Πραγματική οικονομία

Μια διαχρονική και πολυεπίπεδη κρίση αξιών, θεσμών και παραγωγικών δομών στην ελληνική πραγματική οικονομία είχε να αντιμετωπίσει στη συνέχεια και μια οκταετή περίοδο τιμωρητικών παρεμβάσεων. Σε αυτές κυριάρχησαν ιδιόρρυθμα σχήματα εθνικού κρατισμού από κοινοτικούς εταίρους και διακρατικού θεσμικού παραγοντισμού από όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πυρήνας και οι τρόποι εφαρμογής των πολιτικών εσωτερικής υποτίμησης που επιβλήθηκαν παγίωσαν τις συνθήκες βίαιης και πολυετούς φτωχοποίησης κράτους μέλους της ΟΝΕ στην αντιμετώπιση της de facto πτώχευσής του.

Συνεπώς, οι αναπτυξιακές υστερήσεις και οι αρχικά προκαλούμενες άνισες διαπραγματευτικές πραγματικότητες καθώς και οι πιεστικές ανάγκες για την αντιμετώπιση της δημόσιας υπερχρέωσης ενεργοποίησαν δυναμικά καθοριστικές επιπτώσεις. Ως άμεσο αποτέλεσμα, η αποτελεσματική αντιμετώπισή τους για την υπέρβαση της κρίσης δεν αποτελεί ένα αυτόματα αναδυόμενο ή και εύκολα διατηρήσιμο εγχείρημα. Αντίθετα, η πολυετής πορεία υπέρβασης των ουσιωδών αιτιών της κρίσης επιτάσσει και την επανάκτηση στοιχειωδών δυνατοτήτων εθνικής οικονομικής κυριαρχίας. Η όλη διαχείριση των εμπλεκόμενων προκλήσεων προϋποθέτει επίσης καινοτόμους ελιγμούς και συμμαχίες σε ένα έντονα αλληλεξαρτώμενο διεθνές οικονομικό περιβάλλον ενταγμένο σε ταχύρρυθμους και ριζοσπαστικούς γνωσιολογικούς μετασχηματισμούς.

Οι εμπλεκόμενες καθοριστικές αναπτυξιακές προκλήσεις τεκμηριώνονται εμπειρικά και ερμηνεύονται αναλυτικά στο παρόν βιβλίο, Στα επιμέρους του κεφάλαια αναδύονται οι απαιτούμενες ενεργές παρεμβάσεις στις θεσμικές δομές διακυβέρνησης της ελληνικής πραγματικής οικονομίας και της κοινωνίας που την περιβάλλει καθώς και στην ανάληψη αποτελεσματικών και πολυεπίπεδα συνεκτικών επενδυτικών δεσμεύσεων.

Στο παρόν βιβλίο επιχειρείται η όσο το δυνατόν πιο εύληπτη παρουσίαση επιχειρημάτων και βασικών ερμηνειών της εγχώριας αναπτυξιακής δυναμικής. Οι εμπειρικές, αναλυτικές και ερμηνευτικές σκοπιές του βιβλίου δεν περιορίζονται σε εξειδικευμένες μεθοδολογικές προσεγγίσεις που αφορούν αποκλειστικά και μόνο τον επιστημονικό και τον επαγγελματικό χώρο οικονομολόγων και οικονομικών αναλυτών, αλλά και σε αναγνώστες με ευρύτερη μόρφωση και σχετικά ενδιαφέροντα. Μεγάλο τμήμα των συμπερασμάτων και των εκτιμήσεων εμφανίζεται για πρώτη φορά στη διαθέσιμη βιβλιογραφία. Η περίοδος αναφοράς καλύπτει το σύνολο της μεταπολιτευτικής εμπειρίας, από την οποία και αναδύονται βασικές ιδιαιτερότητες του παραγωγικού και θεσμικού συστήματος της χώρας. Δίνεται μάλιστα ξεχωριστή έμφαση στις διαφορετικότητες, στις ρωγμές ή και στις βαθιές τομές, καθώς και στις καθοριστικές ασυνέχειες, των τριών προσδιοριστικών δεκαετιών της σύγχρονης οικονομικής ιστορίας (του 1990, του 2000 και του 2010).