x
Διαφήμιση

20 Ιουνιου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:11:04:58 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΣΤΗΛΕΣ ΕΠΩΝΥΜΩΣ

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Τα πολλαπλά είδωλα του Φρανκ Άντεργουντ

E-mail Εκτύπωση

FrankΣκέψεις για την επιτυχία του House of cards.

Του Νίκου Ξένιου

Τα τελευταία επεισόδια του House of Cards κερδίζουν σε ακροαματικότητα και καθηλώνουν το τηλεοπτικό κοινό. Στους τρεις πρώτους κύκλους οι πρωταγωνιστές Κέβιν Σπέισι, Ρόμπιν Ράιτ και Μάικλ Κέλυ κατέκτησαν τις καρδιές των τηλεθεατών και τρία Έμμι. Στον τέταρτο κύκλο, η δυναμική της βίαιης επιβολής της εξουσίας κορυφώνεται και τα ποσοστά τηλεθέασης χτυπούν κόκκινο. Ο ίδιος ο Κλίντον έχει παραδεχτεί πως κατά 99 τοις εκατό η σειρά παριστά με ακρίβεια την πραγματικότητα. Ο Ομπάμα δεν χάνει επεισόδιο. Με ποια ιδεολογική στάθμιση μπορεί να γίνει κατανοητή μια τέτοια επιτυχία; Σίγουρα αυτή δεν θα αφορά την πολιτική αρετή ούτε θα διασταυρώνεται με την προτεσταντική ηθική και αναμφίβολα δεν θα πρόκειται για την ανθρωπιά. Είναι, κατά πάσαν πιθανότητα, κάτι ισχυρότερο, κάτι που απηχεί πολύ ισχυρότερα στη σύγχρονη δυτική αισθητική και ηθική. 

Βιβλιοπαρουσίαση και βιβλιοκριτική: αδελφές ή ανταγωνίστριες;

E-mail Εκτύπωση

criticismeΤου Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Κανονικά, πρόκειται για δύο διακριτές μορφές κειμένων που αναμετρώνται με το βιβλίο και το προβάλλουν στο κοινό. Κανονικά, η βιβλιοκριτική και η βιβλιοπαρουσίαση υπηρετούνται από διαφορετικούς ανθρώπους, ανθρώπους με διαφορετικούς ρόλους, που αναλαμβάνουν διαφορετική δουλειά στο πλαίσιο του έντυπου ή ηλεκτρονικού τύπου. Κανονικά, η διαχωριστική γραμμή που τις χωρίζει δεν είναι αξιολογικής κλίμακας, αλλά ειδολογικής.

Όταν η πυγμαχία συναντάει την τέχνη

E-mail Εκτύπωση

altΗ σχέση των λογοτεχνών με την πυγμαχία με αφορμή τον θάνατο του Μοχάμεντ Άλι. (Μέρος Ι)

Του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

Όταν ήμασταν μικροί, εκεί γύρω στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα και τις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα είχαμε δύο ινδάλματα: τον σκακιστή Ρόμπερτ Φίσερ και τον πυγμάχο Μοχάμεντ Άλι, που τότε λεγόταν Κάσιους Κλέι. Μετά, μπήκαν οι ποιητές και οι συγγραφείς στη Σάλα των Ινδαλμάτων από την πίσω πόρτα, και η ζωή μας έγινε μια τεθλασμένη τζαζ. Και ακόμη είναι. Μπλέξαμε για τα καλά με κάτι μυστήριους (τότε, τώρα ξέρουμε σχεδόν τα πάντα γι᾽ αυτούς) τύπους που άκουγαν σε ονόματα όπως Νόρμαν Μέιλερ, Έρνεστ Χέμινγουεϊ, Τσαρλς Μπουκόβσκι, Όσκαρ Ουάιλντ, Νίκος Καρούζος, Τζακ Λόντον, Αρθούρος Κραβάν, Γκυ Ντεμπόρ. Έμελλε να ανακαλύψουμε ότι όλοι αυτοί, παρά τις πολύ μεγάλες τους διαφορές, είχαν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά, πολύ έντονα και πολύ ιδιαίτερα. Ανακαλύψαμε επίσης ότι είχαν και κάποια κοινά χαρακτηριστικά με τα δύο πρώτα ινδάλματα της άδολης εφηβείας μας: όλοι τους διατήρησαν μια αδιάκοπη σχέση με το σκάκι και τη στρατηγική, και όλοι τους συνδέθηκαν, έμμεσα ή άμεσα, με το box, την πυγμαχία. 

Μου ζητάνε να μιλήσω για σένα

E-mail Εκτύπωση

altΗ μεταφράστρια Ισμήνη Κανσή αποχαιρετά τον Eduardo Galeano, ένα χρόνο μετά τον θάνατό του, με μια επιστολή της προς αυτόν.

