Ρησπέκτ, ΑΡΙΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Συνειδητοποίησα κάποια στιγμή πως δεν ήταν λίγες οι φορές κατά τις οποίες, οικειοθελώς ή κατά παραίνεση, έσκυψα με περισσότερο ενδιαφέρον και με την ικανή όσο και εμπλουτιστική εμβρίθεια, πάνω από το έργο -ή κάποια έργα- ομοτέχνων της φωτογραφίας ή της ζωγραφικής, άσημων μερικές φορές, άλλοτε όμως εμβληματικών ή και διασήμων. Κοντά τους συνωθήθηκαν και ορισμένα βιβλία που με κινητοποίησαν όπως και μετρημένες φωτεινές περιπτώσεις προσώπων που διαδραμάτισαν δημοσίως ένα ρόλο αξιοσημείωτο ή και για εμένα κομβικό. Αντιλήφθηκα πως ο δικός μου «λόγος» με αφορμή το δικό τους έργο ή την ίδια την προσωπικότητά τους υπήρξε αποτέλεσμα «λογισμού» που, επί τούτω ή και αυτεπαγγέλτως, με κατέστησε πλουσιότερο σε σκέψη, γνώση, φρόνηση, έμπνευση. Ήταν απαρέγκλιτα επόμενο να συγκεντρώσω εδώ, εν είδει ελάχιστης οφειλής, όλες αυτές τις λέξεις που αρκετά χρόνια τώρα συνωστίζονται συνυφαίνοντας δική μου προνομία. Μαζί τους, ενδεικτικά και μόνο, εικόνες που ανάγουν, παραπέμπουν, εικονογραφούν. Ρησπέκτ! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)