Άνθρωποι παράξενοι,
γελοίοι.
Φοβισμένοι και ημίτρελοι.
Ζαλίζονται,
φωνάζουν και προκαλούν.
Ίσως δεν δίνουν σημασία,
ίσως έπαψαν να νιώθουν.
Καθρεφτίζονται μονάχα
στις σκιές των ομοίων τους.
Μόνοι και σιωπηλοί.
Τσακισμένοι,
με ψεύτικο χαμόγελο
και τσέπη αδειανή.
Φαντάσματα
στο σπάσιμο της μέρας.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένας άντρας, σχεδόν σαράντα ετών, περνάει τις διακοπές του στην Αθήνα έναν Αύγουστο.
Ένα παιδί, μέχρι την ενηλικίωσή του, περνάει τις διακοπές του κάθε Αύγουστο στην Κινέτα.
Άντρας και παιδί ενώνονται για να αφηγηθούν μια κοινή ιστορία, τη δική τους ιστορία, με πρόσωπα και καταστάσεις από το παρελθόν στη διάρκεια ενός και περισσοτέρων Αυγούστων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Άννα και Ιοκάστη. Δύο γυναίκες, μία κατάρα στα χρόνια της τουρκοκρατίας που τις ενώνει στο σήμερα, με φόντο την πανέμορφη Ζαγορά Πηλίου. Έρωτας, προδοσία και η παγίδα του μίσους που σμιλεύει τη μοίρα όσων δαμάζει με τη δύναμή του. Η ιστορία κινείται ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν, δημιουργώντας μία δυνατή σύνδεση μεταξύ των ηρώων του 19ου αιώνα και της σύγχρονης εποχής.
«...Διαπερνώντας το αγόρι τις πύρινες γλώσσες της φωτιάς, μύριζε την καμένη σάρκα του, όταν από τη μισάνοιχτη ντουλάπα είδε να εξέχει το λιπόθυμο κορμάκι της Κερασίας, πνιγμένο στους καπνούς. Την άρπαξε στην αγκαλιά του, τη σκέπασε με ένα σεντόνι και μόνο τότε κατάλαβε ότι τους είχαν κυκλώσει ολοκληρωτικά οι φλόγες. Έσβηνε, όλα τελείωναν...
Μία αλλόκοτη κραυγή ζώου ακούστηκε από το στόμα του Έντμοντ και άρχισε να διασχίζει την κόλαση όρθιος, σαν ζωντανός-νεκρός. Η αδερφή του έπρεπε να ζήσει! Με αυτή τη σκέψη έκρυψε τελείως το παιδικό κορμάκι στην αγκαλιά του και με τις φλόγες να του κατακαίνε τις σάρκες, άρχισε να κατεβαίνει τις σκάλες...» (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ρέθυμνο, 1866.
Η Κρήτη φλέγεται. Η Οθωμανική εξουσία τρίζει. Οι καρδιές των ανθρώπων -χριστιανών και μουσουλμάνων- δοκιμάζονται.
Η Μαρία, παιδί ενός σκοτεινού παρελθόντος, δίνει νέο νόημα στη λέξη «ελπίδα».
Η απαγορευμένη αγάπη γεννιέται μέσα στη φωτιά της εξέγερσης.
Από τις παρυφές του Ψηλορείτη μέχρι τις φλόγες στο Αρκάδι, οι ήρωες αυτού του μυθιστορήματος καλούνται να διαλέξουν πλευρά: την Ελευθερία ή την Υποταγή, την Αγάπη ή την Πίστη, τη Ζωή ή τη Θυσία.
Ένας έρωτας που γεννήθηκε κρυφά.
Μια φιλία που άνθισε κόντρα σε όλα.
Κι ένας λαός που αποφάσισε πως δεν γυρνά πίσω...
Μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία με φόντο τα ιστορικά γεγονότα του ολοκαυτώματος της Μονής Αρκαδίου. Εκεί που ο Έρωτας γίνεται η πιο θαρραλέα πράξη αντίστασης.
Ένα μυθιστόρημα για την Αγάπη, την Τιμή και την Ελευθερία - και το τίμημα που πάντα αυτές απαιτούν... (Από τον εκδότη)

