Υπήρχαν άνθρωποι με σάρκα και οστά, άνθρωποι που δεν τους είχαν δείξει την πρέπουσα προσοχή, αυτήν
που το ποινικό δικαστήριο θα έπρεπε να τους είχε εξασφαλίσει. Δεν είχε αποδοθεί δικαιοσύνη. Έτσι ανέλαβε αυτός. Ο Κάρλο Καππάι είναι η ενσάρκωση της μεθοδικότητας, της ρουτίνας, της μοναξιάς. Της συνήθειας.
Κανείς δεν υποπτεύεται ότι στα μάτια του ο λαβύρινθος από ντοσιέ και φακέλους δεν ήταν ποτέ άψυχο χαρτί.
Αντίθετα, οι φάκελοι μιλούσαν, μερικές φορές ψιθύριζαν την αλήθεια που δεν έχει εισακουστεί, το αίτημά τους για δικαιοσύνη. Ο Καππάι οδηγεί τη δικαιοσύνη εκεί που δεν κατάφερε να φτάσει ο νόμος, ενώ περιμένει πάντα, σαράντα χρόνια τώρα, να τιμωρήσει το έγκλημα που σημάδεψε τη ζωή του.
Ο Βάλτερ Αντρέττι είναι δημοσιογράφος. Από το αθλητικό ρεπορτάζ, που αγαπούσε, βρέθηκε στο αστυνομικό, που θεωρεί απαράδεκτο. Αναλαμβάνοντας, όμως, εκών άκων, μια έρευνα για δυο δολοφονίες, ο Αντρέττι αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι κάτι παράξενο κρύβεται εκεί. Κάποια σύνδεση. Ίσως το ίδιο χέρι... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)




















