tempo_04

του Φοίβου Καρζή

Η κρίση, φυσικά, τα σκεπάζει όλα. Αλλά, όπως έχει πει ο Τζορτζ Σόρος, όταν τραβιούνται τα νερά της παλίρροιας, βλέπουμε ποιοι κολυμπούσαν γυμνοί. Και σε ό,τι αφορά το βιβλίο, μια κυβέρνηση που συμπληρώνει (δεν μπορώ να πω «αισίως») έξι μήνες ζωής θα μπορούσε να έχει καταγράψει έστω μια συμβολική πρωτοβουλία για να μας πείσει ότι κάτι έχει αλλάξει στο υπουργείο Πολιτισμού από τις ηρωικές εποχές Καραμανλή-Ζαχόπουλου ή Λιάπη ή Σαμαρά.

pillow-books_04

Της Σώτης Τριανταφύλλου

H Αυστρία είναι χώρα μεγάλων ποιητών που βρίσκονται δίπλα στο μαξιλάρι μου. Τα θολά της σύνορα έχουν συμβάλει στις πολλαπλές της ταυτότητες (δεν ήταν άραγε ο Κάφκα ένας γερμανόφωνος Τσεχο-αυστριακός, εβραϊκής καταγωγής, γεννημένος στην Πράγα της αυστρο-ουγγρικής αυτοκρατορίας;), στον συγκερασμό του ρομαντισμού με το μπαρόκ και του επαναστατικού πνεύματος του 19ου αιώνα με τον εξπρεσιονισμό των αρχών του 20ού. Ύστερα, η καταστροφή: ο ναζισμός και ο εξτρεμιστικός καθολικισμός, η προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία· η φυγή των ποιητών, τα αμερικανικά όνειρά τους στη γερμανική γλώσσα. 

debate_02

Tου Σωτήρη Βανδώρου

Αν το τέλος της δεκαετίας του '80 σηματοδοτεί το κύκνειο άσμα των πολιτικών παθών, η δεκαετία του '90 αποτελεί την εισαγωγή σε μια εποχή πολιτικά άνυδρη και ιδεολογικά αποξηραμένη, κατά την οποία ολοένα και περισσότεροι πολίτες αδιαφορούν για τα κοινά. Κι όμως, παραδόξως, από τότε είναι που οι δημοσκοπήσεις αρχίζουν να πραγματοποιούνται με ολοένα και μεγαλύτερη συχνότητα.

debate_03

Του Σωτήρη Βανδώρου

Kάνουμε λόγο διαρκώς για «κρίση αντιπροσώπευσης» στις σύγχρονες δημοκρατίες, εννοώντας κυρίως ότι τα κόμματα –ο βασικός αντιπροσωπευτικός θεσμός– έχουν χάσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Όμως, έτσι λησμονούμε ότι η κρίση είναι, πρώτα απ’ όλα, κρίση συμμετοχής, καθώς ολοένα και περισσότερο τείνει να αυτονομηθεί ο μικρόκοσμος της πολιτικής

oikogen_01

των Χάρη Βλαβιανού, Χρήστου Χρυσόπουλου

Η απίθανη, μεταθανάτια περιπέτεια του ζωτικού οργάνου του διάσημου Άγγλου συγγραφέα θα μπορούσε ν' αποτελεί υλικό μυθιστορήματος

Στις 11 Ιανουαρίου του 1928, η καρδιά του Τόμας Χάρντι σταμάτησε να χτυπά σε ηλικία 87 ετών. Ο διάσημος Άγγλος συγγραφέας είχε ζήσει σχεδόν όλη τη μακρά λογοτεχνική του ζωή σε έναν προσωπικό κόσμο. Στη μυθοπλαστική κομητεία του Γουέσεξ, την οποία είχε οικοδομήσει με υλικά από τα ποιήματα

oikog_2

των Χάρη Βλαβιανού, Χρήστου Χρυσόπουλου

Σπανίως είναι γενναιόδωροι. Συχνά πλειοδοτούν σε φθόνο. Σταχυολογήσαμε δηλητηριώδη σχόλια συγγραφέων για ομοτέχνους τους.

O Στεφάν Μαλαρμέ έμαθε αγγλικά ειδικά για να διαβάσει τον Έντγκαρ Άλαν Πόου. «Ο ενθουσιασμός για τον Πόου δεν δείχνει παρά το πρωτόγονο στάδιο σκέψης εκείνων που τον συμμερίζονται» έλεγε ο Χένρι Τζέιμς. Ο Όσκαρ Γουάιλντ θεωρούσε πως ο Τζέιμς έγραφε τα μυθιστορήματά του

oikogeniako-lefkoma_04

Του Χάρη Βλαβιανού

Ο Πολωνός ποιητής Τσέσλαβ Μίλος με το συγκινητικό «Αλφαβητάρι» του αναλαμβάνει τον ρόλο του διαμεσολαβητή των νεκρών. «Ο τρόμος είναι επιφανής κάτοικος της Ευρώπης του 20ού αιώνα». Επίσης: «Η εποχή μου, ο δικός μου 20ός αιώνας, βαραίνει πάνω μου σαν μια στρατιά από φωνές και πρόσωπα ανθρώπων που κάποτε γνώρισα ή άκουσα γι’ αυτούς και σήμερα δεν υπάρχουν πια.

pillow-books_04

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Κομοδίνο: μια λέξη αδικημένη∙ φέρνει στο μυαλό τη γιαγιά μας, την προγιαγιά νεότερων ανθρώπων (μια τεχνητή οδοντοστοιχία στο ποτήρι;), ένα πορτατίφ, μια τηλεφωνική συσκευή∙ στο συρτάρι έχουν ξεμείνει ληγμένα χάπια∙ ίσως δυο-τρία προφυλακτικά σε ασημί συσκευασία∙ ένα άξυστο μολύβι, σπίρτα, σελοτέιπ, κλωστές∙ στην επιφάνεια του κομοδίνου, χαρτομάντιλα, το ξυπνητήρι. Χρώμα του κομοδίνου: κομοδινί. 

pillow-books_04

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Να προσέχω τι ξεμένει στο κομοδίνο: τα ψαλίδια, λόγου χάρη, είναι κακό φενγκ-σούι. Το ίδιο και τα μολύβια με τις ξυσμένες μύτες, τα τσαλακωμένα χαρτομάντιλα, οι χτένες. Την περασμένη εβδομάδα φανερώθηκε ότι κακό φενγκ-σούι είναι μερικά βιβλία που αφήνω στοιβαγμένα όπως-όπως δίπλα σε μια μεγάλη λάμπα σε χρώμα βυσσινί. Είχα αϋπνία, σκεφτόμουν: να σηκωθώ να ξαναποτίσω τα λουλούδια; Ή μήπως να τηλεφωνήσω στον φίλο μου τον Στέφαν στη Νέα Υόρκη; Αλλά, αντί γι' αυτό, βάλθηκα να ψαχουλεύω στο κομοδίνο: κάτω-κάτω το «Έγκλημα και Τιμωρία»∙ ξεχασμένο... 

pillow-books_04

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Mε το που θυμήθηκα τον θάνατο του Τζακ Κέρουακ στις 21 Οκτωβρίου 1969, θυμήθηκα κι έναν άλλο θάνατο (αναμφίβολα, σκέφτομαι πολύ τους νεκρούς): εκείνον του Πολωνού μαθηματικού Βάκλαβ Σιερπίνσκι, ενός από τους επιφανέστερους θεωρητικούς των αριθμών στις αρχές του 20ού αιώνα. Η επέτειος του θανάτου του Σιερπίνσκι έγινε αφορμή να ξαναδιαβάσω το «Logicomix» (Α. Δοξιάδης, Χ.Χ. Παπαδημητρίου), που είχα παραμελήσει πάνω στο κομοδίνο, επειδή κάθε τόσο με πιάνει απελπισία που δεν σπούδασα μαθηματικά και που δεν έχω μια δεύτερη ζωή για να σπουδάσω.

kogianiskatsi

της Αμάντας Μιχαλοπούλου

Κοιτάζω και ξανακοιτάζω τη μικρή Σώτη στο εξώφυλλο του συναρπαστικού βιβλίου της «Ο χρόνος πάλι» (εκδ. Πατάκη). Το καλύτερό της; Το καλύτερο της χρονιάς; Έχει νόημα να μιλάμε για βιβλία με όρους τοπ-τεν; Δεν θα γράψω ευθέως για το βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου. (Απλώς, μερικά από τα πράγματα που έμαθα παρεισφρέουν εδώ κι εκεί.

