
Για το βιβλίο μυθολογίας του Mythologist (Κωνσταντίνου Λουκόπουλου) «Συγχαρητήρια, πέθανες! – Μια ξενάγηση στον Άδη της ελληνικής μυθολογίας» (εκδ. Διόπτρα). Εικόνα: Ο Θησέας εγκαταλείπει την κοιμισμένη Αριάδνη, η θεά Αθηνά παρακολουθεί, ενώ ο Ύπνος ρίχνει νερό από τον ποταμό Λήθη στο μέτωπο της Αριάδνης. Αγγείο της Απουλίας (περίπου 400 – 390 π.Χ.) που φυλάσσεται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης.
Γράφει ο Σόλωνας Παπαγεωργίου
Ο έρωτας και ο θάνατος, δύο από τα μεγάλα θέματα της λογοτεχνίας και της Τέχνης συνολικά. Με το δεύτερο καταπιάνεται ο Mythologist, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, στο βιβλίο με τον χιουμοριστικό τίτλο Συγχαρητήρια, πέθανες! (εκδ. Διόπτρα) που εκπληρώνει την υπόσχεση που δίνει ο υπότιτλός του: «Μια ξενάγηση στον Άδη της ελληνικής μυθολογίας».
Το βιβλίο του Mythologist είναι στην ουσία ένα βιβλίο γνώσεων που έχει, όμως, μυθιστορηματική δομή: έχει χαρακτήρες, πλοκή, μυθοπλαστική αφήγηση. Η ηρωίδα, η Ψυχή, εισέρχεται στον Άδη χωρίς να θυμάται το παραμικρό για τη ζωή της. Ο μυστηριώδης Ξεναγός που την υποδέχεται, αναλαμβάνει να της δείξει τους τόπους του Κάτω Κόσμου και κάπως έτσι ξεκινά μια περιήγηση κατά την οποία η Ψυχή προσπαθεί να ανακαλύψει την ταυτότητά της και να βρει τη θέση της στο επέκεινα.
Πραγματική πρωταγωνίστρια του βιβλίου, βέβαια, είναι η ελληνική μυθολογία: ο Mythologist έχει συλλέξει και παρουσιάζει λογής λογής πληροφορίες για τον τρόπο που οι Αρχαίοι απεικόνιζαν τη μεταθανάτια ζωή. Έτσι χτίζει ένα σκηνικό που ξεκινά από την Πύλη του Άδη, την οποία περιφρουρεί ο Κέρβερος, εκτείνεται ως το το δικαστήριο των ψυχών, στο οποίο οι τρεις κριτές, ο Αιακός, ο Ραδάμανθυς και ο Μίνωας, αποφασίζουν πού θα τοποθετηθεί ο νεκρός στο βασίλειο του Πλούτωνα, και από εκεί φτάνει ως τα Τάρταρα, με το μαύρο έδαφος, τα ρυάκια φλόγας και τους βαρυποινίτες, και πέρα από αυτά, περιλαμβάνοντας στην επικράτειά του το Λιβάδι των Ασφοδέλων, όπου κυριαρχεί η ησυχία και όπου «ζουν» οι συνηθισμένοι άνθρωποι, και τα Ηλύσια Πεδία, όπου κατοικούν και γλεντοκοπούν οι σπουδαίοι και οι τρανοί.
Η ζωή νικά τον θάνατο
Στο τέλος, βέβαια, υπάρχει κάτι επιπλέον, ο τερματικός σταθμός, όπου θα λυθεί το μυστήριο της ταυτότητας της Ψυχής. Με οδηγό αυτό το αίνιγμα ο Mythologist ξετυλίγει τον αφηγηματικό του μίτο και ακολουθώντας το νήμα της ιστορίας, παρουσιάζει στοιχεία και πληροφορίες, λιγότερο ή περισσότερο γνωστές στο ευρύτερο κοινό: από λεπτομέρειες για την πρώτη εκδοχή του Κάτω Κόσμου, στην εποχή της κυριαρχίας του Τιτάνα Κρόνου, όταν οι άνθρωποι γνώριζαν ακριβώς τη στιγμή που θα πέθαιναν και τις δίκες για την αποτίμηση του βίου τις διοργάνωναν οι ίδιοι, έως αναφορές στην κατάληξη της ψυχής του Αχιλλέα και το συμπέρασμά του, στην Οδύσσεια, περί ανωτερότητας της ζωής έναντι της υστεροφημίας και του ηρωικού θανάτου.
Στην ουσία, σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγουμε και όταν τελειώνει η ιστορία του Mythologist – από τις διαρκείς αναφορές στο απόλυτο σκοτάδι και στον θάνατο, ενισχύεται η σημασία τη ζωής, με όλα τα λάθη και τα πάθη της. Η πλοκή του βιβλίου αποτελεί περισσότερο πρόσχημα, προκειμένου να ξεσκονίσουμε γνώσεις και να αποκτήσουμε καινούριες, αλλά και να συναντήσουμε τα μεγάλο πρόσωπα του μύθου. Ένα έργο γραμμένο σε γλώσσα απλή, με χιούμορ σύγχρονο και ένα θετικό μήνυμα στο τέλος.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι αρχαιολόγος και δημιουργός του «The Mythologist», ενός από τα μεγαλύτερα ελληνικά ψηφιακά εγχειρήματα σχετικά με τη μυθολογία και την αρχαιότητα. Σπούδασε Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ και εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή με αντικείμενο την πρώιμη ελληνική τέχνη και τη μυθολογία.

Το 2020 ξεκίνησε το project «The Mythologist», με στόχο να κάνει τη μυθολογία προσιτή στο ευρύ κοινό μέσα από βίντεο, podcasts και ψηφιακό περιεχόμενο κάθε είδους. Σήμερα το κανάλι του στο YouTube μετρά πάνω από 220.000 συνδρομητές, ενώ το περιεχόμενό του ακολουθείται από δεκάδες χιλιάδες χρήστες σε όλα τα social media.
Έχει ήδη εκδώσει βιβλία για τη μυθολογία και συνεργάζεται συχνά ως ομιλητής και σύμβουλος σε θέματα αρχαίας Ελλάδας. Παρά το διαρκές ταξίδι του στο παρελθόν, ο ίδιος πιστεύει ότι η αρχαιότητα δεν είναι μόνο πεδίο νοσταλγίας· είναι επίσης ένα γοητευτικό εργαλείο κατανόησης του παρόντος με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.
























