Γράφοντας μες στο σκοτάδι

"Ξέρω από πείρα πως η γλώσσα που χρησιμοποιούν οι πολίτες μιας παρατεταμένης διένεξης για να περιγράψουν τη δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκονται γίνεται όλο και πιο επιφανειακή. Μετατρέπεται σταδιακά σε μια σειρά από δοσμένα σχήματα και συνθήματα, αρχίζοντας απ' αυτά που εφευρίσκουν οι διάφοροι άμεσα εμπλεκόμενοι μηχανισμοί: ο στρατός, η αστυνομία, τα υπουργεία. Αυτό τον ξύλινο λόγο δεν αργούν να τον αναπαράγουν τα ΜΜΕ και να δημιουργήσουν έναν ακόμη πιο πονηρό λόγο που σκοπό έχει να παραπλανήσει το κοινό. Αυτή η διαδικασία μολύνει τελικά και την προσωπική, την ιδιωτική γλώσσα των πολιτών της διένεξης. [...] Όσο η κατάσταση φαίνεται αδιέξοδη κι όσο η γλώσσα γίνεται πιο κοινότοπη, τόσο ο δημόσιος λόγος φτωχαίνει. Περιορίζεται στις αιώνιες τετριμμένες αλληλοκατηγορίες μεταξύ εχθρών ή πολιτικών αντιπάλων, στα κλισέ με τα οποία βομβαρδίζουμε τον εχθρό και τον εαυτό μας, σ' ένα συνονθύλευμα από προκαταλήψεις, μυθολογικούς φόβους και χονδροειδείς γενικεύσεις μέσα στο οποίο εγκλωβιζόμαστε, κι αυτοί κι εμείς".

Ο Ντάβιντ Γκρόσμαν γεννήθηκε το 1954 στην Ιερουσαλήμ. Σπούδασε φιλοσοφία και δραματουργία στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του και ξεκίνησε την καριέρα του γράφοντας παιδικές εκπομπές για τη δημόσια ραδιοφωνία του Ισραήλ. Τα μυθιστορήματά του αλλά και τα πολιτικά του δοκίμια έχουν μεταφραστεί σε πάνω από τριάντα γλώσσες. Το 2006, και ενώ είχε αρχίσει να γράφει το "Στο τέλος της γης", σκοτώθηκε ο γιος του Ούρι σε μάχες στα σύνορα Ισραήλ-Λιβάνου. Το βιβλίο, που θεωρείται το αριστούργημά του, είναι αφιερωμένο στη μνήμη του. Έχει τιμηθεί στη χώρα του και διεθνώς με πλήθος διακρίσεις και βραβεία, με πιο πρόσφατο το Βραβείο Ειρήνης των Γερμανών Βιβλιοπωλών, που του απονεμήθηκε κατά τη διάρκεια της Έκθεσης Βιβλίου της Φρανκφούρτης (2010). Λογοτέχνης και διανοούμενος, είναι μαζί με τον Οζ και τον Γεοσούα από τις πιο γνωστές φιλειρηνικές φωνές του Ισραήλ.