Ο μπάρμπα Σταμάτης στο Λαϊκό Νοσοκομείο, ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ

Η ζωή ενός Μικρασιάτη πρόσφυγα στην Αθήνα του Μεσοπολέμου και της Κατοχής και οι εμπειρίες του ως νοσοκόμου μεταξύ 1942-1960

Τον Φεβρουάριο του 1942, όταν οι Αθηναίοι πέθαιναν στους δρόμους από την πείνα, ο Σταμάτης Χατζηγιάννης βρήκε δουλειά στο Λαικό Νοσοκομείο. Παρότι προσελήφθη αρχικά ως τραπεζοκόμος, αναγκάστηκε να επωμιστεί πολλαπλούς ρόλους, εκτελώντας επιπλέον χρέη νοσοκόμου, τραυματιοφορέα, ακόμη και καθαριστή.
Βασιζόμενος στην εκπληκτική του μνήμη, μετά τη συνταξιοδότησή του το 1960, ο Χατζηγιάννης κατέγραψε με γλαφυρό τρόπο τις εμπειρίες του στο νοσοκομείο από την περίοδο της Κατοχής, των Δεκεμβριανών, του Εμφυλίου και της δύσκολης μεταπολεμικής περιόδου, άλλες τραγικές και άλλες ευτράπελες.
Όσο εργαζόταν εκεί, είχε την τύχη να γνωρίσει πολλούς αξιόλογους γιατρούς, οι οποίοι αργότερα εξελίχθηκαν σε διακεκριμένους καθηγητές πανεπιστημίου. Μαζί τους μοιράστηκε το ίδιο χρέος: τη μάχη για την ανθρώπινη ζωή. Με τη γραφίδα του, ο Χατζηγιάννης δεν διέσωσε μόνο τις δικές του αναμνήσεις, αλλά έστησε ένα ζωντανό μνημείο για τους ανθρώπους που κράτησαν όρθιο το νοσοκομείο στα πρώτα, κρίσιμα χρόνια της λειτουργίας του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)