alexandrou kentriki

Για τον συγκεντρωτικό τόμο του Άρη Αλεξάνδρου «Έξω απ' τα δόντια: Δοκίμια 1937-1975» (εκδ. Πατάκη).

Του Διονύση Μαρίνου

Μακριά από το αγριεμένο πλήθος, μόνος, κατάμονος, ένας μονήρης μάρτυρας μπρος σε ιδεολογικά δόρατα που τρυπούσαν, βία που γεννούσε αίμα και μίσος που κατασίγαζε (εάν δεν έπνιγε) κάθε φωνή που επιθυμούσε να ορθοτομήσει, ο Άρης Αλεξάνδρου στέκει και μας κοιτάζει ακόμη και σήμερα.

Ο αριστερός που τον αρνήθηκαν οι αριστεροί του δόγματος. Ο ακατάτακτος, ο μη προσεγγίσιμος. Ο ποιητής που ανήκε, κατά δήλωσή του, στο ανύπαρκτο κόμμα των ποιητών κι όχι σε εκείνο που αποζητούσε –έργω και λόγω– την ταύτιση με τους –ισμούς και τις σφοδρές παρενέργειές τους. Ποιος ξέρει, αν ζούσε σήμερα, ίσως να είχε άλλη τύχη. Μπορεί και όχι. Οι εποχές αλλάζουν, αλλά για κάποιους ανθρώπους ο αξιακός κώδικάς τους παραμένει αταλάντευτος.

Ο Αλεξάνδρου υπήρξε γέννημα των ταραγμένων καιρών (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Εμφύλιος) για να εξελιχθεί σε αποπαίδι τους. Αποσυνάγωγος από την τάξη των «ορθόδοξων», μόνο που η δική του ετερότητα δεν αποζητούσε τίποτα άλλο από το δικαίωμα να αρθρώνει τον λόγο του δίχως το φόβο του εξοστρακισμού. Δεν τον γλίτωσε. Για να αποδειχθεί πως ουδείς μπορεί να ξεφύγει από τη μοίρα που φτιάχνει με τα χέρια του.

Αποσυνάγωγος από την τάξη των «ορθόδοξων», μόνο που η δική του ετερότητα δεν αποζητούσε τίποτα άλλο από το δικαίωμα να αρθρώνει τον λόγο του δίχως το φόβο του εξοστρακισμού. Δεν τον γλίτωσε.

Κι όμως, ένας εκ των κορυφαίων πεζογράφων των μεταπολεμικών χρόνων [σ.σ: το Κιβώτιο (εκδ. Κέδρος) θα στέκει πάντα ως ένας φάρος μοντερνισμού, καθαρότητας προθέσεων και συγγραφικής ειλικρίνειας], ο μεταφραστής που σε εκείνα τα δύσκολα χρόνια έμαθε στους Έλληνες αναγνώστες τον Ντοστογιέφσκι, τον Γκόγκολ, τον Σεμπρούν, τον Τολστόι, τον Μαγιακόφκι, την Αχμάτοβα και πλείστους άλλους, ο ποιητής με την κοφτερή ματιά, αυτός ο ανέστιος, πέθανε σε ένα φτωχικό διαμέρισμα στο Παρίσι όπου δεν μπορούσε να περάσει ούτε ο απηνιδωτής του ασθενοφόρου.

Η επανέκδοση των δοκιμίων του υπό τον γενικό τίτλο Έξω απ’ τα δόντια (εκδ. Πατάκη) φέρνει, ενδεχομένως, στο μυαλό ενίων το ερώτημα για το ποια μπορεί να είναι η χρησιμότητα ενός τέτοιου λόγου σήμερα που οι συνθήκες είναι διαφορετικές, τα ζητούμενα είναι άλλης τάξης και τα εθνικά-παγκόσμια διακυβεύματα διαφέρουν από εκείνα της εποχής του Αλεξάνδρου. Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι διαυγής: Αυτά τα κείμενα έχουν την ίδια αξία για κάποιον που αποφασίζει να μελετήσει σήμερα τον Πουλαντζά, τον Καστοριάδη, τον Αξελό, τον Καίσλερ ή τον Σπέρμπερ. Τα ερείσματα για ανοιχτό διάλογο με τα κεφαλαιώδη ζητήματα του ανθρώπου εμπεριέχονται σε όλα τα σπουδαία κείμενα που δεν περιορίζονται από χρονικότητες.