Της Ισμήνης Κανσή

Αγαπητέ Εδουάρδο,

Vivre ensemble, να ζούμε μαζί

E-mail Εκτύπωση

Cafe de jourΚείμενο που διαβάστηκε από τον Πρέσβη στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην UNESCO, στις 2 Απριλίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Café de jour που έλαβαν χώρα στο Παρίσι, σε καφέ της πόλης, το προηγούμενο Σάββατο.

Του Γιώργου Βέη

Έχω τονίσει και άλλοτε ότι ανήκω σ’ εκείνους που εξακολουθούν να πιστεύουν σταθερά ότι η ποίηση δεν είναι κατ´ ανάγκην παιδί της ταραγμένης ή μη εποχής της. Φρονώ μάλιστα ότι ως η κατ’ εξοχήν τέχνη του επαΐοντος –να υπογραμμίσω εδώ τον οξυδερκή ορισμό του Γουάλας Στήβενς «Poetry is the scholar’s art»– η ποίηση θα συνεχίσει και στα χρόνια που έρχονται να εκλύει οραματική σοφία, ανατέμνοντας και αναδιανέμοντας τη σκληρή ύλη της πραγματικότητας που μας περιβάλλει ενίοτε τόσο ασφυκτικά. Η ποιητική γραφή θα εξακολουθήσει να ασκεί το θεμελιώδες, σύμφυτο με τον εαυτό της προνόμιο, δηλαδή να προπορεύεται και να προβλέπει ή να προσβλέπει στα νέα τοπία του ανθρώπου. 

Γιαν Φαμπρ: Ο βασιλιάς είναι γυμνός

E-mail Εκτύπωση

yan fabre 5Για την ανακοίνωση του προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών από τον Γιαν Φαμπρ. 

Της Δήμητρας Κονδυλάκη

Μετά την πολύμηνη αναμονή του νέου προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών, με τις πολυπληθείς ανεξάρτητες θεατρικές ομάδες σε καθεστώς μόνιμης εκκρεμότητας και αναστολής, και φυσικά τα όσα θυελλώδη προηγήθηκαν με την άδοξη, έντονα παρασκηνιακή και με συνοπτικές διαδικασίες αποπομπή του Γιώργου Λούκου, η ανακοίνωση του φετινού Προγράμματος του Ελληνικού φεστιβάλ από τον νέο διευθυντή του, Γιαν Φαμπρ, είναι τουλάχιστον απογοητευτική – για να μην υιοθετήσουμε εκφράσεις πολλών και σημαντικών σύγχρονων δημιουργών από τον χώρο του θεάτρου: «εξοργιστική», «ντροπιαστική», «φαιδρή», «αποικιοκρατική».

«Την παρτίδα με τη ζωή δεν την κέρδισε ποτέ κανείς»

E-mail Εκτύπωση

altΣτη μνήμη του Κωστή Παπαγιώργη που έφυγε από κοντά μας, σαν σήμερα, δυο χρόνια πριν.  

Της Μυρένας Σερβιτζόγλου

Ορισμένοι αποφεύγουν να ταξιδεύουν αεροπορικώς, όχι γιατί φοβούνται τα ύψη, αλλά διότι λατρεύουν τα σύνορα. Την έξαψη του τελευταίου βήματος με το οποίο εξαίφνης βρίσκονται αλλού. Το ίδιο συμβαίνει με σύν-ορους ανθρώπους. Ένα μόνο βλέμμα, ή χαμόγελο και το transit ατελώνιστα έχει συμβεί. Ακόμη πιο σπάνια, αλλά τυχαίνει, είναι η σύν-ορος γραφή. Η γραφή σύνορο, όταν η γραφή δεν εξιστορεί απλώς πέρατα, αλλά λειτουργεί η ίδια ως τέτοια. Μία φράση, ένα βιβλιαράκι, και δεν έχει επιστροφή. 

Πρόσκρουση στον κάματο της ποιητικής αργίας

E-mail Εκτύπωση

art 20Του Γιάννη Λειβαδά

Η ποίηση εντοπίζεται σε κάτι που υφίσταται οριακά ανάμεσα στο υπάρχον και το μη υπάρχον, στο περιεχόμενο. Το οποίο, όπως έχω προ καιρού σημειώσει, είναι τρόπος1

Ποίηση και νέες υποκειμενικότητες

E-mail Εκτύπωση

street art 2011 16Του Παναγιώτη Λογγινίδη

Εάν θέλουμε να ξεφλουδίσουμε τον τίτλο της εκδήλωσης «Ποίηση και νέες υποκειμενικότητες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης» τότε θα βρούμε εντός του τρία δομικά στοιχεία, δύο σταθερά και ένα μεταβαλλόμενο. Ας παίξουμε λοιπόν ένα παιχνίδι που εξηγεί τη σχέση των τριών: τοποθετούμε πάνω σε μία ευθεία τις τρεις έννοιες. Στα δύο άκρα βάζουμε την ποίηση και την παγκοσμιοποίηση και στη μέση τις υποκειμενικότητες και ή αλλιώς και για να διευκολύνουμε το κείμενο, τον ανθρώπινο ψυχισμό. Το ζητούμενο σε μία τέτοια εξίσωση είναι πιο άκρο θα απορροφήσει το μέσο. Προς τα πού θα τείνει ο ψυχισμός προκαλώντας, όπως γίνεται αντιληπτό τη de facto σύγκρουση ανάμεσα στα άκρα, στην ποίηση και την παγκοσμιοποίηση. 

