Μια μέρα σαν σήμερα το 1944 γεννήθηκε ο Richard Ford, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους αμερικανούς συγγραφείς. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Pulitzer και με το βραβείο της Διεθνούς Εταιρείας Συγγραφέων του Ιδρύματος PEN/Faulker.
Του Ευθύμιου Σακκά
O Φορντ διδάχθηκε την τέχνη του γραψίματος σε σεμινάρια του Doctorow και ως την ηλικία των είκοσι επτά ετών είχε εκδώσει δύο μυθιστορήματα. Η εμπορική αποτυχία τους όμως τον απογοήτευσε και παράτησε την λογοτεχνία για να ασχοληθεί με την αθλητική δημοσιογραφία. Στη γραφή επιστρέφει όταν το περιοδικό στο οποίο δούλευε σταματάει να κυκλοφορεί.
Με το μυθιστόρημά του «Ο αθλητικογράφος» του 1986 μας συστήνει για πρώτη φορά τον ήρωα που θα πρωταγωνιστήσει και στα επόμενα βιβλία του, τον Φρανκ Μπάσκομπ που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το alter ego του. Η ιστορία λαμβάνει τελικά τη μορφή τριλογίας καθώς ακολουθήσαν το «Ημέρα ανεξαρτησίας» και το «Η χώρα όπως είναι» που καταξιώνουν διεθνώς τον συγγραφέα.
Ο Φορντ χρησιμοποιεί άμεση γλώσσα σε πρώτο πρόσωπο για να αφηγηθεί μέσα από καθημερινά γεγονότα τις ζυμώσεις στην σύγχρονη αμερικάνικη κοινωνία, ενώ στο φόντο χάσκουν πάντα υπαρξιακοί προβληματισμοί.
Πέρα από την μυθιστορηματική φόρμα, ο Φορντ αποδεικνύεται ιδιαίτερα ικανός και στην τέχνη του διηγήματος και θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του είδους στην άλλη πλευρά του ατλαντικού.
«Γράφω επειδή διαβάζω»
Το 2006, ολοκληρώνοντας τις απαντήσεις που έδωσε σε πραγματικό χρόνο σε ερωτήσεις που δέχθηκε online από αναγνώστες της εφημερίδας Washington Post, δέχθηκε και μια ερώτηση από την κριτικό λογοτεχνίας, δημοσιογράφο και καθηγήτρια Δημιουργικής Γραφής στο Πανεπιστήμιο Σαουθάμπτον, Κάρολ Μπερνς, η οποία είχε την ευθύνη εκείνου του Q&A με τον Φορντ:
Κάρολ Μπερνς: «Γιατί γράφετε»;
Ρίτσαρντ Φορντ: «Επειδή διαβάζω. Γράφω επειδή διαβάζω. Και επειδή όταν ήμουν σε ηλικία που εντυπωσιαζόμουν, στο τέλος της εφηβείας, διάβασα ιστορίες που είχαν πάνω μου τόσο βαθιά και τόσο περίπλοκη επίδραση που μου φάνηκε, με κάποιο τρόπο, να ολοκληρώνεται κάτι που στη ζωή παρέμενε ανολοκλήρωτο, και σκέφτηκα ότι θα ήθελα να γράφω ιστορίες που θα είχαν την ίδια επίδραση σε άλλους ανθρώπους. Πέρα από αυτό, δεν έχω ιδέα».