Τα ερείσματα για ανοιχτό διάλογο με τα κεφαλαιώδη ζητήματα του ανθρώπου εμπεριέχονται σε όλα τα σπουδαία κείμενα που δεν περιορίζονται από χρονικότητες.

Άλλοτε μικρά και ευθύβολα κι άλλοτε εκτενή και αναλυτικά, τα δοκίμια του Αλεξάνδρου γράφτηκαν σε μια μακρά περίοδο. Ξεκινούν από το 1937 (σε ηλικία 15 ετών) και φτάνουν έως το 1975 (τρία χρόνια πριν από τον θάνατό του). Η χρονική απόσταση που χωρίζει αυτά τα κείμενα δείχνει εν πρώτοις την εξέλιξη του ανδρός, τα ζητήματα που τον αφορούσαν κατά καιρούς, την εσωτερική του ωρίμανση, και κατά δεύτερον τον ψυχικό κλονισμό που υπέστη συν τω χρόνω λόγω των πολιτικών διώξεων, της εξορίας (και της αυτοεξορίας) και την καταβαράθρωση του σοβιετικού παραδείσου που για τον Αλεξάνδρου αποτέλεσε τη Λυδία Λίθο ώστε να τοποθετηθεί με καθαρότητα, αλλά και προσωπικό κόστος απέναντι στα καυτά ζητήματα της εποχής του. Τότε που όποια θέση έπαιρνες και με όποιου το μέρος τασσόσουν, εμπεριείχε και ένα κόστος. Ο Αλεξάνδρου έκανε κάτι που ελάχιστοι είχαν το σθένος να πράξουν: ακολούθησε τον προσωπικό του δρόμο. Ένας πληθυντικός μόνος.

Η έκδοση περιλαμβάνει δεκατρία κείμενα που δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Νεοελληνικά Γράμματα», «Καλλιτεχνικά Νέα», «Καινούρια Εποχή», «Επιθεώρηση Τέχνης», «Εποχές» κ.ά., ενώ συμπεριλαμβάνονται ένα θεατρικό έργο και ένα σενάριο. Ζητήματα που τον απασχολούν είναι η ορθογραφία (συνακόλουθα και η καθαρευόυσα), η έκφραση και το θέμα στη λογοτεχνία, το ονειρικό στοιχείο στη γραφή, το πώς η σοβιετική ιδεολογική καθαρότητα οδηγεί τον άνθρωπο που θα την δεχθεί αβασάνιστα σε ένα πνευματικό αδιέξοδο, η αδιαφορία που πρέπει να έχουν οι ποιητές για τα βραβεία και τις βραβεύσεις, η αντίσταση απέναντι στο ιδεολογικά σωστό και το δύσκολο έργο των μεταφραστών που συχνά αποσιωπάται.

alexandrou 01

Ο Άρη Αλεξάνδρου γεννήθηκε το 1922 στο Λένινγκραντ, από πατέρα Έλληνα και µητέρα Ρωσίδα εσθονικής καταγωγής. Το 1928 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, αρχικά στη Θεσσαλονίκη –όπου ο Αλεξάνδρου πρωτοδιδάχτηκε την ελληνική γλώσσα– και από το 1930 στην Αθήνα. Το 1942 άρχισε να εργάζεται ως µεταφραστής υιοθετώντας το όνοµα Άρης Αλεξάνδρου. Στην Κατοχή υπήρξε µέλος αντιστασιακής οργάνωσης που προσχώρησε στο ΕΑΜ Νέων, από την οποία αποχώρησε έναν χρόνο αργότερα διαφωνώντας µε τη συκοφάντηση συντρόφων του ως προδοτών. Κατά τα Δεκεµβριανά του 1944 τον συνέλαβαν οι αγγλικές στρατιωτικές αρχές και κρατήθηκε στο στρατόπεδο της Ελ Ντάµπα στη Λιβύη, από όπου επέστρεψε το 1945. Κατά τη διάρκεια του Εµφυλίου εξορίστηκε για τα πολιτικά του φρονήµατα στη Λήµνο, στη Μακρόνησο και στον Αϊ-Στράτη (Ιούνιος 1948-Δεκέµβριος 1951). Τον Νοέµβριο του 1953 καταδικάστηκε ως ανυπότακτος και παρέµεινε έγκλειστος στις φυλακές Αβέρωφ, Αίγινας και Γυάρου ως το 1958. Το 1959 παντρεύτηκε µε την ποιήτρια και δηµοσιογράφο Καίτη Δρόσου και, αµέσως µετά την επιβολή της δικτατορίας του 1967, εγκαταστάθηκε µαζί της στο Παρίσι, όπου έκανε ποικίλες χειρωνακτικές εργασίες. Από το 1975 ο Αλεξάνδρου συνεργάστηκε και πάλι ως µεταφραστής µε ελληνικούς εκδοτικούς οίκους και περιοδικά. Πέθανε στις 2 Ιουλίου του 1978, σε ηλικία 56 ετών.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στα δύο πιο μακροσκελή κείμενα της έκδοσης που είναι το θεατρικό έργο Αντιγόνη, μια ιστορία που ερανίζεται στοιχεία από την αρχαία τραγωδία (δεν είναι τυχαία η επιλογή του γυναικείου ονόματος) μεταφέροντάς την σε μια χώρα που σπαράσσεται από τον πόλεμο και την ελπίδα που είναι σαν σπόρος μέσα στο χάος του άδοξα χυμένου αίματος. Το ιλαρό σενάριο Ο Καθηγητής Βαρχάιτ θα μπορούσε να είχε γραφτεί από τον Ιονέσκο ή τον Αραμπάλ και δείχνει με έκτυπο τρόπο και γάργαρη γλώσσα τα ιδεολογικά παράδοξα που μπορεί να γεννήσει ένας άνθρωπος που ξεφεύγει από τα παραδεδεγμένα, κάνει σκόνη την νομενκλατούρα με τις σκέψεις και τα έργα του, για να συντριβεί τελικά από την βαριά μπότα του συστήματος.

Φυσικά, υπάρχει ακόμη το εκτενές κείμενο για τον Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι και την αυτοκτονία του («Ποιος αυτοκτόνησε τον Μαγιακόβσκι;») όπου ο Αλεξάνδρου χωρίς παρωπίδες και στεγανά μελετάει την ψυχοσύνθεση και τις ιδεολογικές μετατοπίσεις (και συντριβές) του μεγάλου Ρώσου ποιητή.

Ο Αλεξάνδρου έκανε κάτι που ελάχιστοι είχαν το σθένος να πράξουν: ακολούθησε τον προσωπικό του δρόμο. Ένας πληθυντικός μόνος.

Όλα τα δοκίμια μαζί (έστω και αν απέχουν μεταξύ τους σε χρόνο, ύφος και προβληματική) δεικνύουν το ύφος του Αλεξάνδρου, τη σπουδαία αναλυτική σκέψη του, την προσπάθειά του να δει τα πράγματα μακριά από ταυτότητες και οπισθοβαρή δόγματα που περισσότερο ζητούν να συσκοτίσουν παρά να εμφανίζουν όλες τις πτυχώσεις των θεμάτων.

Ο Αλεξάνδρου δεν φοβάται, δεν κρύβεται, δεν αποζητάει τον θαυμασμό, δεν ακκίζεται με τους πιθανούς αναγνώστες του. Δεν τον ενδιαφέρει η αποδοχή, δεν συμπονά για να ζητήσει συμπόνια. Ο τίτλος των δοκιμίων (τον συναντάμε στο κείμενο για τον Μαγιακόβκι) δεν είναι ένα σχήμα λόγου, αλλά μια ευθύτατη απόφαση να πει τα πράγματα με τον όνομά τους, να παραμείνει αλογόκριτος και απόλυτα δεσμευμένος στις τάξεις της αλήθειας που δεν υπαγορεύεται από τις συνθήκες, τους τακτικισμούς ή την ιδεολογική τοποθέτηση. Όπως εύγλωττα σημειώνει και ο ίδιος: «Φίλε ή αντίπαλε, μην τ’ αναγγείλεις πουθενά. Δεσμώτης τήδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος. Φίλε ή αντίπαλε μην τ’ αναγγείλεις πουθενά. Δεσμευμένος στέκομαι εδώ υπακούοντας στην εσωτερική μου φωνή».

Ο μόνος δρόμος για ένα τέτοιο ανειρήνευτο πνεύμα δεν είναι άλλος από τη γενναιότητα να σταθεί όρθιος απέναντι σε ορδές. Μια δήλωση προθέσεων που δεν μπορεί να παραγνωριστεί ή να εξηγηθεί κατά το δοκούν: «Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και σε καμιά πολιτική οργάνωση. Δεν είμαι μέλος καμιάς εκκλησίας. Δεν είμαι οπαδός καμίας θρησκείας. Οπως το ’χω ξαναπεί, Δεσμώτης τήδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος. Εχοντας περάσει από τα ξερονήσια και τις φυλακές, νιώθω πως είμαι συγκρατούμενος όχι μόνο με όσους υποφέρουν στα φασιστικά στρατόπεδα, μα και με όσους βασανίζονται στο Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ. Νιώθω αλληλέγγυος και συνυπεύθυνος με όσους αγωνίστηκαν, αγωνίζονται και θα αγωνιστούν εναντίον όλων των τυράννων, εστεμμένων και τραγιασκοφόρων, εναντίον όλων των δεσποτάτων, γαλονάδων και ρασοφόρων».

«Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και σε καμιά πολιτική οργάνωση. Δεν είμαι μέλος καμιάς εκκλησίας. Δεν είμαι οπαδός καμίας θρησκείας. [...] Νιώθω αλληλέγγυος και συνυπεύθυνος με όσους αγωνίστηκαν, αγωνίζονται και θα αγωνιστούν εναντίον όλων των τυράννων, εστεμμένων και τραγιασκοφόρων, εναντίον όλων των δεσποτάτων, γαλονάδων και ρασοφόρων».

Ένα τέτοιο βιβλίο, εμπρηστικό από τη φύση του και ταγμένο στην μεριά της αλήθειας, δεν γίνεται να διαβαστεί ακόμη και σήμερα από εκείνους που έχουν μετατρέψει τις ιδεολογίες σε θρησκευτικά δόγματα που δεν επιδέχονται κριτική. Αυτό από μόνο του δείχνει πόσο σημαντικό είναι στις μέρες μας. Κι ας έχουν αλλάξει οι συνθήκες κι ας μην υπάρχει εμφύλιος σπαραγμός ή Ψυχρός Πόλεμος. Υπάρχει μέσα σε όλα αυτά κάτι αναλλοίωτο: ο άνθρωπος. Ο βασικός φορέας του δράματος και της τραγωδίας του. Ενεργός παλεύοντας να μην γίνει ενεργούμενο.

* Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Το καινούργιο του μυθιστόρημα «Μπλε ήλιος» θα κυκλοφορήσει στις 14 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.


alexandrou exΈξω απ' τα δόντια
Δοκίμια 1937-1975
ΆΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΠΑΤΑΚΗ 2021
Σελ. 288, τιμή εκδότη €17,70

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 

Απόσπασμα από το βιβλίο

«Ο ποιητής είναι λίγο πολύ ένα άτομο μη φυσιολογικό, αν δεχθούμε βέβαια ότι οι “φυσιολογικοί” είναι οι μπακάληδες και οι χωροφύλακες. Ο κόσμος λέει συνήθως πως οι ποιητές είναι “ευαίσθητοι”, “αλαφροΐσκιωτοι”, ο Σεφέρης λέει κάπου πως όλη η Ελλάδα τον πληγώνει, νομίζω όμως πως όλος ο κόσμος τον “πληγώνει”, γιατί ο ποιητής αισθάνεται υπεύθυνο τον εαυτό του για κάθετί που συμβαίνει γύρω του. Ο ποιητής, λέει ο Μαγιακόβσκι, μένει πάντοτε χρεώστης απέναντι στον κόσμο. Πληρώνει πάντα τόκους και πρόστιμα για τον πόνο των ανθρώπων».

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Το πρόβλημα της θεμελίωσης των αξιών» του Γιάννη Κτενά (κριτική) – Το «παράθυρο» στο χάος και η «πολυθεΐα» των αξιών

«Το πρόβλημα της θεμελίωσης των αξιών» του Γιάννη Κτενά (κριτική) – Το «παράθυρο» στο χάος και η «πολυθεΐα» των αξιών

Για το βιβλίο του Γιάννη Κτενά «Το πρόβλημα της θεμελίωσης των αξιών» (εκδ. Πόλις). Κεντρική εικόνα: Ο Κορνήλιος Καστοριάδης. 

