Του Νίκου Λαμπρόπουλου
Ένα ακόμα «βραβείο αναγνωστών» που δεν πείθει, είναι αυτό που απονεμήθηκε στη συγγραφέα Ελένη Πριοβόλου για το βιβλίο της «Όπως ήθελα να ζήσω». Και δεν αναφέρομαι στη λογοτεχνική αξία του βιβλίου, μιας και δεν είναι αυτό το ζητούμενο του συγκεκριμένου βραβείου -παρ’ ότι οι τελευταίες πρωτιές προσπαθούν να του προσδώσουν και τέτοιο άρωμα– αλλά στη διαδικασία μέχρι την απονομή. Την οποία όχι μόνο δεν φροντίζουν να βελτιώνουν με τα χρόνια (δείτε αντίστοιχες κριτικές μας) αλλά τουναντίον τη φορτώνουν με περισσότερα ερωτηματικά. Όπως:
- Πώς μπορεί να ψηφίστηκε πρώτο από σύνολο 6.239 ψηφοφόρων «αναγνωστών» ένα βιβλίο που βρίσκεται μόλις στη δεύτερη ανατύπωση -3η έκδοση γράφει το βιβλίο που παρέλαβα μετά το βραβείο- όταν πολλά συνυποψήφια έπαιζαν μεταξύ των 10.000 εως 30.000 αντιτύπων; Ενδεικτική είναι και η δήλωση της κ. Πριοβόλου που λέει κατά την απονομή «Αυτό το βραβείο μου δίνει την ευκαιρία να γίνει ευρέως γνωστή η δουλειά μου, παρ’ όλο που δουλεύω 25 χρόνια ως συγγραφέας».
- Με ποια κριτήρια επιλέγουν οι λέσχες ανάγνωσης τα βιβλία της «βραχείας λίστας» και επί πλέον κρίνουν κατά 50% την έκβαση του αποτελέσματος; Της αναγνωσιμότητας; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω για τη συντριπτική τους πλειοψηφία. Από κριτικές; Με το συγκεκριμένο βιβλίο ελάχιστα ασχολήθηκε ο τύπος όπως μαρτυρούν οι παραπομπές στη σελίδα της ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ.
- Με ποιο ειδικό βάρος οι λέσχες ανάγνωσης χρεώνονται μια απόφαση που επηρεάζει μέσα από τα παιχνίδια της αναπόφευκτης δημοσιότητας, τις πωλήσεις και την πολιτική των εκδοτικών οίκων και διαμορφώνουν κλίμα στην αγορά του βιβλίου στον πιο κρίσιμο μήνα του;
- Υπάρχουν λέσχες ανάγνωσης που αρνήθηκαν να ψηφίσουν και ποιο το σκεπτικό τους;
- Γιατί επιμένουν να παραπλανούν τους αναγνώστες με το ψευδεπίγραφο τίτλο του «βραβείου αναγνωστών» και δεν του δίνουν ένα όνομα που θα αποτυπώνει την πραγματική του διάσταση όπως βραβείο ΕΚΕΒΙ ή «Λεσχών ανάγνωσης» και που βέβαια δε θα μας πέφτει λόγος να το κριτικάρουμε μιας και περί ορέξεως ουδείς ο λόγος;
Νίκος Λαμπρόπουλος, ιδιοκτήτης βιβλιοπωλείου «Σύγχρονη Έκφραση»
(Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στο blog του βιβλιοπωλείου Σύγχρονη Έκφραση, όπου έχουν και στο παρελθόν αναρτηθεί κριτικά κείμενα προς το συγκεκριμένο βραβείο. Η Book Press δεν υιοθετεί όλα τα επιχειρήματα που εκφράζονται, βρίσκει ωστόσο ότι κάποια από αυτά είναι εύλογα και θα άξιζε να συζητηθούν ευρύτερα)
