Για το βιβλίο «Τι είναι η θρησκεία» (Μάριας Μπλέτας, εκδ. Σαββάλα) του Ρόμπερτ Κρόφορντ [Robert Crawford], «Το εσωτερικό φως» (μτφρ. Κυριακή Λέκκα -Μαραγκουδάκη, εκδ. Αρμός) του Μιρτσέα Ελιάντε [Mircea Elliade] και «Επιστήμη ή θεός;» (μτφρ. Θεοφάνης Γραμμένος, εκδ. Τραυλός) του Τζον Πόλκινγκχορν [John Polkinghorne]. Κεντρική εικόνα: πίνακας του Ελ Γκρέκο. 

Γράφει ο Μύρων Ζαχαράκης 

Για τα βιβλία «Ο φιλόσοφος που δεν ήξερε» (μτφρ. Μαρία Εξάρχου, εκδ. Οξύ) του Βολταίρου [Voltaire], «Διάλογοι για τη φυσική θρησκεία» (μτφρ. Χρήστος Γρηγορίου, εκδ. Νήσος) – «Η φυσική ιστορία της θρησκείας» (μτφρ. Αλέξανδρος Σακελλαρίου, εκδ. Σαββάλα) του Ντέιβιντ Χιουμ [David Hume] και «Πραγματεία για τη διόρθωση του νου» (μτφρ. Βασιλική Γρηγοροπούλου – Bernard Jacquemart, εκδ. Πόλις) του Μπαρούχ Ντε Σπινόζα [Baruch De Spinoza]. Κεντρική εικόνα: Πίνακας του Jean Huber © Voltaire Foundation/Wikipedia.

Γράφει ο Μύρων Ζαχαράκης 

Πώς μιλάμε στα παιδιά για τη σεξουαλική κακοποίηση; Για τη βία που βιώνουν συνομίλικοί τους, για τα τραύματα, την οδυνηρή και μοναχική πορεία των θυμάτων μέχρι που ορισμένα, λίγα, παιδιά καταφέρνουν να βρουν το κουράγιο και τα λόγια για να μιλήσουν; Πώς αποτυπώνουν οι συγγραφείς βιβλίων για παιδιά και για εφήβους τη σκληρή πραγματικότητα της σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης παιδιών; Γιατί αφηγούνται ή δεν αφηγούνται ιστορίες για τραύματα και μυστικά;

Της Ελένης Κορόβηλα

Tα βιβλία που σχολιάζω στο κείμενο που ακολουθεί αξίζουν, τα περισσότερα, εκτενέστερης παρουσίασης και αποτίμησης. Σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται για αναλυτικές κριτικές αλλά για συνοπτικούς αναγνωστικούς απολογισμούς. 

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

Η Μαρίζα Ντεκάστρο επέλεξε βιβλία γνώσεων για μικρά και λίγο μεγαλύτερα παιδιά.