Γράφει ο Μύρων Ζαχαράκης 

Η παρούσα πραγματεία του συγγραφέα Γιάννη Κτενά, όπως άλλωστ...

Ορθοδοξία και Κράτος: Τρία βιβλία για μια διαχρονική σχέση με πολλές διακυμάνσεις και ποικίλα ρεύματα σκέψης

Ορθοδοξία και Κράτος: Τρία βιβλία για μια διαχρονική σχέση με πολλές διακυμάνσεις και ποικίλα ρεύματα σκέψης

Για τα βιβλία των Ευστάθιου Κασσαρέα «Εκκλησία, ιδεολογία και πολιτική στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης» (εκδ. Παπαζήση), Πασχάλη Μ. Κιτρομηλίδη «Θρησκεία και πολιτική στον ορθόδοξο κόσμο» (εκδ. Επίκεντρο) και π. Εμμανουήλ Κλάψη «Ορθόδοξες εκκλησίες σε έναν πλουραλιστικό κόσμο» (εκδ. Καστανιώτη). Στην κεντρική εικόνα,...

Το «μοναχικό πλήθος» και το επαναστατικά νέο ήθος του δυτικού πολιτισμού

Το «μοναχικό πλήθος» και το επαναστατικά νέο ήθος του δυτικού πολιτισμού

Τρία βιβλία που σκιαγραφούν την κατάσταση του δυτικού πολιτισμού σήμερα: «Το μοναχικό πλήθος» (μτφρ. Βασίλης Τομανάς, εκδ. Νησίδες) του Ντέιβιντ Ρίσμαν [David Riesman], «Η παρακμή του Αστικού Πολιτισμού» (εκδ. Θεμέλιο) του Παναγιώτη Κονδύλη και «Η Ευρώπη είναι χριστιανική;» (μτφρ. Βάλια Καϊμάκη, εκδ. ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

3ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: Το φετινό πρόγραμμα, οι προοπτικές και τα σχέδια για το μέλλον

3ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: Το φετινό πρόγραμμα, οι προοπτικές και τα σχέδια για το μέλλον

Δόθηκε σήμερα (28/5) η Συνέντευξη Τύπου για το 3ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων (26-30 Ιουνίου 2024). Σπουδαίοι Έλληνες και ξένοι συγγραφείς αναμένονται στην Κρήτη, ενώ το πρόγραμμα των εκδηλώσεων είναι πιο φιλόδοξο σε σχέση με τα προηγούμενα δύο χρόνια. Στην κεντρική εικόνα, εκδήλωση από το περσινό φεστιβάλ στα σκαλιά πί...

Έρχεται η 36η έκθεση βιβλίου Πειραιά

Έρχεται η 36η έκθεση βιβλίου Πειραιά

Η 36η έκθεση βιβλίου Πειραιά θα πραγματοποιηθεί από τις 14 μέχρι και τις 30 Ιουνίου στο Πασαλιμάνι.

Επιμέλεια: Book Press

Ακόμη μια χρονιά η έκθεση βιβλίου Πειραιά θα πραγματοποιηθεί σε ένα αγαπημένο σημείο συνάντησης των πειραιωτών, στο Πασαλιμάν...

 «Σ’ εσάς που με ακούτε» της Λούλας Αναγνωστάκη (κριτική) – Το πανηγύρι της εξέγερσης των καταφρονεμένων

«Σ’ εσάς που με ακούτε» της Λούλας Αναγνωστάκη (κριτική) – Το πανηγύρι της εξέγερσης των καταφρονεμένων

Για την παράσταση «Σ' εσάς που με ακούτε» της Λούλας Αναγνωστάκη που ανεβαίνει στο Αμφιθέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη. Κεντρική εικόνα: © Mike Rafail.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Πέντε ελληνικά μυθιστορήματα, πέντε εντυπωσιακές ηρωίδες

Πέντε ελληνικά μυθιστορήματα, πέντε εντυπωσιακές ηρωίδες

Γυναίκες άλλων εποχών, αλλά και σύγχρονες. Βασίλισσες, αλλά και γυναίκες της διπλανής πόρτας. Επιλέγουμε πέντε πρόσφατα βιβλία Ελλήνων συγγραφέων που μας προσφέρουν, αντίστοιχα, πέντε εντυπωτικές και καλοσχηματισμένες ηρωίδες. 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος  ...

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