«Ωρκίσθημεν λοιπόν υπέρ της ελευθερίας των ομοδόξων χριστιανών, και όλων των Ελλήνων· αλλά διάφορα περιστατικά περιώρισαν ημάς εις ωρισμένην έκτασιν».
Ιωάννης Κωλέττης

Από τη φλόγα του 1821 γεννήθηκε ένα όραμα που θα καθόριζε τη μοίρα της Ελλάδας για περισσότερο από έναν αιώνα. Η Μεγάλη Ιδέα -το ιδεώδες της εθνικής ολοκλήρωσης και της ιστορικής αποκατάστασης του ελληνισμού που διατυπώθηκε στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση, στον εμπνευσμένο λόγο του Ιωάννη Κωλέττη- έγινε η ψυχή μιας εποχής, η πολιτική πυξίδα ενός νεαρού κράτους και το όνειρο γενεών που αναζητούσαν τη θέση τους στην Ευρώπη. Από τα περιορισμένα σύνορα της μικρής Ελλάδας του Όθωνα, την ειρκτή (φυλακή) για τους πολεμιστές του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα, έως τη Μικρασιατική Καταστροφή, η Ελλάδα πορεύτηκε με το βλέμμα στραμμένο στην Ανατολή, πιστεύοντας πως τα πρώτα της σύνορα ήταν μόνο η αρχή. Η Μεγάλη Ιδέα δεν υπήρξε απλώς ένα πολιτικό σχέδιο· υπήρξε η έκφραση μιας βαθιάς ιστορικής μνήμης και η προσπάθεια ενός λαού να συνδέσει το αρχαίο του παρελθόν με το νεότερο πεπρωμένο του. Μέσα από την πολιτική ρητορική του Ιωάννη Κωλέττη, τις μεταρρυθμίσεις, τους πολέμους, τις διπλωματικές επιτυχίες και τις δραματικές ήττες, ξετυλίγεται η ιστορία μιας ιδέας που άλλοτε ενέπνευσε ενότητα και άλλοτε προκάλεσε διχασμό. Η Μεγάλη Ιδέα δεν είναι μόνο η αφήγηση μιας πολιτικής διαδρομής· είναι το χρονικό μιας εθνικής ψυχολογίας. Ενός ονείρου που ύψωσε και λύγισε την Ελλάδα, που ένωσε και πλήγωσε τον ελληνισμό. Ένα συναρπαστικό βιβλίο για την ιδεολογία που σφράγισε τον 19ο αιώνα και άφησε το αποτύπωμά της μέχρι σήμερα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΩ ΕΓΩ!» Αυτά είναι τα αυθόρμητα λόγια μου στην κοινωνική λειτουργό, όταν ο πεντάχρονος μαθητής μου, ο Λίαμ, και ο μικρός του αδερφός χρειάζονται επειγόντως ανάδοχη φροντίδα. Θα κάνω τα πάντα για να μείνουν μαζί. Το διαμέρισμά μου, όμως, έχει πλημμυρίσει, και μόνο ένα μέρος μπορώ να σκεφτώ... το δικό του. Ο Νοξ Ντάνιελς, ο κολλητός του αδερφού μου, προσφέρεται αμέσως να μας φιλοξενήσει. Θα επιστρέψει στην πόλη σε έναν μήνα, μαζί με τους υπόλοιπους πυροσβέστες, για την επανασύσταση της επίλεκτης ομάδας των πατεράδων μας. Δεν έχει σημασία που είμαι κρυφά ερωτευμένη με τον Νοξ από τότε που ήμασταν παιδιά· που τα αισθήματά μου για εκείνον ίσως καταστρέψουν μια φιλία ζωής. Ούτε κι εκείνο το απερίσκεπτο φιλί τη βραδιά του χορού αποφοίτησης, που προσποιούμαστε πως δεν συνέβη ποτέ, έχει σημασία... Γιατί θα έχω φύγει από το σπίτι του πολύ πριν επιστρέψει. Μόνο που μπροστά στην πόρτα στέκεται ο Νοξ - έναν μήνα νωρίτερα. Πανέμορφος όπως πάντα, κι εγώ γεμάτη λεκέδες από το μωρό. Ρίχνει μια ματιά στα αγόρια και μου λέει πως μπορούμε να τα καταφέρουμε· να υποκριθούμε, για λίγο, ότι είμαστε ζευγάρι ώστε η υπηρεσία να μη χωρίσει τα αδέρφια. Κι έτσι, ξαφνικά, όλα αποκτούν νόημα... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η άσημη ηθοποιός Ρέα Γαλάνη, στον δυσκολότερο ρόλο της καριέρας της, καλείται να υποδυθεί την πανέμορφη κοσμοπολίτισσα Μάγδα Κέλερ, που της μοιάζει εκπληκτικά. Έτσι, μεταμορφωμένη στη σωσία της, καταφθάνει στην Ύδρα για να γοητεύσει και να οδηγήσει σε γάμο τον πρώην σύζυγο της Μάγδας, προκειμένου αυτή να εξασφαλίσει μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή και στη μητρότητα. Το σχέδιο αποκτά αναπάντεχη τροπή όταν η Ρέα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον πρώην εραστή της σωσία της, τον Μαρτίνο Λιβέρη, ο οποίος δεν ξέχασε ποτέ τη φρικτή προδοσία της ερωμένης του. Οι βίαιες συναισθηματικές συγκρούσεις της Ρέας από αυτή την απάτη τη φέρνουν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Και η τραγωδία μοιάζει βέβαιη όταν η κοπέλα άθελά της μετατρέπεται σε καταλύτη για την ανεύρεση ενός μικρού στόλου βυθισμένου επί αιώνες στα ανοιχτά των Οινουσσών, συνδεδεμένου με μια βαριά κατάρα. Τέσσερα πρόσωπα μάχονται να ορθώσουν απόρθητα τείχη γύρω από την καρδιά τους. Ένας θανάσιμος εχθρός παραμονεύει στις σκιές. Και μια καταιγίδα μαίνεται, απειλώντας να αφήσει στο πέρασμά της ανεμοδαρμένα βράχια. Ένας λάθος έρωτας στο σωστό μονοπάτι ή ένα λάθος μονοπάτι με τον σωστό έρωτα θα οδηγήσει στην αληθινή αγάπη; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα βράδυ που ξεκίνησε με γιορτή και χαμόγελα τελειώνει με ένα πτώμα, όταν μία καλεσμένη πέφτει νεκρή από δηλητηρίαση με στρυχνίνη. Η ντετέκτιβ Ανδριάνα Νικάκη και ο βοηθός της, Ερμής Κέζης, καλούνται να ξεχωρίσουν την αλήθεια από τα αποκαΐδια μιας παρέας που ξέρει να κρύβει καλά τα μυστικά της. Πίσω από τις μάσκες των καλεσμένων παραμονεύουν εμμονές, προδοσίες και πληγές που δεν έχουν κλείσει ποτέ. Καθώς το μυστήριο βαθαίνει, η αλήθεια μοιάζει ολοένα και πιο απειλητική και το φως που τη φωτίζει σκοτεινότερο από το ψέμα. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που παρασύρει τον αναγνώστη σε μια ιστορία όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Φρίντριχ Νίτσε είναι μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της δυτικής φιλοσοφίας, αν και δεν ανέπτυξε ποτέ ένα συνεκτικό φιλοσοφικό σύστημα όπως ο Ιμάνουελ Καντ ή ο Μάρτιν Χάιντεγκερ. Ένας στοχαστής του οποίου το έργο ήταν -και παραμένει- ανοιχτό σε πολλαπλές ερμηνείες ενώ συχνά υπήρξε αντικείμενο ιδεολογικής εκμετάλλευσης.
Ο Ζαρατούστρα χάρισε στην παγκόσμια σκέψη εμβληματικές φράσεις, όρους και ιδέες που προκάλεσαν πλήθος διαφορετικών ερμηνειών: «Ο θεός πέθανε», «ο άνθρωπος είναι ένα σχοινί πάνω από την άβυσσο», «πρέπει να έχεις χάος μέσα σου για να γεννήσεις ένα αστέρι που χορεύει», «υπεράνθρωπος», «αιώνια επιστροφή». Στον «λαϊκό» λόγο πέρασαν απογυμνωμένα από το πολύπλοκο υπόβαθρό τους ενισχύοντας ένα είδος «μύθου του Νίτσε»: ο παράφρων, ο σκοτεινός προφήτης ή -στην πιο διαστρεβλωμένη εκδοχή- ο πατέρας των ιδεών που ενέπνευσαν τον εθνικοσοσιαλισμό. (Από τον πρόλογο της δημοσιογράφου Σίσσυς Αλωνιστιώτου)

Οι ισχυροί άντρες ανεβαίνουν στην εξουσία. Οι δημοκρατίες παραπαίουν. Μα κάθε τυραννία έχει ένα τέλος.
Οι τύραννοι φαίνονται αήττητοι, όμως όλοι τους -χωρίς εξαίρεση- πέφτουν. Και αυτό επειδή φέρουν μέσα τους τις ίδιες αδυναμίες που οδηγούν στην καταστροφή τους: έναν στενό κύκλο γεμάτο προδοσία, στρατιωτικές ελίτ που υπονομεύουν το καθεστώς, δυσαρεστημένες μάζες που έχουν κουραστεί από την αδικία, επαναστάτες που οργανώνονται στην εξορία. Οι τύραννοι έχουν πάντα περισσότερους εχθρούς παρά φίλους. Και όταν έρθει η ώρα τους, δεν αποσύρονται ήσυχα - τους περιμένουν η εξορία, η φυλακή ή ο θάνατος, ενώ αυτό που ακολουθεί μπορεί να αλλάξει για πάντα τη μοίρα ενός ολόκληρου λαού.
Η δημοκρατία δεν έχει κατακτήσει κάθε γωνιά του πλανήτη - και ίσως να μη φτάσει ποτέ παντού. Το προηγούμενο υπάρχει, και το παράδειγμα εξαπλώνεται. Όσοι απομένουν στην εξουσία με φαινομενικά απεριόριστη δύναμη -οι νέοι τύραννοι- δείχνουν πανίσχυροι. Μα έχουν κάθε λόγο να φοβούνται.
Από τον Σαντάμ Χουσεΐν στον Καντάφι, από τον Χίτλερ στον Πολ Ποτ, το Πώς ανατρέπονται οι τύραννοι είναι προϊόν ενδελεχούς έρευνας κι ένα καθηλωτικό σχέδιο για την ανατροπή τους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στην αρχή τη λάτρεψαν. Κατόπιν την κακοποίησαν. Και στο τέλος την έκαναν κακιά. Προικισμένη με δώρα θεών μα και νιώθοντας συνάμα σαν κατάρα την εκθαμβωτική ομορφιά της, η νεαρή Μέδουσα αναζητά καταφύγιο στη θεά Αθηνά. Όταν όμως μαγνητίζει το ενδιαφέρον του σάτυρου αλλά πανίσχυρου Ποσειδώνα, κανείς δεν μπορεί πια να την προστατεύσει. Αντιμέτωπη με τις επιπτώσεις της οργής της Αθηνάς, η Μέδουσα δεν έχει άλλη επιλογή παρά να τραπεί σε φυγή και να κρυφτεί από τον κόσμο όλο. Όμως μπορεί να εξαφανιστεί χωρίς να γίνει το τέρας που όλοι λένε ότι είναι;
Στο μεταξύ ο Περσέας, πιόνι κι αυτός μνησίκακων και εγωιστών θεών, βάζει πλώρη για μια φαινομενικά ανέφικτη αποστολή, με μοναδικά όπλα του τον παλικαρισμό και την αποφασιστικότητά του... Θα καταφέρει, άραγε, να αποκαλύψει την αλήθεια της Μέδουσας, που έχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια χαθεί;
Η Ιστορία μιλά για ήρωες κατακτητές, για άντρες με χρυσές καρδιές. Πλέον ήρθε η ώρα να ακούσουμε πώς αντιμετωπίζει τις γυναίκες που δεν συμμορφώνονται.
Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία ζωής του διασημότερου τέρατος της ελληνικής μυθολογίας: της Μέδουσας. (Από τον εκδότη)

Όταν η Μαρίνα Ρηγοπούλου τον πρωτοείδε στο κατάμεστο αμφιθέατρο να σκουπίζει σχολαστικά τα γυαλιά του, είχε ήδη ακούσει για τον Έλληνα ψυχαναλυτή στη Σορβόννη. Πρόσωπο δραστήριο, ο Άλκης Δρόσος ήταν ένας λαμπρός επιστήμονας και ηγετική φυσιογνωμία στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Εκείνη μπήκε επίτηδες καθυστερημένα στο μάθημά του, κι ο ανυποψίαστος καθηγητής αντίκρισε έναν όμορφο αναψοκοκκινισμένο σίφουνα, που σήκωσε τα πράσινα μάτια του και τον σημάδεψε. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είχε πετύχει τον στόχο. Το αμφιθέατρο ήταν πάντα ασφυκτικά γεμάτο στις διαλέξεις του Δρόσου, που με τη βαθιά φωνή και τις ανατρεπτικές πεποιθήσεις του μάγευε τους φοιτητές. Είχε το ταλέντο να συνδέει τις παραδόσεις του με τα μεγάλα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα της εποχής του - και ήταν αληθινά ταραγμένες οι μέρες εκείνες... Μοιάζει με λιοντάρι μέσα σε κλουβί. Τα μάτια του βγάζουν φλόγες και η φωνή του δεν είναι πια μειλίχια. Είναι μια ουρανομήκης κραυγή αγωνίας, που ακούγεται, θαρρείς, στα πέρατα της γης, σκεφτόταν η Μαρίνα παρατηρώντας τον στα οδοφράγματα του Καρτιέ Λατέν. Μόνο που το λιοντάρι εκείνου του Μάη δεν γνώριζε ότι μπορούσε να τα βάλει με το κατεστημένο, όχι όμως και με μια δεκαοκτάχρονη... (Από τον εκδότη)

Η νεαρή, καλόκαρδη και αφελής Κάθριν Μόρλαντ, γεμάτη προσδοκίες και νεανικές φαντασιώσεις, βιώνει για πρώτη φορά τις χαρές της κοσμικής κοινωνίας. Είναι κατενθουσιασμένη με τις νέες γνωριμίες της: τη φιλάρεσκη Ιζαμπέλα, που μοιράζεται μαζί της την ίδια αγάπη για τη γοτθική μυθοπλασία, και τα εκλεπτυσμένα αδέλφια Χένρι και Έλενορ Τίλνι, που την προσκαλούν στο μυστηριώδες σπίτι του πατέρα τους, το Αβαείο του Νορθάνγκερ. Εκεί, επηρεασμένη από τα μυθιστορήματα μυστηρίου και τις γοτθικές ιστορίες τρόμου, θα ανακαλύψει σταδιακά τη διαφορά ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα.
"Η Jane Austen είναι μια από τις πιο σημαντικές και δημοφιλείς μυθιστοριογράφους της αγγλικής λογοτεχνίας, ενώ οι ήρωές της παραμένουν διαχρονικοί και επίκαιροι 250 χρόνια από τη γέννησή της. Στο πιο νεανικό και αισιόδοξο από τα έργα της, Το Αβαείο του Νορθάνγκερ ?το οποίο δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό της το 1817?, αποδεικνύει τη δεξιοτεχνία της στη λογοτεχνία των ηθών και την ικανότητά της να μιλά για την ανθρώπινη φύση και την αγωνία του νεανικού έρωτα με ειλικρίνεια, χιούμορ και διαχρονικότητα. Πρόκειται για ένα έργο που συνδυάζει την καυστικότητα με τη φρεσκάδα της νεότητας, την κοινωνική παρατήρηση με τη σάτιρα του λογοτεχνικού ρομαντισμού, αποτελώντας ένα από τα πιο ευχάριστα και ανατρεπτικά μυθιστορήματά της". (Από τον εκδότη)

Ο σκληρός πρώην λεγεωνάριος Άλεξ Γκρέι, που κάποτε, ως Ρωμανός Κατράς, κατηγορήθηκε άδικα για ένα στυγερό έγκλημα και αναγκάστηκε να γίνει φυγάς, επιστρέφει στην Ελλάδα αποφασισμένος να ανακαλύψει την αλήθεια και να αποτινάξει το στίγμα του φονιά. Για να τα καταφέρει, όμως, δεν θα διστάσει να εκμεταλλευτεί και να εξαπατήσει τη μόνη γυναίκα που θα ερωτευόταν ποτέ.
Η Σάνια Παρίση ήταν μικρό κορίτσι εκείνο το μοιραίο βράδυ που ο Κατράς γκρέμισε τον κόσμο της, και το ισχυρό σοκ διέγραψε τις επώδυνες αναμνήσεις της. Η οικογένειά της την αγκάλιασε με αγάπη, πάντα προστατεύοντάς την, αλλά με την επιστροφή του Κατρά όσα της έχουν πει για τα γεγονότα εκείνης της τραγικής νύχτας αρχίζουν να κλονίζονται. Η αφύπνιση της μνήμης της παίρνει τα ηνία, αποκαλύπτοντας μια άλλη εκδοχή του παρελθόντος.
Ο Άλεξ και η Σάνια αναπόφευκτα βρίσκονται αντιμέτωποι με την οδυνηρή αλήθεια και με το πραγματικό πρόσωπο των γύρω τους, καθώς οι μάσκες πέφτουν η μια μετά την άλλη. Κι αν ο άνεμος παρέσυρε τα πάντα μια φορά κι έναν καιρό, μόνο ένα μοιάζει ακλόνητο στο σαρωτικό του πέρασμα. Η αγάπη. (Από τον εκδότη)

Η συγκλονιστική επιστολή ενός γιου προς τον πατέρα του - από τον συγγραφέα της "Μεταμόρφωσης" και της "Δίκης" και έναν από τους σημαντικότερους συγ-γραφείς του εικοστού αιώνα.
Στα τέλη του 1919, σε ηλικία 36 ετών και με αφορμή έναν έντονο διαπληκτισμό με τους γονείς του, ο Φραντς Κάφκα γράφει αυτό το γράμμα, σε μια προσπάθεια να κλείσει τους λογαριασμούς του με τον αυταρχικό πατέρα του, τον άνθρωπο που φαντάζει στα μάτια του απόλυτα τυραννικός και παντοδύναμος. Το γράμμα, που δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του παραλήπτη του, αποτελεί την πληρέστερη και πιο σημαντική αυτοβιογραφική μαρτυρία που έχει αφήσει ο Κάφκα. Αποτυπώνει τον ψυχισμό του συγγραφέα, ο οποίος ανατέμνει με βλέμμα απόλυτα διεισδυτικό τη σχέση με τον πατέρα του και την ολέθρια επίδρασή της.
Ένα κείμενο προσωπικό, τρυφερό και ευαίσθητο, που συγχρόνως διαθέτει ιδιαίτερη ρητορική και λογοτεχνική αξία, κατέχοντας ξεχωριστή θέση όχι μόνο στην εργογραφία του Κάφκα αλλά και στην παγκόσμια λογοτεχνία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)