Bioethics Animal ethics

Για το βιβλίο του Σταύρου Καραγεωργάκη «Ζώα στα πλοκάμια της ανθρώπινης ηθικής» (εκδ. Ευτοπία).

Της Άννας Λυδάκη

Από τη μυθολογία ξέρουμε πως ο Ποσειδώνας δώρισε στον άνθρωπο το άλογο και ότι ο Κένταυρος Χείρων δίδαξε τον ημίθεο Αρισταίο να αρμέγει προβατίνες και να εκτρέφει μέλισσες. Από τότε, προ αμνημονεύτων ετών, αρχίζει η τιθάσευση των ζώων και η παγίδευσή τους στα πλοκάμια της ανθρώπινης ηθικής. Τα άγρια είδη που θεωρούνταν ενσαρκώσεις του ιερού ή πρόγονοι των ανθρώπων (πολλοί από τους οποίους, όπως ο Κέκροπας, διατηρούσαν ζωώδη χαρακτηριστικά) χάνουν τη δύναμή τους κατά την οικοσιτική εποχή. Κατάλοιπα της δύναμης αυτής υπάρχουν μόνο στους μύθους και τα παραμύθια, όπου τα ζώα μιλούν, σκέφτονται, επικοινωνούν με τους ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, δεν μπορούν να μιλήσουν, να διεκδικήσουν, να απαιτήσουν μια καλύτερη μεταχείριση, γι’ αυτό και αντιμετωπίζονται άλλοτε με συμπάθεια και αγάπη, άλλοτε με φόβο και δέος, άλλοτε με αδιαφορία ή σκληρότητα.

Τα άγρια είδη που θεωρούνταν ενσαρκώσεις του ιερού ή πρόγονοι των ανθρώπων (πολλοί από τους οποίους, όπως ο Κέκροπας, διατηρούσαν ζωώδη χαρακτηριστικά) χάνουν τη δύναμή τους κατά την οικοσιτική εποχή.

Εντούτοις, φαίνεται πως πάντα υπήρχε μια προβληματική για την αντιμετώπισή τους, και αυτή παρουσιάζεται στο βιβλίο του Σταύρου Καραγεωργάκη, ο οποίος μελετά το θέμα αρχίζοντας από την αρχαιότητα και φθάνοντας μέχρι τις μέρες μας και τα σύγχρονα κινήματα υπέρ των ζώων.

Παρά τις θυσίες και τα σφάγια που εμφανίζονται στον Όμηρο, το ζήτημα της ηθικής αντιμετώπισης των ζώων τίθεται και στην αρχαία Ελλάδα, και ο Καραγεωργάκης αναδιφώντας στην αρχαιοελληνική γραμματεία, παρατηρεί ότι από τους προσωκρατικούς μέχρι τον Πυθαγόρα, οι φιλόσοφοι συνδέθηκαν με μια στάση σεβασμού απέναντι στα ζώα και στη χορτοφαγία. Ο Πυθαγόρας, που πίστευε στη μετεμψύχωση και σε μια συνθήκη δικαίου, μπορούσε να επικοινωνεί με τα ζώα και προέτρεπε τους μαθητές του να απέχουν από το κρέας. Ο Πλάτωνας φαίνεται ότι θεωρούσε τη χορτοφαγία φυσική συμπεριφορά σε μια εξιδανικευμένη πολιτεία, ενώ ο Αριστοτέλης έγραψε πραγματείες για τα ζώα κάνοντας λόγο για τις αντιληπτικές τους ικανότητες. Ο Θεόφραστος απαγόρευε τη θυσία ζώων, ενώ ο Πλούταρχος και ο Πορφύριος ασχολήθηκαν συστηματικά με το ζήτημα της ηθικής αντιμετώπισης των άλλων ζώων και τόνιζαν ότι δεν πρέπει να τα τρώμε αφού υπάρχει αφθονία τροφής που προέρχεται από τα φυτά.

Κατά τον Μεσαίωνα εξαφανίζεται το πνεύμα της φροντίδας των ζώων, με εξαίρεση τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης. Το περίεργο είναι ότι συχνά γίνονται δίκες και καταδίκες των ζώων! Και η καταδίκη δεν ήταν πάντα ο θάνατος. Μπορούσε να είναι και ο αφορισμός!

