Καθεδρικός ναός

Οι δώδεκα ιστορίες που περιλαμβάνονται σε αυτή τη συλλογή είναι μοναδικές γιατί σε αυτές ο Κάρβερ καταφέρνει με πρόζα επιμελώς απλή να αποτυπώσει μια μοναδική θέαση του κόσμου. [Guardian]

Ο Καθεδρικός είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο σε μια μοναδική συγγραφική δομή. [New York Review of Books]

Ο Κάρβερ είναι συγγραφέας συγκλονιστικής εντιμότητας και συμπόνιας. Απαλλαγμένος εντελώς από επιτήδευση και μελοδραματισμό, περιγράφει και αποκαλύπτει τον κόσμο όπως τον συλλαμβάνει το μάτι του. Με τέτοια καθαρότητα που σχεδόν σου ραγίζει την καρδιά. [Washington Post]

Το ανεπιτήδευτο ύφος του Κάρβερ δεν αποσκοπεί σε μια αναγνωστική διευκόλυνση λεξιλογικής ή γραμματικής φύσης, αλλά στην ανάδειξη της επίπεδης και θλιβερής πραγματικότητας των ηρώων, της έλλειψης μαγείας και έντονων συναισθημάτων. Στο συγκεκριμένο σημείο βρίσκεται ο πυρήνας της τέχνης τού Κάρβερ, καθώς ενώ αφήνει στον αναγνώστη μια ψευδαίσθηση ελευθερίας, το δομημένο με μαθηματική ακρίβεια λογοτεχνικό σώμα τον οδηγεί αναπόφευκτα σε συγκεκριμένες διανοητικές και αισθητικές οδούς.
Στον Καθεδρικό ναό, στο διήγημα που ονοματοθετεί και ολοκληρώνει τη συλλογή, ο Κάρβερ προβάλλει την άρση κάθε στερεότυπου και την ανθρώπινη επαφή ως τα κύρια μέσα ίασης σε ό,τι νοσηρό προηγήθηκε.
Ο απόμακρος ήρωας αντιλαμβάνεται τον κόσμο και την ουσία της ζωής μέσα από τα μάτια του τυφλού επισκέπτη του, οι οξυμμένες αισθήσεις του οποίου απορροφούν όλα όσα οι αρτιμελείς, και σε συμβολική προέκταση έχοντες, θεωρούν δεδομένα και ήσσονος σημασίας.
Η αυτογνωσία και η επαφή των προκείμενων ηρώων αποτελεί μια δέσμη φωτός στο απόλυτο σκότος και ενώ η ανθρώπινη φυλή φέρεται να χορεύει τελετουργικά γύρω από τον βωμό του χρήματος, που πραγματοποιεί τις απαραίτητες συστάσεις μεταξύ δύο ανθρώπων και ακυρώνει κάθε χαρακτηριστικό γνώρισμα. (ΓΙΑΝΝΗΣ Ε. ΣΤΑΜΟΣ, Ελευθεροτυπία, Βιβλιοθήκη, 26-11-2011)