«Ο χρόνος είναι ένα μυστήριο»

E-mail Εκτύπωση

Don delillo nyc 02O Ντον Ντελίλλο βρέθηκε χθες στη Στέγη και μίλησε για τον χρόνο και τις πολλαπλές εκφάνσεις της σύγχρονης πραγματικότητας.

Του Θωμά Συμεωνίδη

Ο χρόνος μοιάζει να κυλάει. Με αυτή τη φράση ξεκινούν Οι χρόνοι του σώματος του Ντον Ντελίλλο και αυτή ήταν η πρώτη εντύπωση βλέποντας τον ογδοντάχρονο Ντελίλλο να εισέρχεται στο πλατό και να κάθεται με φόντο μια δική του ασπρόμαυρη φωτογραφία (αυτή στην αφίσα της εκδήλωσης), όπου είναι εμφανώς νεότερος. Αμέσως, μετά, η παρατήρηση της διαφοράς ανάμεσα στους δύο ενδυματολογικούς κώδικες: στη φωτογραφία πιο «νεανικός», στο πλατό, ζωντανά μπροστά μας, πιο «συντηρητικός». Και μετά, η παράκληση του ίδιου του συγγραφέα (δια στόματος του Ηλία Μαγκλίνη) να μην υπάρχουν φωτογραφίες. [η κεντρική φωτογραφία μας είναι από εκδήλωση στη Νέα Υόρκη]

Περί λογοκρισίας στην τέχνη: μια χρήσιμη συζήτηση

E-mail Εκτύπωση

Amin ATaleofTwoMuslimsΣτη συζήτηση που έγινε προχθές στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση με θέμα «Τέχνη, Ελευθερία, Λογοκρισία» τέθηκαν πολλά ζητήματα και καταγράφησαν καίριοι προβληματισμοί.

Του Θωμά Συμεωνίδη

H συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με αντικείμενο το τρίπτυχο «Τέχνη, Ελευθερία, Λογοκρισία» και τέσσερα επιμέρους πάνελ «Λόγος Περί Ελευθερίας», «Ιερά και Όσια», «Επικίνδυνες Ιδέες», «Η Βουή του Πλήθους» έθεσε πολλά και κρίσιμα ζητήματα, ορίζοντας περισσότερο το πλαίσιο μιας προβληματικής και λιγότερο έναν κοινό τόπο συγκλίσεων και απαντήσεων. Μεταξύ αυτών των ζητημάτων ήταν η έννοια της αυτολογοκρισίας υπό τον φόβο της αποδοκιμασίας ή της δημόσιας κατακραυγής, τα όρια της κριτικής, η συνάρθρωση ΜΜΕ, διαδικτύου, θεσμών της τέχνης και χορηγών και κατά προέκταση το ζήτημα της συνάρθρωσης συμφερόντων και λογοκριτικών ερεισμάτων, η προσβολή της πολιτικής ορθότητας και τα όρια της πρόκλησης μέσω της τέχνης, ο όρος του σεβασμού ή όχι της τέχνης απέναντι σε συγκεκριμένες ευαισθησίες. 

Λόγος πάνω στον λόγο του έρωτα

E-mail Εκτύπωση

erosΤην 14η Φεβρουαρίου αναγνωστικά ίχνη για τον έρωτα γέμισαν την οθόνη του υπολογιστή. Μπρικνέρ, Μαλβίνα, Κούντερα, Χειμωνάς, Παπαγιώργης, Τσαγκαρουσιάνος, Ζατέλη, Μονέ, φανερώθηκαν σε ένα ιμπρεσιονιστικό κείμενο για τους μόνους δυνατούς χρόνους του ίμερου, τους παρελθοντικούς, και την φυσική του έγκλιση, την προστακτική.

Της Μυρένας Σερβιτζόγλου

Το facebook ως αφροδίσιο σύμπτωμα και τα νούφαρα του Monet

E-mail Εκτύπωση

facebook jpgΤης Μυρένας Σερβιτζόγλου

Μια παρέα φοιτητών του γηραιότερου πανεπιστημίου των Η.Π.Α στον βορρά της ανατολικής ακτής δημιουργεί μια ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Η ιδέα γεννήθηκε στον πρωτεργάτη, Mark Zuckerberg, μία νύχτα, ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ μετά από ερωτική απόρριψη. Το Facebook, το δημοφιλέστερο και ισχυρότερο οικονομικά κοινωνικό δίκτυο ξεκίνησε σαν αφροδίσιο σύμπτωμα και η πορεία του δεν υπήρξε μήτε ευθεία μήτε ειρηνική.

Σελίδα 9 από 19

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube