Είκοσι ποιήματα για να διαβαστούν στο τραμ

Τα είκοσι ποιήματα της συλλογής έχουν γραφτεί σε δώδεκα πόλεις ή κωμοπόλεις, έξι χωρών (Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή, Βραζιλία, Σενεγάλη) από τον Μάρτιο του 1920 έως τον Απρίλιο του 1922.
Τα είκοσι ποιήματα της συλλογής παρουσιάζονται εν είδει καρτ ποστάλ που για κάποιο λόγο ανακατεύτηκαν. Δεν υπάρχει καμία χρονική και χωρική αλληλουχία στην παράθεσή τους μέσα στην ποιητική συλλογή.
Η παθητική φωνή του τίτλου και το μεταφορικό μέσο αποϊεροποιεί την υψηλή τέχνη της ποίησης ("Καμία προκατάληψη δεν είναι τόσο γελοία όσο η προκατάληψη της ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑΣ", δηλώνει ο ποιητής στην εισαγωγή του βιβλίου). Η ανάγνωση του βιβλίου δεν απαιτεί απερίσπαστη μοναξιά, αντιθέτως συνιστάται να γίνει στο θορυβώδες περιβάλλον ενός μέσου μαζικής μεταφοράς σε μια μεγαλούπολη.
Το 1923 ο Ραμόν Γκόμεθ δε λα Σέρνα, ο περίφημος δημιουργός των greguerias, γράφει στην εφημερίδα El Sol της Μαδρίτης πώς αναγκάστηκε να πληρώσει στο τραμ της Μαδρίτης δύο φορές εισιτήριο απορροφημένος από την ανάγνωση αυτού του "μεγάλου", όπως το χαρακτηρίζει, βιβλίου.
Είναι η πρώτη φορά που εκδίδεται στην Ελλάδα, πλήρες, ένα βιβλίο του σημαντικότερου εκφραστή της αργεντινής πρωτοπορίας, ένα αιώνα σχεδόν μετά την κυκλοφορία του στη Γαλλία, αλλά σίγουρα πολύ πριν την έλευση του 2099, έτος κατά το οποίο, σύμφωνα με "προφητεία" του Ρομπέρτο Μπολάνιο στο μυθιστόρημά του Amuleto, ο Ολιβέριο Χιρόντο θα βρει τη θέση του στο λογοτεχνικό γίγνεσθαι ως νεανικός συγγραφέας...