Ο Θανάσης Σκέντος δημιουργεί έναν κόσμο γεμάτο χιούμορ, ανατροπές και απρόβλεπτες ιστορίες που καθηλώνουν τον αναγνώστη από την πρώτη σελίδα. Από τον εκκεντρικό Κάπα Πι, που παλεύει με τη ρουτίνα του στο Λονδίνο, μέχρι τις βαθυστόχαστες συζητήσεις σε μια παμπ και την επική πτώση της Τροίας με τον Δούρειο Ίππο. Και αν όλα αυτά δεν είναι αρκετά, μια υποθαλάσσια θεατρική μαύρη κωμωδία αναδύεται, όπου ένα ψάρι και μια τσούχτρα αναλαμβάνουν την πιο αστεία αποστολή: να στολίσουν ένα χριστουγεννιάτικο φύκι, γιατί το να σώσουν τον κόσμο είναι... απλώς βαρετό!
Τέσσερις μοναδικές αφηγήσεις που συνδυάζουν το αναπάντεχο με την απλότητα, το γέλιο με τη βαθιά σκέψη, προσφέροντας μια διασκεδαστική και συνάμα στοχαστική ανάγνωση. Ένα απολαυστικό ταξίδι που θα σας κρατήσει συντροφιά και θα σας βοηθήσει να δείτε τον κόσμο μέσα από έναν νέο, πιο φρέσκο φακό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μικρές γουλιές σοφίας για τις μέρες που η ζωή δεν μας ρωτάει, αλλά ψάχνουμε μόνοι μας για τις απαντήσεις.
Λίγες λέξεις στη σειρά για όσα νιώθουμε, για όσα φοβόμαστε να πούμε και για όσα θα θέλαμε να ακούσουμε.
Κάποια λόγια δεν χρειάζεται να τα διαβάζουμε. Χρειάζεται να τα πίνουμε. Σαν σφηνάκι. Να κατεβαίνουν μέσα μας, να μας ζεσταίνουν, να μας ταρακουνούν. Να ξυπνούν εκείνα που είχαμε ξεχάσει πως υπάρχουν και να γεννούν όσα ακόμα δεν υπήρξαν.
Σ' αυτό το βιβλίο καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι. Βάζουμε μπροστά μας μεγάλα λόγια ανθρώπων που έζησαν και στοχάστηκαν σε άλλες εποχές - όχι για να τους θαυμάσουμε από μακριά, αλλά για να τους καταλάβουμε, κοιτώντας τους στα μάτια.
Παίρνουμε μια ρήση τη φορά και πιάνουμε κουβέντα. Με απλότητα. Με αλήθεια. Σαν φίλοι που μοιράζονται εμπειρίες και σκέψεις. Που λένε «κι εγώ το ένιωσα αυτό» ή «δεν το είχα δει έτσι».
Το «ΣΦΗΝΑΚΙΑ ΣΟΦΙΑΣ» δεν είναι απλώς μια συλλογή ρητών. Είναι μια πυκνή καταγραφή της ανθρώπινης εμπειρίας, μέσα από τη ματιά στοχαστών, ποιητών, φιλοσόφων και ηγετών. Μια περιπλάνηση στις ιδέες που άντεξαν στον χρόνο και συνέχισαν να ψιθυρίζουν αλήθειες σε κάθε εποχή. Είναι ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται μονορούφι, αλλά επιστρέφεις σ' αυτό ξανά και ξανά - όταν χρειάζεσαι έμπνευση, μια νέα προοπτική ή απλώς μια στιγμή εσωτερικής σιγής.
Ανοιχτό στην τύχη ή διαβασμένο με σειρά, προσφέρεται σαν καθημερινός συνοδοιπόρος - για τις ώρες της αναζήτησης, της σιωπής, της ανάγκης για καθαρή σκέψη.
Για όσους αναζητούν νόημα στα λίγα, ουσία στο βάθος και μερικές γουλιές σοφίας... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Είκοσι χρόνια μετά την έκδοση της πρώτης του ποιητικής συλλογής με τον τίτλο «Ο ΗΡΩΑΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ» ο Αντώνης Ψάλτης στο ανά χείρας βιβλίο, που συναποτελείται από πέντε ξεχωριστές ενότητες, ανθολογεί μερικά από τα ποιήματα της πρώτης και εξαντλημένης συλλογής του εν είδει επανέκδοσης. Επίσης, σε αυτό δημοσιεύονται ποιήματα που έγραψε κατά τη διάρκεια των τελευταίων είκοσι ετών που δεν συμπεριλήφθηκαν σε καμία από τις προηγούμενες συλλογές του.
Στην ομότιτλη του βιβλίου ενότητα επιχειρεί μια «διασκευή» αγαπημένων του ποιημάτων της ελληνόγλωσσης ποίησης. Δύο ακόμη ενότητες με ποιητές, που ποιήματά τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε βιβλίο ξανά, φιλοξενούνται στο παρόν. Η Ξένια Μουστάκα και ο Πύρρων ο Ύστερος είναι οι δύο συνοδοιπόροι του σε αυτό το ποιητικό ταξίδι που γίνεται (ή συμβαίνει) με το χέρι στην καρδιά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΙΡΦΗ

Μην κοιμηθείς
γιατί δεν θα 'μαι εκεί να σε ξυπνήσω
ακουμπώντας απαλά στη μία γωνίτσα
του λαιμού σου
το Φιλί της Ζωής που δεν ζήσαμε
κι έπειτα Εκείνο που έπεσε σαν αστραπή
και φώτισε το Άπειρο.
[Από την έκδοση]

Ένα καλοκαίρι, τρεις φίλοι, κι ένας έρωτας που δεν έπρεπε να υπάρξει. Βράδια με μουσική, γεμάτα τασάκια και λέξεις που κολλάνε στα χείλια. Βλέμματα που κρατάνε λίγο παραπάνω. Σιωπές που βαραίνουν στη ζέστη. Όλα μοιάζουν απλά μέχρι που δεν είναι, κι ένας έρωτας παίζει με τη φωτιά - και η Κορίνα ξέρει πως στο τέλος θα καεί.
Όταν τελειώσει το καλοκαίρι, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο.
Μια ιστορία για την επιθυμία που σε γονατίζει, τα τραγούδια που σε στοιχειώνουν και τις στιγμές που σε αλλάζουν για πάντα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)