tempo_04
του Φοίβου Καρζή

Πάνε ήδη 15 μήνες που η λέξη «κρίση» είναι παντού. Συνήθως αντιμετωπίζεται στη μεγάλη κλίμακα, με «πολιτικό» τρόπο, ως απότοκο πολιτικών πράξεων ή παραλείψεων. Συνοψίζεται δηλαδή στην αναζήτηση μεθόδων για τον περιορισμό των επιπτώσεων, την υπέρβαση της συγκυρίας και την αποτροπή της υποτροπής.

elate na paiksoume

Του Κώστα Κατσουλάρη

Η ανάγνωση είναι παιχνίδι. Η γραφή επίσης. Δυο όψεις ενός νομίσματος που αγοράζουμε ακριβά και πουλάμε φτηνά – γιατί όχι και δωρεάν; Εν μέσω κρίσης αποφασίσαμε να ρισκάρουμε φήμη και πελατεία σε ένα νέο free press για το βιβλίο (+ εικαστικά, σινεμά, κ.ά.). Το κλίμα αποδείχτηκε ευνοϊκότερο απ’ ό,τι περιμέναμε.

90_01

του Σάκη Σερέφα

Τα προκαταρκτικά

Αγοράστε ένα φτηνό χρονόμετρο και μετρήστε τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος μέσα σε ενενήντα δευτερόλεπτα, δίχως να βιάζεται. Μπορεί να βράσει ένα αβγό. Να φάει την πέτσα από ένα γιαούρτι. Να κάνει ζάπινγκ σε 81 κανάλια. Να φυτέψει ένα βολβό τουλίπας. Να μελετήσει, κοιτώντας έξω από το παράθυρό του, το γείτονα καθώς κυνηγάει το παιδί του στο μπαλκόνι. Να διαβάσει ένα σονέτο του Σαίξπηρ. Να ερωτευτεί.

Ναι, ναι, ναι. Να ερωτευτεί. Από εργαστηριακές έρευνες που έχουν

90_2

του Σάκη Σερέφα

Τα προκαταρκτικά

Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο διαρκεί μια στιγμή της ζωής μας; Ε, λοιπόν, το σκέφτηκαν οι καλοί επιστήμονες: προσπάθησαν μάλιστα να τη χρονομετρήσουν εργαστηριακά. Τα κατάφεραν: κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κάθε στιγμή της ζωής μας διαρκεί τρία ολόκληρα δευτερόλεπτα. Όταν βρισκόμαστε μέσα σε μια κατάσταση, σε μια δράση, σε μια εμπειρία ή σε μια σκέψη, το συνειδητό μέρος του μυαλού μας τη χωρίζει σε φετούλες των τριών δευτερολέπτων. Έτσι απορροφάται το παρόν από

90_3

του Σάκη Σερέφα

Τα προκαταρκτικά

Ιδρώτας, ταχυκαρδία, λαχάνιασμα. Όχι, δεν αναφέρομαι στη συμπτωματολογία του σεξ σου, μα του άγχους σου. Που την εκδηλώνεις μέσα στο ταξί που σε οδηγεί στο αεροδρόμιο, όπου και θα καβαλήσεις τον σιδερένιο δράκοντα. Μέσα στο λερό ταξί ο εγκέφαλός σου έχει ήδη καταγράψει την επικείμενη απειλή και στέλνει το μήνυμα μέσω του νωτιαίου μυελού στα επινεφρίδια, τα οποία αντιδρούν παράγοντας αδρεναλίνη. Αμέσως αυξάνονται οι παλμοί της καρδιάς και η αρτηριακή πίεση. Το ήπαρ υπερπαράγει γλυκόζη και ειδοποιεί τα αποθέματα λίπους

zoi-xoris-magia

Του Κώστα Κατσουλάρη

Δεν αξίζει να τη ζεις. Κι αν κάτι επιβιώνει στην ατμόσφαιρα αυτών των ημερών, αν έχει απομείνει ίχνος από το περίφημο «νόημα» των Χριστουγέννων, αυτό διακρίνεται ακόμη ως αιφνίδια λάμψη στα μάτια των παιδιών μπροστά στα τρεμάμενα λαμπιόνια ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου. Ή μιας στολισμένης πλατείας. Κλισέ; 

fthinoporini_1

Του Κώστα Κατσουλάρη

Oι γραμμές αυτές γράφονται με νωπές ακόμη τις πρώτες εντυπώσεις από τη νέα κυβέρνηση. Η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού να προσκαλέσει τον Συνήγορο του Πολίτη στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο μαρτυρά αίσθηση των προτεραιοτήτων, αφού χωρίς διαφάνεια και αποτελεσματικότητα στη δημόσια διοίκηση καμιά πολιτική, όσο καλών προθέσεων κι αν είναι, δεν πρόκειται να φτάσει στον πολίτη. 

