ELLHNOEKDOTIKH ALEXANDROU ESWTERIKH 800

Για την εικονογραφημένη παραμυθική ιστορία «Μάντρα, Μάντρα τι μαγειρεύεις», της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου, σε εικονογράφηση Αιμιλίας Κονταίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική.

Του Γιάννη Σ. Παπαδάτου

Ένα μεγάλο κεφάλαιο στις αφηγήσεις που αναφέρονται σε παραμύθια, θρύλους, λαϊκές παραδόσεις, το καταλαμβάνουν οι μάγισσες. Η ιστορία τους χάνεται βαθιά στους αιώνες κι έχει συνδεθεί με ευφάνταστες όσο και φρικιαστικές ιστορίες προπάντων στον Μεσαίωνα, όταν χιλιάδες είχαν σταλεί στην πυρά ή εκτελούνταν με την κατηγορία ότι επικαλούνταν δαίμονες και άλλα κακοποιά πλάσματα. Είναι γνωστή και η δίκη των μαγισσών του Σάλεμ, ως συνέχεια του «κυνηγιού των μαγισσών» του Μεσαίωνα.

Στα παραδοσιακά παραμύθια, τις περισσότερες φορές, οι μάγισσες είναι φορείς του κακού σε αντίθεση με τα πολλά επώνυμα παραμύθια για παιδιά, τις λεγόμενες παραμυθικές ή παραμυθιακές ιστορίες, όπου, συνήθως εμφανίζονται, όπως στον Μάγο του Οζ, μέσα από το δίπολο φως-σκοτάδι, δηλαδή, της καλής και της κακής μάγισσας. Συνήθως η «καλή» βοηθάει τον ήρωα να ξεπεράσει τα εμπόδια ή τον διευκολύνει σε θέματα που αφορούν, για παράδειγμα, στη διατήρηση του οικολογικού περιβάλλοντος προκειμένου να επιτύχει τον στόχο του, σχεδόν πάντοτε με χιούμορ.

Το μαγικό παραμύθι, σημειώνει ο Μπετελχάιμ, προχωρεί με ό,τι ταιριάζει στο παιδί, με τον τρόπο που ζει και βιώνει την καθημερινότητα και ακριβώς γι΄αυτόν τον λόγο τού είναι μια πειστική πραγματικότητα.

Σε κάθε περίπτωση η ανάγκη του παιδιού για τη μαγεία είναι πρωταρχική για την ψυχοσύνθεσή του. Το μαγικό παραμύθι, σημειώνει ο Μπετελχάιμ, προχωρεί με ό,τι ταιριάζει στο παιδί, με τον τρόπο που ζει και βιώνει την καθημερινότητα και ακριβώς γι΄αυτόν τον λόγο τού είναι μια πειστική πραγματικότητα. Από μια άλλη σκοπιά, το παιδί των μικρών ηλικιών μπορεί να ξεχωρίσει το πραγματικό από το φανταστικό, αλλά εμπιστεύεται το φανταστικό. Από εδώ και η παιδαγωγική και διδακτική του αξία προς την κατεύθυνση της κοινωνικοποίησής του.

Το βιβλίο που παρουσιάζω με τίτλο Μάντρα, Μάντρα, τι μαγειρεύεις; της Γιώτας Κ. Αλεξάνδρου, με τη μάγισσά του, τη Μάντρα, είναι κοντά σε μια τέτοια αναγνωστική πρόσληψη μιας και οι μάγισσες είναι ένα από τα πλέον αγαπημένα θέματα των παιδιών. Μάντρα, τη βάφτισε η νονά της, αφού παράκουσε το όνομα «Σάντρα» που της είπε στο αυτί η μητέρα της μικρής. Η Μάντρα, από την αρχή κιόλας, ως ενδοδιηγητική αφηγήτρια, δηλώνει πως η Σχολή Αρχιμαγισσών δεν της ταιριάζει. Όλα της τα στοιχεία πίνακες, χρώματα, δασκάλες, μαγικά κόλπα που μαθαίνει εκεί, της είναι απεχθή. Δεν προσέχει στα ξόρκια και κάνει όλο λάθη. Η μάνα της, η μεγαλομάγισσα, όπως τη λέει, πιστή στους αυστηρούς νόμους της μαγείας, την ελέγχει σε κάθε της βήμα. Μια μάγισσα που με το «τρίτο» της μάτι (βλ. στην ερμηνευτικού τύπου εικονιστική αποτύπωσή της) κυριολεκτικά κατασκοπεύει την κόρη της για να την κάνει κατ΄εικόνα και ομοίωσή της. Μάλιστα, δεν χωνεύει τις πεταλούδες και τα πουλιά, ακόμα και μια σαύρα έβαζε να λέει στη μικρή απαίσιες ιστορίες. Φοράει πάντα μαύρα ρούχα προφανώς συμβολίζοντας, τον ένα πόλο, το σκοτάδι. Σχεδόν πάντα απογοητεύεται για τη συμπεριφορά τής μικρής και μάλιστα, για τη μεγάλη της άρνηση προς τη μαγεία και την καθολική απείθειά της, είναι φορές που … λιποθυμάει.

