Πού βαδίζομε;

πού βαδίζομε. Πού βαδίζομε; Δεν απαντάτε βλέπω. Θα σας πω εγώ λοιπόν. Κατά διαόλου βαδίζομε. Και μάλιστα ταχέως. Και αλλοτριώνεται η νεολαία μας, και περνά τον καιρό της εις την καφετέριαν και την ντίσκο, αντί να διαβάζει την ιστορίαν της πατρίδος μας και να καλλιεργεί τας αρετάς των προγόνων. Αντί, παραδείγματος χάριν, να μελετά τα έργα και τις ημέρες του ηρωικού μακεδονομάχου καπετάν-Γκογκολάκη (συμβαίνει να έχω συγγράψει τη βιογραφία του κατόπιν πολυετούς ερεύνης, σας την αποστέλλω πλήρη, και τους έξι τόμους δηλαδή). Ή να γνωρίσουν τα ήθη και τα έθιμα του αγνού λαού της υπαίθρου (εντελώς τυχαία μου έρχεται κατά νου η μονογραφία μου «Παροιμίαι και γνωμικά Άνω Μουσουνίτσης», σας την αποστέλλω και αυτήν ενδεικτικώς, μόνον που με συγχωρείτε αλλά μου λείπει ο ένατος τόμος). Και βεβαίως να εντρυφήσουν οι νέοι μας εις τα ιερά κείμενα της πίστεως και εις τους βίους των αγίων μαρτύρων της εκκλησίας μας. Θέλετε παράδειγμα; Βίος Προυσίλλης της εκ Δορυλαίου και Ακυλίας, μαρτυρησάντων επί αυτοκράτορος Δεκίου, σύγγραμμα του υποφαινομένου, όστις -εγώ δηλαδή- έχει συγγράψει επίσης εκτενή σχόλια εις τον «Εκκλησιαστή» καθώς και σειρά άρθρων δημοσιευθέντων εις το περιοδικόν της ενορίας μας «Το Φωτεινό Μονοπάτι», έχοντα ως θέμα τας επιστολάς των Αποστόλων (ή τας αποστολάς των Επιστόλων, δεν ενθυμούμαι τώρα ακριβώς, με προδίδει η μνήμη μου εσχάτως). Εννοείται πως σας αποστέλλω όλα τα ανωτέρω, προς επίρρωσιν των λεγομένων μου.
Κύριε Διευθυντά, εν κατακλείδι σας εύχομαι καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο που αναλάβατε και σας διαβεβαιώ ότι θα βρίσκομαι πάντοτε στη διάθεσή σας.

Γιώργος Τσακνιάς