Από την εποχή των Φώτων, τον 17ο αιώνα, τα πράγματα γίνονται πολύ άσχημα για τα ζώα και τη φύση. Η συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντί τους βασίζεται πλέον στις απόψεις του Καρτέσιου, που θεωρεί τον άνθρωπο «κύριο και κάτοχο της φύσης», ενώ το ζώο δεν έχει ψυχή, είναι ένα αυτόματο, μια machina animatα, και του Καντ που πίστευε πως μόνο τα ορθολογικά όντα μπορούν να είναι ηθικά και ότι μόνο απέναντι σ’ αυτά έχουμε ηθικές υποχρεώσεις. Η δυτική σκέψη πλέον βασίζεται στον απόλυτο διαχωρισμό: από τη μια ο κόσμος της ανθρωπότητας και από την άλλη ο κόσμος των άλλων ζώων και της φύσης. Οι ανατολικές θρησκείες πάντα επιφύλασσαν στα ζώα καλύτερη αντιμετώπιση και σε πολλές κοινωνίες δεν είναι εμφανής η διάκριση φύσης – πολιτισμού.

Bioethics Animal shakehands

Ο αιώνας αυτός με τις σπουδαίες ανακαλύψεις και τα επιστημονικά επιτεύγματα είναι πολύ σκληρός για τα ζώα. Οι άνθρωποι δεν διστάζουν να κάνουν ζωοτομές, χωρίς να νοιάζονται για τις σπαρακτικές κραυγές των ζώων. Βεβαίως, υπήρχαν και αντιδράσεις όπως του Βολταίρου και του Κοντιγιάκ και, αργότερα κατά τον 18ο αιώνα, του Τζέρεμι Μπένθαμ με τη θεωρία του ωφελιμισμού. Τον 19ο αιώνα ο Νίτσε κλαίει για το άλογο του Τορίνο που το κτυπά ο άνθρωπος.

Όλα τα όντα έχουν εγγενή αξία και δεν υπάρχει καμιά ηθική δικαιολογία για να μη λαμβάνουμε υπόψη τον πόνο ενός ζώου.

Ο Καραγεωργάκης παρουσιάζει αναλυτικά τα σύγχρονα κινήματα υπέρ των ζώων και αναφέρεται στους πρωτοπόρους Π. Σίνγκερ και Τ. Ρέηγκαν που μίλησαν για την απελευθέρωση των ζώων, για τα δικαιώματά τους και για τον σπισισμό (speciesism - ειδισμός) που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο. Ο όρος αυτός σημαίνει τη θετική στάση υπέρ των συμφερόντων των μελών του ιδίου είδους και εναντίον των μελών των άλλων ειδών. Ο σπισισμός και οι υπόλοιπες αυθαίρετες διακρίσεις, όπως π.χ. ο ρατσισμός, ο σεξισμός κ.ά., η πίστη ότι ο διαφορετικός είναι κατώτερος, αποδεικνύονται χωρίς έρεισμα. Όλα τα όντα έχουν εγγενή αξία και δεν υπάρχει καμιά ηθική δικαιολογία για να μη λαμβάνουμε υπόψη τον πόνο ενός ζώου.

Οι οικοφεμινίστριες καταδεικνύουν ότι η υποδούλωση της φύσης και η καταστροφή του περιβάλλοντος συνδέονται με την καταπίεση της γυναίκας και ότι το πρόβλημα της πατριαρχίας είναι πολιτικό, διαπερνά όλες τις σχέσεις και συμβάλλει στις διαδικασίες κατασκευής του «άλλου». Χωρίς να απορρίπτουν τον ορθό λόγο, πιστεύουν ότι αποτελεί ένα εργαλείο του ανδροκρατούμενου φιλοσοφικού κόσμου, που έχει υπερτιμηθεί εις βάρος άλλων παραγόντων που επηρεάζουν τις ηθικές μας κρίσεις, όπως είναι το συναίσθημα.