ELLHNOEKDOTIKH ALEXANDROU photo
Η Γιώτα Κ. Αλεξάνδρου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νηπιαγωγός στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, δράμα και θέατρο στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ. Εργάστηκε ως ηθοποιός, ως υπεύθυνη θεατρικής αγωγής σε διάφορα σχολεία και ως εμψυχώτρια εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Μερικά βιβλία της: «Όταν παίζαμε για τη νίκη Καραγκιόζη μου» (βραχεία λίστα κρατικών βραβείων (2019), «Μόνο αν θέλω», «Φον ο Φοβερός», «Φένια η αγαπημένη των ήχων» κ.ά.
 

Με τούτα και με τ’ άλλα, η μικρή Μάντρα αντιπαθούσε και τις συγγένισσές της που ήταν η μάγισσα που βασάνισε τον Χάνσελ και τη Γκρέτελ, η μητριά της Χιονάτης και η μάγισσα που ξεγέλασε την Ωραία Κοιμωμένη: Αναφέρει με τόλμη κι ευθυκρισία: «Αξιομίσητες όλες τους. Τους συγγενείς δεν τους διαλέγεις». Αυτά τα διακειμενικά στοιχεία μαγνητίζουν τους μικρούς αναγνώστες/ακροατές, ώστε να προσεγγίσουν το κείμενο και να εισχωρήσουν βαθύτερα στο νόημά του. Άλλωστε κι όπως σημειώνει ο Ριφατέρ, με το διακείμενο, ως βασικό στοιχείο λογοτεχνικότητας, ο αναγνώστης πέφτει στην παγίδα που του στήνει το κείμενο κι έτσι είναι υποχρεωμένος να λάβει μέρος, ως δημιουργός στη διαδικασία παραγωγής του. Τα μικρά παιδιά γνωρίζουν τις προαναφερόμενες ηρωίδες κι έτσι συμμετέχουν δημιουργικά, αφενός στην ανάγνωση της ιστορίας κι αφετέρου στις δημιουργικές διαδικασίες φιλαναγνωσίας ή και δημιουργικής γραφής που ενδεχομένως θα προκύψουν, για παράδειγμα, σε μια τάξη σχολείου…

Η μικρή Μάντρα είναι ανατροπέας από την κούνια της. Ενσαρκώνει το άλλο σκέλος του δίπολου, το φως. Αλλάζει το σκηνικό που θέλει τις μάγισσες να κάνουν ξόρκια και να ντύνονται με μαύρα ρούχα. Διακωμωδεί τη μαγεία μέσω της μαγικής της σκούπας που την ονόμασε Κούλα, από το …κουκούλα. Επίσης, λατρεύει και το μαγείρεμα, αλλά όχι σούπες με βατράχια, και …παιδιά αλλά το κανονικό όπως οι φακές, η ομελέτα και το…σουφλέ. Ακόμη και τα άγρια παιχνίδια που της έφερναν τα έκρυβε κι έπαιζε μπάσκετ με καλάθια τα …καζάνια. Είναι σφόδρα καλλιτεχνική φύση! Της αρέσει η μουσική κι ο χορός. Μαγεύει με τη φλογέρα της τα ζώα. Με την κακόβουλα στοχευμένη παρέμβαση της μάνας της πήρε το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό χορού, αν και ήταν η …μόνη υποψήφια…

Η Μάντρα εμμέσως μας δείχνει ότι είναι και οικολόγος, αφού προτιμά για ρούχα χρώματα της φύσης, πράττει δε και διαπολιτισμικά, αφού διαμορφώνει το καπέλο να μοιάζει με Κινέζας κι επιπλέον φοράει κιμονό αλλά και σομπρέρο.

Η έρευνα έχει αποδείξει ότι τα περισσότερα παιδιά προτιμούν το χιούμορ του παράλογου από οποιοδήποτε άλλο είδος.

