Not for you: Οι Pearl Jam σε χρόνο ενεστώτα, RONEN GIVONY

Οι Pearl Jam είναι μέρος του πολιτισμού.
Όχι μόνο επειδή τα τραγούδια τους έχουν γίνει υπόκρουση για γενέθλια και γάμους, ούτε μόνο επειδή διαμόρφωσαν μεγάλο μέρος από τη μουσική, τον θρύλο και την παράδοση της δεκαετίας του '90. Η δημόσια εικόνα τους, η απροκάλυπτη αισιοδοξία τους, η κοινωνική τους συνείδηση, η ενεργή συμμετοχή τους, ο ακτιβισμός, το ήθος που βοήθησαν να δημιουργηθεί, ήταν όλα ριζοσπαστικά στον κόσμο του μέινστριμ ροκ. Ωστόσο, παρόλο που όλα αυτά κατέχουν κεντρική σημασία στην ιστορία τους, δεν είναι ο λόγος που μας έλκει η μουσική τους. Εξακολουθούμε να ακούμε τους Pearl Jam επειδή στις καλύτερες στιγμές τους ("Present Tense", "Brain of J", "Off He Goes", "Tremor Christ", "Parting Ways", "Breath", "Release") μας υπενθυμίζουν αυτό που μόνο η μουσική μπορεί να μας προσφέρει προσωρινά: έναν καλύτερο κόσμο. Παρόλο που οι μεγαλύτερες σε ηλικία γενιές θα συνδέουν πάντα τους Pearl Jam με τις αρχές της δεκαετίας του '90, το συγκρότημα έχει κάνει πολλά για να αυξήσει το σύνολο της ανθρώπινης ευτυχίας, της συλλογικής διασύνδεσης και της καλής προδιάθεσης σε εκατομμύρια άτομα.
Αντίθετα με την ψευδαίσθηση της αβίαστης εικόνας που θέλουν να προβάλλουν τόσοι πολλοί μουσικοί, οι Pearl Jam έχουν αναγάγει την εξαντλητική συλλογική προσπάθεια σε ένα από τα καθοριστικά στοιχεία της τέχνης τους. Είναι μια ιδιαίτερη μορφή σχέσης που υφίσταται μόνο όταν οι άνθρωποι βιώνουν τη μοναδική διέγερση της ζωντανής μουσικής. Είναι το πρότυπο μιας ιδανικής κοινωνίας, που βασίζεται στη συνεργασία. Δεν συμβαίνει πάντα, αλλά έχει συμβεί αρκετές φορές για να ξέρεις ότι είναι εφικτό. Το γεγονός ότι αυτού του είδους η πρόσληψη της μουσικής είναι μια επινόηση του δέκατου ένατου αιώνα, ενώ βρισκόμαστε σε μια εποχή στιγμιαίας, μεμονωμένης ακρόασης, δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι το βίωμα της στιγμής. Όταν το συγκρότημα βρίσκεται στη σκηνή, το ζήτημα είναι το παρόν, εμείς κι αυτοί· όχι το αργότερα, αλλά το τώρα. Η εμπειρία είναι ένα πάρε-δώσε, είναι το βίωμα της στιγμής, η έκθεση στο αβέβαιο, είναι πεζός λόγος σε συνδυασμό με ποίηση, είναι να υφίστασαι σε ενεστώτα χρόνο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)