Ο καταργητισμός, η θεωρία του Γκ. Φραντσιόν, παραπέμπει στο κίνημα για την κατάργηση της δουλείας και προτείνει την παύση κάθε χρήσης των μη ανθρώπινων ζώων σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ο Στ. Μπεστ, ο αντισυστημικός καθηγητής φιλοσοφίας, πιστεύει στην ολική απελευθέρωση ανθρώπων και ζώων και υποστηρίζει δημόσια τη δράση του Μετώπου για την Απελευθέρωση των Ζώων, το οποίο δεν διστάζει να πραγματοποιεί χτυπήματα σε εγκαταστάσεις με πειραματόζωα, εργαστήρια, φάρμες κ.λπ, ποτέ όμως εναντίον ανθρώπων. Ο Μπεστ δεν είδε ποτέ το ζήτημα των δικαιωμάτων ή της απελευθέρωσης των ζώων ξέχωρα από την πολιτική φιλοσοφία και τα κοινωνικά κινήματα. Αποκηρύσσει τη λογική της προσπάθειας καλυτέρευσης συνθηκών διαβίωσης των ζώων, όπως ακριβώς και οι καταργητιστές του 19ου αιώνα δεν ζητούσαν τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των σκλάβων, αλλά την ολική απελευθέρωσή τους. Ο Μ. Ρόλαντς εμπνέεται από τον Ρουσώ και προτείνει ένα κοινωνικό συμβόλαιο με δικαιώματα και υποχρεώσεις, στο οποίο θα συμπεριλαμβάνονται και τα άλλα ζώα, και αναφέρει την αρετή του οίκτου ως την πιο σημαντική που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι απέναντι στα μη ανθρώπινα ζώα. Άλλωστε, υποστηρίζει, ενάρετα είναι και τα ζώα τις περισσότερες φορές.

Ο Καραγεωργάκης αναφέρει και άλλους πανεπιστημιακούς και φιλοσόφους που υπεραμύνονται των ζώων, θυμίζοντάς μας ταυτόχρονα ότι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούν και σε κινήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο Καραγεωργάκης ελέγχει τα συναισθήματά του και με απλό λόγο παρουσιάζει την ηθική για τα ζώα ως κλάδο της εφαρμοσμένης ηθικής για να μας πείσει να αλλάξουμε συμπεριφορά απέναντι στον μη ανθρώπινο κόσμο.

Είναι φανερό ότι ο συγγραφέας πιστεύει πως η βάση της ηθικής εκτίμησης των άλλων ζώων είναι το συναίσθημα και η ικανότητα να μπορείς να μπαίνεις στη θέση του άλλου: Του πρόβατου που το σφάζουν, του σκύλου που κακοποιείται, της τίγρεως που κλείνεται στο κλουβί ενός ζωολογικού κήπου ως κεφάλαιο του ιδιοκτήτη της, του ελέφαντα που εκπαιδεύεται με βασανιστήρια και στέρηση τροφής για να μάθει να στέκεται στα δύο πόδια και να τον χειροκροτούν στο τσίρκο, του ινδικού χοιριδίου που βασανίζεται για ανόητα και άνευ αξίας πειράματα… Γνωρίζει τη δύναμη της συναισθηματικής κινητοποίησης και, προφανώς, συμφωνεί με τον Μ. Σέλερ που υποστηρίζει ότι η συμπάθεια είναι μια μορφή ορθολογισμού.

Όμως, ο Καραγεωργάκης ελέγχει τα συναισθήματά του και με απλό λόγο παρουσιάζει την ηθική για τα ζώα ως κλάδο της εφαρμοσμένης ηθικής για να μας πείσει να αλλάξουμε συμπεριφορά απέναντι στον μη ανθρώπινο κόσμο. Με λογικά επιχειρήματα καταδεικνύει το ανήθικο της εκμετάλλευσής τους και των βιαιοπραγιών εναντίον τους, θυμίζοντάς μας παράλληλα ότι και ο άνθρωπος δεν παύει να είναι ένα έμβιο ον που εξακολουθεί να έχει ζωώδη χαρακτηριστικά. Ο Δαρβίνος είχε πάντα αντιρρήσεις στην άποψη πως τα ανθρώπινα όντα έχουν χαρακτηριστικά που καθόλου δεν υπάρχουν σε άλλα ζώα.