Αλλά, είναι κατ’ εξοχήν αμφισβητίας της σχολικής πραγματικότητας. Δεν διστάζει να δηλώνει την αντίθεσή της στα μαθήματα, που κάνουν τις δασκάλες να φρίττουν και να ντροπιάζουν τη μάνα της, η οποία ήταν η καλύτερη μαθήτρια στα νιάτα της κι εξαιτίας αυτού δεν διώχνουν τη μικρή. Έκδηλα προσπαθεί να αποβάλλει το μητρικό μορφοείδωλο με τις συγκεκριμένες πράξεις και να αυτονομηθεί, πηγαίνοντας μακριά κι έξω από τις επιθυμίες του. Λέει: «δεν πήρα το ταλέντο και την κακία της». Η μικρή υπονομεύει και τον εαυτό της κυρίως όταν αναγκάζεται να κάνει τη μάγισσα: «Μια φορά αντί να μεταμορφώσω ένα πιρούνι σε φίδι φαρμακερό το έκανα γουρούνι με μπιμπερό». Και δεν τη νοιάζει, όταν της λένε στη Σχολή ότι θα γραφτεί στα χρονικά ως η πλέον αποτυχημένη μάγισσα. Αντίθετα, το αντιμετώπισε με πλήρη αδιαφορία.

ELLHNOEKDOTIKH ALEXANDROU EXWFYLLOΗ Μάντρα έχει κυρίως αυτοσυναίσθηση. Με τις γκάφες που παραδέχεται ότι κάνει και της αρέσει, δηλώνει ευθαρσώς πώς θέλει να γίνει μεταξύ άλλων και γελωτοποιός σε ιπτάμενο τσίρκο ή εξερευνήτρια παραμυθιών. Με όσα δημιουργεί, πετυχαίνει όλη η Σχολή να τη χειροκροτεί, προπάντων όταν κάνει το μυστικό της ξόρκι που είναι τα ρούχα της τα οποία γίνονται ουρανός για παραδείσια πουλιά. Κρατά και το καπέλο της ανάποδα για να μπαίνουν μέσα τα πουλιά. Η τελευταία εικόνα είναι σαν να ακυρώνει κυριολεκτικά τη συγκεκριμένη Σχολή, δηλώνοντας έμμεσα ότι η ίδια αναζητά άλλα μαθήματα με περιεχόμενο το χρώμα, την ομορφιά, την ποίηση και τη φαντασία. Αλλά όπως είπε στο ανοιχτό τέλος της ιστορίας: «Έχω πολλά να δοκιμάσω ακόμα».

Ένα λεπτό χιούμορ του παράλογου -αναφέρθηκα σε μερικές ρήσεις της πρωταγωνίστριας- διαπερνάει τις σελίδες του βιβλίου, που ξέρουμε ότι τα παιδιά το αντιλαμβάνονται και συμμετέχουν ενεργά. Η έρευνα έχει αποδείξει ότι τα περισσότερα παιδιά προτιμούν το χιούμορ του παράλογου από οποιοδήποτε άλλο είδος.

Από αφηγηματικής απόψεως το κείμενο ρέει με ζωντανούς διαλόγους που εντάσσονται στον αφηγηματικό λόγο της ενδοδιηγητικής αφηγήτριας, έχει την περιληπτικότητα και τον λιτό λόγο του παραμυθιού και βέβαια τον αφαιρετικό λόγο και τα στοιχεία της προαναφερόμενης διακειμενικότητας και της ανάληψης των εικόνων της γέννησης της Μάντρας. Κι είναι όλα αυτά στοιχεία που δίνουν τη δυνατότητα στον «Αναγνώστη-Παίκτη» του θεωρητικού της λογοτεχνίας Appleyard, πέρα από το να χαρεί το βιβλίο και τις ζωγραφιές, να προβεί και με τη βοήθεια των ενηλίκων σε ποικίλες παιγνιώδεις δραστηριότητες. Η δε παιδαγωγική του αξία σχετίζεται με τις σχέσεις παιδιών και γονιών, με τα όνειρα των δεύτερων και τον απόλυτο σεβασμό στην επιθυμία του πρώτων.

Η εικονογράφηση της Αιμιλίας Κονταίου είναι θεατρικά ατμοσφαιρική με εναλλαγές από το μαύρο και το σκουρόχρωμο στο πιο φωτεινό ανάλογα με το σκηνικό της ιστορίας. Το βιβλίο κάνει γνωστό έναν κωδικό που μπορεί το παιδί να απολαύσει το παραμύθι από ηλεκτρονικό υπολογιστή ή από κάποιο κινητό σε αφήγηση της συγγραφέως και σε μουσική επιμέλεια των Δέσποινας Σαλκιτζόγλου και Ειρήνης Μουσάδη.

