Επιμέλεια: Νίκος Βλαντής, Καλλιτεχνική επιμέλεια: Διονυσία Ροσγοβά
Γράφουν: Δημήτρης Αργασταράς, Γιώργος Βαϊλάκης, Νίκος Βλαντής, Μαρία Βλαντή, Άλκης Γούναρης, Σταμάτης Μαμούτος, Σπύρος Παλούκης, Μάκης Πανώριος
Δημοσιεύονται αποσπάσματα από έργα των: Ουίλλιαμ Μπλέηκ (σε μετάφραση του Χάρη Βλαβιανού), Γιώργου Αλισάνογλου, Νίκου Βλαντή, Στάθη Κομνηνού, Μάκη Πανώριου, Δημήτρη Σωτάκη, Γιώργου Χαντζή.
Η Litteraterra είναι ένα περιοδικό βιβλίων και ιδεών. Ξεδιπλώνεται ως αλληγορικό παραμύθι για μια φανταστική χώρα, όπου τα πράγματα ήταν γράμματα κι οι άνθρωποι, αλλάζοντας θέση που είχανε τα γράμματα στο χώρο, γράφοντας κείμενα, αλλάζανε τον Κόσμο. Θέτει ως στόχο να αναδειχθούν τα βιβλία ως μέσον ερμηνείας του σύγχρονου κόσμου, πέραν από τα ιδεολογικά στεγανά που μας κληροδότησε ο προηγούμενος αιώνας.
Στο προηγούμενο τεύχος, είχαμε αφήσει τους κατοίκους του φανταστικού νησιού να αντιμετωπίζουν τον βιβλικό Κατακλυσμό, εξαιτίας της Ύβρεως που διέπραξαν, να λιώσουνε τα γράμματα, να καταστρέψουν την θεϊκή γραμματική και να την αντικαταστήσουν με την τετράγωνη λογική τους.
Εδώ, το παραμύθι ολοκληρώνεται: κάποιοι επέζησαν του Κατακλυσμού και βρέθηκαν στον Κόσμο μας. Φτιάξανε έθνη· πόλεις· πολιτισμό. Λησμόνησαν την πρωταρχική γλώσσα. Ωστόσο, σαν ήρθε η ώρα να επαληθευτεί η προφητεία πως θα ξαναρθεί Κατακλυσμός, κάποιοι λιγοστοί θυμήθηκαν ποιοι ήταν. Ανοίξαν τις Πύλες της Αντίληψης και ενωθήκαν με το Φως.
Αυτά μεταφέρονται εν ολίγοις με μύθους, ποιήματα και δοκίμια. Οι Πύλες της Αντίληψης είναι τρεις: η Πύλη της Πραγματικότητας, η Πύλη της Λογικής, η Πύλη των Ονείρων. Η πρώτη ανοίγει μέσα από απόσπασμα του έργου Χάσμα εν λόγω και ρυθμώ του Σ. Κομνηνού. Εξερευνάται μέσα από δοκίμια του Ν. Βλαντή, της Μ. Βλαντή, του Α. Γούναρη. Η δεύτερη ανοίγει μέσα από απόσπασμα του έργου Το θαύμα της αναπνοής του Δ. Σωτάκη. Οριοθετείται από δοκίμια Γ. Βαϊλάκη και Σ. Μαμούτου, ποίημα του Γ. Χαντζή από τη ποιητική συλλογή Mπέλα Μπουμ. Την Πύλη των Ονείρων ανοίγει απόσπασμα του έργου Η σιωπή στο τέλος του δρόμου του Μ. Πανώριου. Εξερευνάται με δοκίμιο του ιδίου, του Δ. Αργασταρά και του Σ. Παλούκη. Το τεύχος ανοίγει και κλείνει με ποιήματα του Γ. Αλισάνογλου από την ποιητική συλλογή Jesu Christiana, ο βιβλικός χρησμός που το συνοδεύει είναι του Ουίλλιαμ Μπλέηκ, σε μετάφραση Χ. Βλαβιανού.
Είναι το τελευταίο. Ολοκληρώνεται το παραμύθι της Litteraterra. Γι’ αυτό και στο τεύχος υπάρχει και δισέλιδο με γραμμές, για να γράψει ο αναγνώστης το δικό του τέλος.
