Η ζωή και ο θάνατος φαινομενικά είναι δυο έννοιες αντίθετες μεταξύ τους. Αποτελούν ανεξιχνίαστα μυστήρια, που κρύβονται καλά στα μύχια της εσωστρεφούς εγωπάθειας του ανθρώπου και του φόβου που τον διακατέχει για το άγνωστο. Και, εαν εσφαλμένα πιστεύουμε ότι μπορούμε να έχουμε γνώση για τη ζωή, άλλο τόσο εσφαλμένα πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τον θάνατο. Και οι δύο έννοιες λειτουργούν ως αδιαμφισβήτητες καταστάσεις στον άνθρωπο και η πρόκληση είναι να τις προσεγγίσουμε βιωματικά και καρδιακά και όχι διανοητικά και φοβικά. Και οι δύο έννοιες μας προσκαλούν να τις ζήσουμε και να μετέχουμε σε αυτές ξεφεύγοντας από τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις που μας περιτριγυρίζουν. Τι είναι η ζωή; Τι είναι ο θάνατος; Υπάρχει αθέατος κόσμος; Απαντήσεις υπάρχουν και δίνονται στον πλου, τον οποίο κάνει η ψυχή μας στο ταξίδι της στο κόσμο. Προϋπόθεση είναι να το επιθυμούμε να ταξιδέψουμε, ώστε κάποια στιγμή να φθάσουμε στην κοινωνία, στη μετοχή και στη θέωση! Ο άνθρωπος έχει πλέον τη δυνατότητα να μετέχει στις άκτιστες ενέργειες του Θεού. Με αυτόν τον τρόπο, ο φόβος του θανάτου δεν είναι ο φόβος του αγνώστου, αλλά καθίσταται πλέον βιωματικά η εμπειρία της ίδιας της ζωής! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πολλά ταξίδια κάνουμε στη ζωή μας. Άλλοτε είναι μια σύντομη διαδρομή μέχρι το απέναντι κατάστημα, άλλοτε μακρά περιήγηση σε πιο μακρινούς τόπους. Και η εγκυμοσύνη ένα ταξίδι είναι: δυναμικό αλλά και αργόσυρτο και κουραστικό - πορεία μάλλον παρά τρέξιμο. Πορεία και προσκύνημα μέσ' από ευρύ πνευματικό τοπίο: ιλιγγιώδεις κορυφές και απόκοσμες κοιλάδες, ζόρικες αναρριχήσεις και δροσιστικά ρυάκια. Κάθε μέρα ένα βήμα πιο κοντά στην αγία πόλη, τον προορισμό μας, εκεί που θα συναντήσουμε και θα συνοδεύσουμε στον κόσμο μια νέα μορφή της θείας εικόνας: το μωρό μας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Οι ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας με σύντομες ερμηνευτικές σημειώσεις. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)