Το Μπάουχαους και η Ελλάδα, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ

Το Μπάουχαους γεννήθηκε το 1919 από τις στάχτες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και στο δραματικό πλαίσιο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, η οποία θα διαρκέσει όσο και η διάσημη σχολή, μέχρι την επικράτηση του ναζισμού το 1933. Στα δεκατέσσερα χρόνια της τρικυμιώδους πορείας της, πρώτα στη Βαϊμάρη, στη συνέχεια στο Ντέσσαου και τέλος στο Βερολίνο, η σχολή θα συμβάλει αποφασιστικά στο γούστο και στη μοντέρνα αισθητική του 20ού αιώνα και θα αποτελέσει θεμελιώδες σημείο αναφοράς ως και τις μέρες μας- συνιστά την "κλασικότερη" από τις αναφορές της μοντέρνας παράδοσης. Το Μπάουχαους δεν υπήρξε μόνο μια σχολή σκέψης για τον βιομηχανικό σχεδιασμό και παραγωγή και για τη μορφοποίηση ενός διαχρονικού "στιλ της μηχανής" αλλά και μια πολλαπλότητα εμπειριών, σε ό,τι αφορά τη γενικότερη αντίληψη του κόσμου. (Από την έκδοση)

The Bauhaus rose in 1919 from the ashes of World War I in the dramatic framework of the Weimar Republic, whose lifespan coincided with that of the school until Nazism's dominance in 1933. In the fourteen tumultuous years of its existence - first in Weimar, later in Dessau, and finally in Berlin - the school had a formative impact on the twentieth century's modern aesthetics and constitutes a seminal reference point to date; it is the most 'classical' reference of modern tradition. The Bauhaus, however, was not just a school of thought for industrial design and production and the shaping of a timeless 'mechanical style'. It was also a multiplicity of experiences of a broader world-view and the importance of politics in shaping a new unity in the social field, that is, the invention of a new humanism. (From the publisher)