ELLHNOEKDOTIKH ALEXANDROU ESWTERIKHΚαταληκτικά: Στη συγκεκριμένη ιστορία η μητέρα της Μάντρας δεν είναι καμιά τρομακτική μάγισσα, αλλά μια στερεότυπη φιγούρα που επιθυμεί τη διαιώνιση του είδους της και του χαρακτήρα της. Όμως η μικρή, ένας δυναμικός χαρακτήρας, φέρνει τα πάνω κάτω ανατρέποντας το στερεότυπο της μάγισσας, όχι όμως για να αλλάξει, ας πούμε τα πράγματα, αλλά για να προασπίσει την ατομικότητά της και να αλλάξει την εικόνα της στα μάτια των άλλων. Και το καταφέρνει. Που σημαίνει ότι το μεν μαύρο, το σκοτάδι, παραμένει, το δε φωτεινό στοιχείο, που αντιπροσωπεύει η μικρή Μάντρα, δίνει σε εκείνη τη δύναμη να χαράξει μια γραμμή πλεύσης προς την αντίθετη κατεύθυνση η οποία, βέβαια, θα έχει και συνέχεια.

Να μην ξεχάσω και την καλαισθησία του βιβλίου από έναν εκδοτικό οίκο που τα τελευταία χρόνια, με τις εκδόσεις του, έχει ξέχωρη και δυναμική παρουσία στον εκδοτικό χώρο, αλλά και ειδικά στη συγγραφέα η οποία έχει προσφέρει σημαντικά εικονογραφημένα βιβλία, με θέματα όπως η διαφορετικότητα, ο εκφοβισμός, η οικολογία, η προάσπιση της ατομικής ελευθερίας με ξεχωριστό το πρόσφατο Όταν παίζαμε για τη νίκη, Καραγκιόζη μου, με θέμα τον πόλεμο του ’40 και την κατοχή, στο οποίο ένας πατέρας, καραγκιοζοπαίκτης, μυεί τον γιό του στην τέχνη του Θεάτρου Σκιών κι όταν επιστρατεύεται, αλληλογραφούν και συνεννοούνται λες και παίζουν κάποιο έργο του θεάτρου Σκιών.

 * Ο Γιάννης Σ. Παπαδάτος είναι τ. αναπλ. καθηγητής Παν/μίου Αιγαίου, συγγραφέας, κριτικός βιβλίων για νέους. Τελευταίο του βιβλίο (επιμ.): «Η λογοτεχνία για παιδιά και εφήβους χωρίς ευτυχισμένο τέλος» (ερμηνευτικές προσεγγίσεις), Αθήνα, Παπαδόπουλος.


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Μ’ αρέσει πολύ και η μουσική. Έμαθα μόνη μου να παίζω φλογέρα. Μαγεύω με τις μελωδίες μου τα ζώα σαν τον Αυλητή του Χαμελίν. Όταν η μαμά λείπει για τις σκοτεινές υποθέσεις της, ακολουθούν το κάλεσμά μου και μαζεύονται στο ξέφωτο του δάσους. Και τότε αρχίσει το πάρτι. Χορεύουμε ζούμπα ως το βράδυ. Λατρεύω τη ζούμπα. Πήρα μάλιστα μέρος σ’ έναν διαγωνισμό χορού πέρσι και ήρθα δεύτερη. Είναι περίεργο αν σκεφτεί κανείς ότι ήμουν η μόνη υποψήφια. Θα έβαλε πάλι το χεράκι της η μαμά» (σελ. 22).


 politeia link more

 

 

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Appleyard, J.A. (1991). Becoming a Reader. The Experience of Fiction from Childhood to Adulthood. New York: Cambridge University Press.
Κούπερ, Σ. Τζ. (1983). Ο θαυμαστός κόσμος των παραμυθιών. Μτφρ. Θ. Μαλαμόπουλος. Αθήνα: Θυμάρι.
Luthi,M. (2018). Το λαϊκό παραμύθι ως ποίηση-Αισθητική και ανθρωπολογία. Μτφρ. Εμ. Καστρινάκη. Αθήνα: Πατάκης.
Μπετελχάιμ, Μπρ. (1995). Η γοητεία των παραμυθιών. Αθήνα: Γλάρος.
Riffaterre, M. (1990), «Compulsory reader response: the intertextual drive», στο: Intertextuality. Theories and practices. Worton, M & Still, J. [επιμ.]. Manchester, New York: Manchester University Press.
Σακελλαρίου, Χ. (1995). Το παραμύθι χθες και σήμερα-Η ψυχοπαιδαγωγική και κοινωνική λειτουργία του. Αθήνα: Πατάκης.
Σαμαρά, Ζ. (1987). Προοπτικές του κειμένου. Θεσσαλονίκη: Κώδικας.
Τριβιζάς, Ευ. «Το χιούμορ και το παράλογο στην παιδική λογοτεχνία», Η Λέξη, (118), 1993,σσ. 667-677.

