους εμφάνιση.

Επιμέλεια: Σόλωνας Παπαγεωργίου

Για τη νουβέλα του Μισέλ Φάις «Caput mortuum [1392] – Φάρσα αφανισμού» (εκδ. Πατάκη). Φωτογραφία: «Βάκχες» (1986), θέατρο Άττις, σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου.

Της Μαρίνας Αγαθαγγελίδου

Για το μυθιστόρημα του Μισέλ Φάις «Η Ερευνήτρια» (εκδ. Πατάκη).

Της Ελένης Παπαργυρίου

Επιλογή από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, δοκιμίων και βιογραφιών.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η ελληνική πεζογραφία των δέκα τελευταίων χρόνων στο μικροσκόπιο. Τάσεις, ρεύματα, θεματολογίες, η επιρροή της κρίσης στα μυθιστορήματα, τις νουβέλες και τα διηγήματα. Συγγραφείς που συντονίζονται με τον καιρό τους και άλλοι που συνεχίζουν τον μοναχικό τους δρόμο. © Λουκάς Βασιλικός

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη