«Ωραίο το βιβλίο σου, αλλά δεν κατάλαβα τίποτα»

Εκτύπωση

altΕπιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Κίμωνας Θεοδώρου με την πρώτη του συλλογή διηγημάτων Μερικοί το λένε αγάπη (εκδ. Φαρφουλάς) συγκέντρωσε όχι μόνο μια σειρά ηρώων και ιστοριών αλλά κατά βάση κάποια από τα αγαπημένα του διαβάσματα και τρόπους γραφής των συγγραφέων που αγαπάει. Με χαρακτηριστικό στοιχείο την ποικιλία στη θεματική αλλά και τον πειραματικό τρόπο αφήγησης, ο Θεοδώρου μοιάζει να καταθέτει στην πρώτη του συλλογη ένα κράμα βιωματικών ιστοριών με έντονο το στοιχείο της σάτιρας και την αυτοϋπονομευτικής ματιάς του αφηγητή.

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Το καινούργιο πηγαίνει αγκαζέ με το κλασικό: μπορεί να διαβάζεται κάθε φορά προσφέροντας την εμπειρία του παλιού και του νέου συνάμα μέσα σε διαφορετικά συγκείμενα. Από την άποψη αυτή, είναι παρακινδυνευμένο να ισχυριστεί κανείς ότι προσφέρει κάτι καινούργιο και, επιπλέον, διακρίνεται από το πρόσκαιρο.

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;
Θα έλεγα πως αν δεν του αρέσει το περιεχόμενο, τουλάχιστον έχει ωραίο εξώφυλλο. Προσφέρεται επίσης η ευχαρίστηση να γκρινιάζει για «αυτούς τους κενόδοξους γραφιάδες». Πέραν τούτου, ποικίλα πράγματα συμβαίνουν σε διαφορετικά επίπεδα μέσα σ' αυτό το βιβλίο και ένα αδιόρατο νήμα συνδέει τις παιγνιώδεις και ενίοτε πειραματικές στη μορφή και το περιεχόμενο στιγμές, η ερμηνεία βρίσκεται στον ίδιο τον αναγνώστη ανάλογα με τις εμπειρίες ή τις προσδοκίες του. Μπορεί να αναρωτηθεί αν έχουν να πουν κάτι οι ιστορίες του βιβλίου η καθεμία ξεχωριστά πίσω από τις πρώτες γραμμές ή σαν ένα σύνολο, αν υπάρχει μια ματιά που πηγαίνει πέρα από το δέντρο στο δάσος, και πάει λέγοντας. Μάλλον για κάθε συγγραφέα έχει ενδιαφέρον πως θα του πουν δέκα διαφορετικά πράγματα αντίστοιχοι αναγνώστες από τις εντυπώσεις που σχημάτισαν και μπορεί καμία απ' αυτές να μην είχε περάσει από το μυαλό του ίδιου όταν έγραφε. Αν συγκέντρωνα τις εντυπώσεις ή έστω γενικά σχόλια, θα αποτελούσαν μια ενδιαφέρουσα σύσταση - να, κάποια πρόσφατα: «Ωραίο το βιβλίο σου αλλά δεν κατάλαβα τίποτα», «δεν ντρέπεσαι γι' αυτά που γράφεις;»

Όταν σκαρώνουμε κάτι δεν σημαίνει πως είναι κατάλληλο για έκδοση και αυτό δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε εύκολα, μεγαλώσαμε σ' έναν κόσμο περιθωριοποίησης της αποτυχίας. Οι συγγραφείς ωριμάζουν μόνο όταν συνειδητοποιήσουν πως, ευτυχώς, η άρνηση έκδοσης λειτουργεί και προστατευτικά.

Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι».
Ακολούθησα τη μέθοδο «γράφω κάτι που θα διάβαζα και ο ίδιος». Άφησα τα κείμενα αρκετό καιρό ώστε τα δω ξανά μετά από ένα διάστημα με άλλο μάτι, έχοντας «βγει έξω» από αυτά. Έστειλα μερικά κείμενα από τη συλλογή σε φίλους που γράφουν κι αυτοί, από τις συμβουλές τους ορισμένες ήταν χρήσιμες -αν όχι όλες-, άλλες με βρήκαν σύμφωνο παρότι δεν τις ακολούθησα καθώς ήταν σε διαφορετικό πνεύμα από αυτό που ήθελα, άλλες έθεσαν προβληματισμούς όπως σχετικά με αναφορές που θα έπρεπε να αφαιρέσω προκειμένου να διαβαστεί το βιβλίο πιο εύκολα.

Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Συνήθως δεν έχω στο μυαλό μου τον δρόμο προς την έκδοση, δεν είναι αυτοσκοπός. Τουλάχιστον όχι πρωτίστως. Αυτό έρχεται στη συνέχεια, σκάνε διάφοροι που λένε «άντε, δεν θα εκδόσεις τίποτα;» και σε βάζουν στην πρίζα. Η ιστορία δεν πρωτοτυπεί: περιλαμβάνει γκάφες του συγγραφέα, ευγενικές αρνήσεις εκδοτών, παροτρύνσεις από άλλους αγνώστους που διάβασαν κάτι δικό σου, διακρίσεις σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και δημοσιεύσεις κειμένων οι οποίες ενθαρρύνουν, δυο νουβέλες που έγραψα παλιότερα και δεν βγήκαν - χαίρομαι γι' αυτό επειδή δεν με εκφράζουν πια. Τέλος, όταν σκαρώνουμε κάτι δεν σημαίνει πως είναι κατάλληλο για έκδοση και αυτό δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε εύκολα, μεγαλώσαμε σ' έναν κόσμο περιθωριοποίησης της αποτυχίας. Οι συγγραφείς ωριμάζουν μόνο όταν συνειδητοποιήσουν πως, ευτυχώς, η άρνηση έκδοσης λειτουργεί και προστατευτικά. Οι δρόμοι δεν τελειώνουν ποτέ, μπορείς να συνεχίσεις ή να ξαποστάσεις ή να αλλάξεις διαδρομή, ακόμη και να επινοήσεις τον δικό σου χάρτη.

* Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ είναι δημοσιογράφος.

altΜερικοί το λένε αγάπη
(Μικρό)διηγήματα & ακροβασίες
Κίμων Θεοδώρου
Φαρφουλάς 2014
Σελ. 158, τιμή εκδότη €7,52

alt

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Ο συγγραφέας δεν δικαιούται να χάνεται στον κόσμο των λέξεων»

«Ο συγγραφέας δεν δικαιούται να χάνεται στον κόσμο των λέξεων»

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Ηρακλής Γεωργαντής έκανε την εμφάνισή του στον χώρο της σύγχρονης πεζογραφίας δυναμικά – με μια τριλογία. Ερωτικό και ψυχολογικό θρίλερ με αστυνομική πλοκή, χαρακτηρίζει...

«Άνθρωποι που παλεύουν με την τρέλα τους, αλλά δεν παραδίδονται»

«Άνθρωποι που παλεύουν με την τρέλα τους, αλλά δεν παραδίδονται»

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Γιώργος Πετράκης στη συλλογή με ευσύνοπτα διηγήματα «Όλα τα κακά σκορπά» (εκδ. Γαβριηλίδης) διηγείται τις ιστορίες ανθρώπων που μοιάζει να μην τους χωράει ο τόπος, ενίοτ...

«Αντιλαμβάνομαι τη γραφή σαν ερωτικό παιχνίδι με τη γλώσσα»

«Αντιλαμβάνομαι τη γραφή σαν ερωτικό παιχνίδι με τη γλώσσα»

Επιμέλεια: Κωστας Αγοραστός

Η Μαριέλ Νικοδήμος δεν υπάρχει – είναι καλλιτεχνικό ψευδώνυμο. Η συγγραφέας, όμως, της επιστολικής κομεντί 40 γράμματα πένθους (εκδ. Εξάντας) εκπέμπει ένα από τα πιο στιβαρά καλλιτεχνικά σ...

Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
Πέθανε η Άλκη Ζέη

Πέθανε η Άλκη Ζέη

Πέθανε χθες βράδυ στο σπίτι της, στα 97 της χρόνια, συντροφιά με τα παιδιά της Ειρήνη και Πέτρο, η αγαπημένη συγγραφέας Άλκη Ζέη. Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη από το Α΄ Νεκροταφείο, όπου αναπαύεται και ο σύζυγος της Γιώργος Σεβαστίκογλου. 

...
Γράμμα στην Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Γράμμα στην Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Της Ευτυχίας Παναγιώτου

Αθήνα 22.2.2020

[Αγαπημένη μου Κατερίνα]

Νόμιζα πάντα τον θάνατο σαν κάτι θλιβερό, σαν ένα τέλος. Υπάρχουν όμως στιγμές που, ενώ ο θάνα...

Λοξές παραχαράξεις

Λοξές παραχαράξεις

Για το ιδιότυπο βιβλίο με φωτογραφηγήματα του Αχιλλέα ΙΙΙ «Παραχαράκτης» (εκδ. Νεφέλη).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Η λογοτεχνία ως παιχνίδι. Ή πώς τα σο...