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Δον Κιχώτης» και «Τομ Σόγερ»: Δυο εικονογραφημένες διασκευές που βρίσκουν τον στόχο τους

«Δον Κιχώτης» και «Τομ Σόγερ»: Δυο εικονογραφημένες διασκευές που βρίσκουν τον στόχο τους

Για τα εικονογραφημένα βιβλία-διασκευές για παιδιά: «Δον Κιχώτης» του Αντώνη Παπαθεοδούλου (εκδ. Παπαδόπουλος) και «Τομ Σόγιερ» της Τζέμης Τασάκου (εκδ. Μεταίχμιο)

Του Γιάννη Σ. Παπαδάτου

Τα τελευταία χρόνια εκδίδεται πληθώ...

Το ολοκαύτωμα στο εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο: Τέσσερα ελληνικά βιβλία

Το ολοκαύτωμα στο εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο: Τέσσερα ελληνικά βιβλία

Τέσσερα εικονογραφημένα βιβλία γραμμένα με διαφορετικούς τρόπους γραφής, ύφους ή οπτικής γωνίας και θέμα το Ολοκαύτωμα: «Τα κίτρινα καπέλα» της Κέλλυς Ματαθία-Κόβο με εικονογράφηση της ίδιας (Πατάκης, 2017), «Από μακριά» της Αγγελικής Δαρλάση (εικον. Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Μεταίχμιο), «Ζάζα» της Αργυρώς Πιπίνη ...

«Γκούρι, σημαίνει πέτρα», της Θεοδώρας Κατσιφή (κριτική)

«Γκούρι, σημαίνει πέτρα», της Θεοδώρας Κατσιφή (κριτική)

Για το βιβλίο της Θεοδώρας Κατσιφή «Γκούρι, σημαίνει πέτρα» με εικονογράφηση της Πατρίτσια – Ευγενίας Δεληγιάννη (εκδ. Καλειδοσκόπιο). Κεντρική εικόνα: Επεξεργασμένο σκίτσο της Πατρίτσια – Ευγενίας Δεληγιάννη από το βιβλίο.

Του Μάνου Κοντολέων

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων – κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...

Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων – κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...

Η τρίτη μέρα του Φεστιβάλ Βιβλίου εδώ στα Χανιά, η χθεσινή βραδιά δηλαδή, αποτέλεσε από μια άποψη και την κορύφωσή του, με τον Σταύρο Ζουμπουλάκη να συζητάει σε βάθος με τον Ουκρανό συγγραφέα Αντρέι Κούρκοφ (βλ. κεντρική φωτογραφία).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

...
Δύο ποιήματα του Γεράσιμου Βουτσινά

Δύο ποιήματα του Γεράσιμου Βουτσινά

Σε αυτή τη στήλη αναρτώνται αδημοσίευτα ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων ποιητών. Σήμερα, ο Γεράσιμος Βουτσινάς.

Επιμέλεια στήλης: Γιώργος Αλισάνογλου

Κενό μνήμης
            &n...

Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων – μια πρώτη γεύση

Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων – μια πρώτη γεύση

Εντυπώσεις από την πρώτη μας μέρα στα Χανιά, τη δεύτερη του Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων με κεντρικό θέμα: «Στις γραμμές των συνόρων». 

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Ηλία Μαγκλίνη «Το μόνο της ζωής τους ταξίδι – Μικρά Ασία. Οδοιπορικό σε πόλεμο και σε ειρήνη», που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άκουσέ με.

Σε όλη μας τη ...

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Επιλογή 31 βιβλίων non fiction, τα οποία κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες: Ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική και διανόηση, έμφυλη βία και δικαιώματα και, βέβαια, Μικρασιατική Καταστροφή. Και στο τέλος, μια ιδιαίτερη πρόταση μεταφρασμένης λογοτεχνίας.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...
Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

To 2021 ήταν η χρονιά της μαύρης λογοτεχνίας. Το βραβείο Νόμπελ αλλά και το γαλλικό Γκονκούρ απονεμήθηκαν σε συγγραφείς που γεννήθηκαν στην Αφρική αλλά βρήκαν φωνή στις χώρες που μετανάστευσαν. Τα βραβεία επισφράγισαν μια ευρύτερη αύξηση του ενδιαφέροντος για έργα μαύρων συγγραφέων, κυρίως Αμερικανών, που τους ανακα...

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