Εθνικό, το χρήσιμο, ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

«Όσες και όσοι πιστεύετε ότι κάθε τι δημόσιo βρίσκεται ασυνθηκολόγητα σε πόλεμο με κάθε τι ιδιωτικό, παραιτηθείτε από τώρα ή ακονίστε την επιχειρηματολογία σας.»
«η Πανεπιστημιακή εκπαίδευση δεν είναι παλλαϊκό δικαίωμα, αλλά προσωπική κατάκτηση. Κατάκτηση με το πλήρες νόημα της λέξης και εντελώς προσωπική.
...είναι προνόμιο που δε συντυχαίνει ή κληρονομείται ή δωρίζεται ή υφαρπάζεται όπως άλλα, αλλά προνόμιο που αποκτάται με προσωπική προσπάθεια. Αυτό που είναι και πρέπει να είναι πάντα δικαίωμα όλων των νέων στην Ελλάδα είναι η ισότιμη συμμετοχή στη διεκδίκηση αυτού του προνομίου, είναι ο αγώνας με ισότητα των όπλων.»
«..για την παρηγοριά φτάνουν τα ωραία λόγια. Για τη θεραπεία χρειάζεται τεχνογνωσία, τεχνολογία και μεγάλη εμπειρία.»
«Και που νομίζετε ότι οφείλεται η δυσκολία επικοινωνίας που παρακολουθούμε κάθε μέρα στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ; Στο άγχος του μικροφώνου ή στις σοβαρές υστερήσεις που δεν αναπλήρωσε το σχολείο;»
«...με άλλα λόγια, έθνος είναι ο λαός στο μήκος του χρόνου.»
«Όπως θα δείτε στη συνέχεια, το Εθνικό μας Σύστημα δεν είναι Υγείας αλλά Θεραπείας και μάλιστα, πληθωριστικής νοσοκομειακής και φαρμακευτικής θεραπείας.»
«Ό,τι περιγράφω εδώ με την άνεση κάποιου που εκθέτει μόνο τον εαυτό του δε φουσκώνει το στήθος μου με υπερηφάνεια αλλά το μυαλό μου με ευθύνη.»

Ο Αναστασιάδης γράφει με την καρδιά του, κυριολεκτικά και μεταφορικά! Από σελίδα σε σελίδα, θα σηκώσετε αρκετές φορές το φρύδι, μπορεί και να θυμώσετε με την κατάντια μας, το βέβαιο είναι ότι δεν θα βαρεθείτε για ακόμη μια φορά διαβάζοντας κοινοτυπίες για τα δύο συστήματα που κρίνουν τις ζωές και τον πολιτισμό μας: την Υγεία και την Εκπαίδευση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)