Το σύνταγμα του συνταγματάρχη, στο πανεπιστήμιο

Εκτύπωση

politexneioΤου Παντελή Μπασάκου*

Είναι μια παλιά ιστορία, από τα μέσα του περασμένου αιώνα, όταν στις χώρες της Νότιας Αμερικής ανθούσαν οι στρατιωτικές δημοκρατίες.

Μέρα εκλογών, και σε χωριά και κωμοπόλεις η ουσία του πράγματος έχει ως εξής: στον ψηφοφόρο πολίτη, κατά την προσέλευση του στο εκλογικό τμήμα, εγχειρίζεται σφραγισμένος φάκελος, ο οποίος τελικά και καταλήγει στην κάλπη. Την τάξη και την ασφάλεια της όλης διαδικασίας εγγυάται η παρουσία του στρατιωτικού διοικητή της περιοχής και της φρουράς του.

Κάποτε ένας ψηφοφόρος, που είχε μιαν οικειότητα με τον διοικητή, αισθάνθηκε την περιέργεια να τον ρωτήσει: συνταγματάρχα μου, εγώ έκανα ό,τι μου είπατε· θα μου πείτε τώρα και σεις τι ψήφισα;

Ο συνταγματάραχης τον κοίταξε με βλέμμα συγκαταβατικό και καλοσυνάτο: μα δεν ξέρεις παιδί μου πως η μυστικότητα της ψηφοφορίας προστατεύεται, από το σύνταγμα;

Kάποιος ξένος και περαστικός, που από όλα ετούτα θα τύχαινε να ακούσει μόνο την τελευταία φράση του συνταγματάρχη, θα είχε μόνον επαίνους για το δημοκρατικό της διαδικασίας. Το ίδιο, και για τον ίδιο λόγο, θα μπορούσαν ίσως, της τεχνοφοβίας αφαιρουμένης, να είναι επαινετές και οι ανακοινώσεις του Σύριζα που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, υπερασπιζόμενες τη μυστικότητα, που κινδυνεύει από την ηλεκτρονική ψήφο· όμως μόνον για κάποιον περαστικό, που από το όλο σκηνικό των εκλογών στο πανεπιστήμιο δεν θα τύχαινε να έχει δει παρά μόνο τις εν λόγω ανακοινώσεις.

Οι πανεπιστημιακοί ωστόσο δεν είναι περαστικοί. Ήθελαν και θέλουν να ψηφίσουν, αυτό φάνηκε από τη συμμετοχή όπου έγιναν, έστω και μετ' εμποδίων, εκλογές. Και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ήθελαν να ψηφίσουν, αλλά δεν τους άφησαν· και κατόπιν, οι ίδιοι εκείνοι που τους εμπόδισαν, που τους απαγόρευσαν –πώς αλλιώς να το πει κανείς– να προσέλθουν στη φυσική κάλπη, τους εξηγούν, σε οργίλο, σε μειλίχιο ή και σε επιστημονικό τόνο, πως και πάλι δεν θα τους αφήσουν να ψηφίσουν, αφού τώρα κινδυνεύει η μυστικότης. Εξηγούν σε εκείνους ακριβώς τους οποίους εμπόδισαν από το να πάνε να ψηφίσουν, πόσο σημαντικό είναι, τελικά, το να πηγαίνουν να ψηφίζουν, αντί να συμμετέχουν στη διαδικασία ηλεκτρονικά.

Ένα μάθημα συνταγματικότητας, ολόιδιο με εκείνο του ως άνω συνταγματάρχη.

* Ο Π. Μπασάκος είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Του ίδιου, Μην ανησυχείτε: Το δημόσιο πανεπιστήμιο παραμένει ιδιωτικό

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
50 χρόνια από τον θάνατό του: Ποιος ήταν ο Γιάννης Χρήστου

50 χρόνια από τον θάνατό του: Ποιος ήταν ο Γιάννης Χρήστου

Μια νύχτα σαν απόψε, οκτώ προς εννιά Ιανουαρίου του 1970, ακριβώς 50 χρόνια πριν, σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα, μαζί με τη γυναίκα του, ο σημαντικός μουσικοσυνθέτης Γιάννης Χρήστου. Ο συγγραφέας Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, που συνδεόταν μαζί του και οικογενειακά, αφηγείται ακόμη άγνω...

Στο πέρας των άφευκτων

Στο πέρας των άφευκτων

Του Γιάννη Λειβαδά

Την ίδια στιγμή που η ποίηση αποδεσμεύεται από τις προσκολλήσεις που η παρουσία του εαυτού αντιπροσωπεύει, και σχηματίζει εκείνη την απίθανη διαχρονική προσδιορισιμότητα περιεχομένου∙ αποκαλύπτει την απομάκρ...

O καβάσης και ο Καβάφης

O καβάσης και ο Καβάφης

Του Διονύση Στεργιούλα

Έζησαν την ίδια χρονική περίοδο. Οι ζωές τους σχεδόν συμπίπτουν πάνω στη γραμμή της ιστορίας. Η τέχνη τους δεν διαχωρίστηκε ποτέ από τον καθημερινό βίο τους. Ο ένας ένιωθε τιμή που προέρχεται από την ονομασ...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
«Βότσεκ»: Μια παράσταση στιβαρή, πυκνή, καθηλωτική

«Βότσεκ»: Μια παράσταση στιβαρή, πυκνή, καθηλωτική

Για την όπερα του Alban Berg «Βότσεκ» σε σκηνοθεσία του Ολιβιέ Πυ και διεύθυνση ορχήστρας από τον Βασίλη Χριστόπουλο, η οποία παρουσιάζεται για τρεις ακόμη παραστάσεις (26/01, 31/01 & 02/02) στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιά...

Όπως καλπάζει η ιδέα

Όπως καλπάζει η ιδέα

Του Γιάννη Δενδρινού

Αρχές του φετινού Απρίλη ήτανε, απόγευμα υγρό, που ανέβαινα με τα πόδια την Κηφισίας στο ύψος της Αγίας Τριάδας. Ο ήλιος είχε κρυφτεί πίσω απ' το Λυκαβηττό μόλις λίγα λεπτά νωρίτερα, αλλά ο...

Ο αλγόριθμος του ψηφιακού ανθρωπισμού

Ο αλγόριθμος του ψηφιακού ανθρωπισμού

Από το βιβλίο του Θεοφάνη Τάση «Ψηφιακός ανθρωπισμός – Εικονιστικό υποκείμενο και τεχνητή νοημοσύνη» (εκδ. Αρμός), σκέψεις και σχόλια για το ομότιτλο άρθρο.

Του Άλκη Γούναρη

...