...εξέθεσε ο Πικάσο στο Παρίσι

Το 1895 η οικογένεια μετακινείται ξανά, αυτή τη φορά στην Βαρκελώνη, και ο Πικάσο εισάγεται στην Σχολή Καλών Τεχνών, όπου είχε προσληφθεί και ο πατέρας του ως καθηγητής. Δύο χρόνια αργότερα θα γίνει δεκτός στην Βασιλική Ακαδημία της Μαδρίτης, αλλά δεν θα ολοκληρώσει τις σπουδές του, εγκαταλείποντας την ιδέα της ακαδημαϊκής καριέρας και επιστρέφει στην Βαρκελώνη, όπου στις αρχές του περασμένου αιώνα θα αρχίσει και η ώριμη δημιουργική του περίοδος.

Ο Πικάσο υπήρξε ένας από τους πιο πολυδιάστατους ζωγράφους στην ιστορία της τέχνης. Δεν προσκολλήθηκε απόλυτα σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα και άλλαζε συχνά την τεχνοτροπία και το ύφος του. Το αποτέλεσμα ήταν να αποδώσει ένα μεγάλο, σημαντικό και ετερόκλητο αριθμό έργων, γι’ αυτό και το σύνολό του έχει διαιρεθεί στις περίφημες πλέον περιόδους.

Η πρώτη περίοδος ήταν η γαλάζια μεταξύ 1901 και 1904, όπου και κυριάρχησε το γαλάζιο χρώμα στους πίνακές του. Ο Πικάσο κατόπιν αποφασίζει να εγκατασταθεί στο Παρίσι και εκεί θα αποτυπωθεί η ροζ περίοδος που ήταν πιο αισιόδοξη και λυρική από την γαλάζια. Το πιο διάσημο έργο εκείνης της εποχής είναι ασφαλώς «Οι δεσποινίδες της Αβινιόν». Στη συνέχεια θα συνεργαστεί με τον φίλο του ζωγράφο Ζωρζ Μπρακ και οι επόμενες δύο περίοδοι θα σφραγιστούνε από κυβιστικά έργα και την τεχνική του κολλάζ. Άλλος σταθμός στην πορεία του ήταν η σουρεαλιστική περίοδος που εκτός από την ζωγραφική εκφράστηκε και με την έκδοση ποιητικών συλλογών.

Ο β’ παγκόσμιος πόλεμος στάθηκε η αφορμή για να δημιουργηθεί ένας από τους σημαντικότερους πίνακές του, η «Γκουέρνικα», που πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη που είχανε βομβαρδίσει οι φασίστες. Από το υπόλοιπο έργο του Πικάσο εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουνε και τα κεραμικά γλυπτά του.

Από τις εκδόσεις Απόπειρα κυκλοφορεί το βιβλίο του «Ένα κομμάτι δέρμα», που πρόκειται για μια ποιητική σύνθεση εμπνευσμένη από τα παιδικά του χρόνια στη Μάλαγα και από τις εκδόσεις Ηριδανός το βιβλίο «Ερωτικά χαρακτικά του Πικάσο». Εξαιρετικό επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει το θεατρικό του έργο «Τέσσερα κοριτσάκια» από τις εκδόσεις Άγρα, καθώς και το «Πικάσο μονοκονδυλιές» από τον εκδοτικό Λιβάνης, στο οποίο περιέχονται πενήντα σχέδια του ισπανού ζωγράφου που συνοδεύονται από κείμενά του.