Κοινό χαρακτηριστικό των θεωριών που συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο είναι ότι καμία από αυτές δεν περιορίζεται στα ζώα συντροφιάς και όλοι σχεδόν οι αναφερόμενοι επιστήμονες προτείνουν τη χορτοφαγία και τη βίγκαν διατροφή. Άλλοι με μεγαλύτερη ένταση και άλλοι πιστεύοντας ότι η μεταστροφή πρέπει να γίνει προοδευτικά και όχι με πίεση και βιαιοπραγίες. Όμως, είναι γεγονός ότι αν σταματούσαν οι άνθρωποι να τρώνε ζωική τροφή, τότε, με την εξοικονόμηση φυτικής τροφής που τώρα καταναλώνεται για τη σίτιση των ζώων, θα μπορούσε να τραφεί όλος ο ανθρώπινος πληθυσμός του πλανήτη.

Ο Πλούταρχος και ο Πορφύριος ασχολήθηκαν συστηματικά με το ζήτημα της ηθικής αντιμετώπισης των άλλων ζώων και τόνιζαν ότι δεν πρέπει να τα τρώμε αφού υπάρχει αφθονία τροφής που προέρχεται από τα φυτά.

Ο συγγραφέας, όπως δηλώνει, έχει το δίλημμα αν η αλλαγή της ανθρώπινης ηθικής πρέπει να γίνει θεσμικά ή προσωπικά. Προφανώς, όμως, τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι τόσο μεγάλα που μάλλον θα πρέπει να αρκεστούμε σε μεμονωμένες ενέργειες ελπίζοντας στη μειονοτική επιρροή και σε μια ιδεολογική μεταστροφή από τα κάτω. Δύσκολο, βέβαια, αλλά φαίνεται ότι κάποιες αλλαγές έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται.

Διαβάζοντας το βιβλίο του Καραγεωργάκη ανακαλύπτουμε όψεις της πραγματικότητας που δεν τις είχαμε σκεφτεί. Και, όπως φαίνεται από το έργο του, ο συγγραφέας είναι ένας από εκείνους τους επιστήμονες που κινητοποιούνται για τα δικαιώματα των ζώων στο πλαίσιο μιας διευρυμένης ηθικής. Μιας ηθικής που θα υπερβαίνει τους περιορισμούς του ανθρωπισμού και θα λαμβάνει υπόψη τα μη ανθρώπινα είδη, το περιβάλλον και την περίπλοκη σχέση αλληλεξάρτησης μεταξύ ανθρώπων, ζώων και φυσικού κόσμου. Πρόκειται για ένα σπουδαίο βιβλίο που απευθύνεται στο ευρύ κοινό, γραμμένο απλά και κατανοητά. Διαπνέεται από μια φιλοσοφία της καθημερινής ζωής, όπως θα έπρεπε να είναι η κάθε φιλοσοφία: Να μας δείχνει τρόπους σκέψης και δράσης που θα κάνουν τον κόσμο καλύτερο και πιο δίκαιο.

* Η ΑΝΝΑ ΛΥΔΑΚΗ είναι καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Τελευταίο βιβλίο της, η μελέτη «Αναζητώντας το χαμένο παράδειγμα: Επιτόπια έρευνα, κατανόηση, ερμηνεία» (εκδ. Παπαζήση).


