Ένα αλπούμ ιστορίες

Ένα κουβάρι ιστορίες "έλα τζαί η γιαγιά σου έννεν' καλά"
έλα τζαί η γιαγιά σου έννεν' καλά, ετηλεφώνησέν μου η Μύντα πριν λλίον, "μάνταμ, μαντάμ, γρήγορα η γιαγιά έφτυσεν γαίμαν", έκαμεν εμετόν γαίμαν, έτσι μου 'πεν, ήμασταν στην ψησταριάν με την Αγάθην, ο κόσμος πολλύς, που να έφευκα τζείνην την ώραν; ετηλεφώνησα στον θκειόν σου να πάει να την φέρει κάτω, νναι λαλώ σου, επήεν, εν με εκάνεν η στεναχωρία μου, το τηλέφωνον απάντησέν μου το η θκειά σου, "κόρη, γλήορα δώσ' μου τον αρφόν μου", είπα της άλλα που να καταλάβει, "τι κάμνεις, Μαρούλλα μου;" άρκεψεν, τζαί ότι επήαν στες ελιές, τζαί έτσι, τζ' αλλιώς, είσεν όρεξην για κουβένταν, "δώσ' μου τον, κόρη, τζ' η μάνα μας έννεν' καλά", έτοιμη ήμουν να της βάλω τες φωνές, ευτυχώς εκατάλαβέν το τζαί εφώναξέν του, έστειλα τον λαλώ σου τζαί εφέραν την στο νοσοκομείον, πάμεν τζαί εμείς τωρά, εννά 'ρτεις; [...]