Oi_3_gamoi

του Χρήστου Χρυσόπουλου

Πρώτος γάμος
Το 1595 ο ελισαβετιανός ποιητής Έντμουντ Σπένσερ, πατέρας της σύγχρονης αγγλικής γραμματείας, δημοσιεύει ένα από τα πιο γνωστά του έργα, το «Επιθαλάμιον». Γράφτηκε για την ημέρα του γάμου του με τη νεαρή Ελίζαμπεθ Μπόιλ. Το ποίημα αναβιώνει το ομώνυμο αρχαιοελληνικό είδος (πιο γνωστό παραμένει το επιθαλάμιο του Κάτουλλου, το οποίο ήταν εμπνευσμένο από ένα χαμένο αντίστοιχο της Σαπφούς, ενώ αξίζει να αναφέρουμε το επιθαλάμιο που έγραψε ο ε.ε. κάμμινγκς το 1923) και το οποίο αποτελείται από:

 

syntaktikon

Tου Κώστα Κατσουλάρη

Την εβδομάδα που μας πέρασε επισκέφτηκαν τη χώρα μας τρεις σημαντικοί ευρωπαίοι συγγραφείς,  ο Σκοτζέζος Ίαν Ράνκιν, ο Ελβετός Αλέν ντε Μποτόν και ο Τσέχος Ίβαν Κλίμα. Προφανώς, η ταυτόχρονη παρουσία τους οφείλεται εν μέρει σε σύμπτωση, κι εν μέρει στο εμπορικό τάιμινγκ. Όπως και να έχει, για μια εβδομάδα αισθανθήκαμε ευρωπαίοι και κοσμοπολίτες. 

90_04

του Σάκη Σερέφα

Τα προκαταρκτικά
Ποιον ήχο παράγει η σιωπή σου; Είναι απλό. Παράγει τους ήχους του περιβάλλοντος και των άλλων ανθρώπων, συν την απουσία της φωνής σου. Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η συνειδητή απουσία σου ενώ είσαι παρών; Πολλά.Η σιωπή σου μπορεί να είναι συναινετική ή αμυντική ή προκοινωνική, δηλαδή να στέκεις στον χώρο ως βουβή «άγρια» ύλη.  Ένα σαρκωμένο μενίρ που αρνείται να γίνει ηχείο. Υπάρχει και η σιωπή του Φρόιντ, ο οποίος συχνά αποκοιμιόταν καθιστός καθώς ο ψυχαναλυόμενος του μιλούσε ξαπλωμένος στον καναπέ, μα δεν είναι της ώρας.  Ένα είναι το σίγουρο.

tsaknias

Επιμ. Γιώργου Τσακνιά

Κύριε Διευθυντά,

Σύμφωνα με μαρτυρίες, τρεις εκκεντρικοί νέοι επισκέφτηκαν τη Λαμία, στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Λέγεται πως, αμέσως μόλις κατέβηκαν από το λεωφορείο, κάθισαν στο καφενείο «Βοστώνη» επί της Πλατείας Λαού και παρήγγειλαν ούζο. Οι παριστάμενοι τους πλησίασαν και τους ρώτησαν από πού κρατάει η σκούφια τους. Φαίνεται πως εκείνοι, στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να εξηγήσουν στους ντόπιους ότι είναι ξένοι

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

30 Ιουνίου 2020 ΕΛΛΗΝΕΣ

π. Χαράλαμπος: «Είμαστε κάτι πέρα από τις σκέψεις και τα συναισθήματα»

Συνέντευξη με τον π. Χαράλαμπο Παπαδόπουλο με αφορμή το βιβλίο του «Εμπιστοσύνη – Η ελευθερία από την ανάγκη να ελέγχεις τα πάντα» (εκδ. Αρμός). Της Στε

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

30 Ιουνίου 2020 ΕΛΛΗΝΕΣ

π. Χαράλαμπος: «Είμαστε κάτι πέρα από τις σκέψεις και τα συναισθήματα»

Συνέντευξη με τον π. Χαράλαμπο Παπαδόπουλο με αφορμή το βιβλίο του «Εμπιστοσύνη – Η ελευθερία από την ανάγκη να ελέγχεις τα πάντα» (εκδ. Αρμός). Της Στε

ΦΑΚΕΛΟΙ