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Όσο πιο πολύ αγωνιζόμαστε συλλογικά, με κατανόηση και πίστη για το όραμά μας, τόσο πιο σύντομα θα πετύχουμε την απελευθέρωση των ανθρώπινων και μη ανθρώπινων ζώων. Δεν φτάνει να παλεύουμε ο καθένας μόνος του και για τον εαυτό του, αλλάζοντας απλώς τον προσωπικό τρόπο ζωής. Χρειάζεται να κινητοποιήσουμε και τους γύρω μας, με όπλα μας τις γνώσεις, τα επιχειρήματα, αλλά και τη συναισθηματική κινητοποίηση, μέχρις ότου να πετύχουμε την απελευθέρωση όλων των ζώων που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι, είτε αυτά βρίσκονται σε φάρμες είτε σε εργαστήρια είτε σε τσίρκο και ζωολογικούς κήπους».


altΖώα στα πλοκάμια της ανθρώπινης ηθικής
Σταύρος Καραγεωργάκης
Ευτοπία 2019
Σελ. 400, τιμή εκδότη €16,95

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΑΚΗ

 

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το φαινόμενο της προσκόλλησης, του Πίτερ Λάβενχαϊμ

Το φαινόμενο της προσκόλλησης, του Πίτερ Λάβενχαϊμ

Για το βιβλίο «Το φαινόμενο της προσκόλλησης» του Peter Lovenheim (μτφρ. Χριστόδουλος Λιθαρής, εκδ. Διόπτρα). Η συναισθηματική «προσκόλληση» και η σημασία της για τις σχέσεις μας.

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

Η θεωρία της προσκόλλησης (“attachment theory”) αποτ...

Μια φορά κι έναν καιρό… των Φωτεινής Μηλιώνη και Βασιλικής Μηλιώνη

Μια φορά κι έναν καιρό… των Φωτεινής Μηλιώνη και Βασιλικής Μηλιώνη

Για τις μελέτες των Φωτεινής Μηλιώνη και Βασιλικής Μηλιώνη «Μια φορά κι έναν καιρό… – Μελέτες για τα αναμορφωτήρια και την παραβατικότητα των ανηλίκων» (εκδόσεις ΑΩ).

Της Διώνης Δημητριάδου

Παραβατικότητα ανηλίκων κ...

Η λυρική γενιά, του Φρανσουά Ρικάρ

Η λυρική γενιά, του Φρανσουά Ρικάρ

Για το δοκίμιο του François Ricard «Η λυρική γενιά – Δοκίμιο για τη ζωή και το έργο των πρώτων baby boomers» (μτφρ. Γιώργος Καράμπελας, επίμ. Λάκης Προγκίδης εκδ. Μάγμα).

Του Γιώργου Δρίτσα

Αποτελεί γεγονός ότι πο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Μαρία Κάλλας: Τα βιβλία για τη μελαγχολική ντίβα

Μαρία Κάλλας: Τα βιβλία για τη μελαγχολική ντίβα

Μια μέρα σαν σήμερα, 16 Σεπτεμβρίου 1977, πέθανε στο Παρίσι από καρδιακή προσβολή στα 54 της χρόνια η «θεία» Μαρία Κάλλας. 

Της Ελένης Κορόβηλα

Η μεγαλύτερη ντίβα της όπερας, η Μαρία Κάλλας, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου 1923. Η κόρη τ...

Τάβι Βάρτια: «Ήθελα να γράψω μια δυνατή ιστορία αγάπης και επιβίωσης»

Τάβι Βάρτια: «Ήθελα να γράψω μια δυνατή ιστορία αγάπης και επιβίωσης»

Συνέντευξη με τον Φινλανδό σκηνοθέτη, σεναριογράφο και συγγραφέα Taavi Vartia, με αφορμή το μυθιστόρημά του «Κλεμμένη νύφη» (μτφρ. Όικαρινεν-Βασιλοπούλου Γιάννα, εκδ. Βακχικόν)

Της Ελένης Κορόβηλα

Ο Τάβι Βάρτια είναι γνωστό...

Κάποια κορίτσια, κάποια καπέλα και ο Χίτλερ, της Τρούντι Κάντερ

Κάποια κορίτσια, κάποια καπέλα και ο Χίτλερ, της Τρούντι Κάντερ

Για το μυθιστόρημα της Trudi Kanter «Κάποια κορίτσια, κάποια καπέλα και ο Χίτλερ» (μτφρ. Ιωάννα Ηλιάδη, εκδ. Κλειδάριθμος).

Της Λεύκης Σαραντινού

Οι πρωτογενείς και άμεσες μαρτυρίες γύρω από ιστορικά γεγονότα έχουν πάντα γι...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 31 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