Μαρία Φακίνου

Εκτύπωση

alt

Στον Κώστα Αγοραστό

Με προσεκτικά και μελετημένα βήματα η Μαρία Φακίνου, τα τελευταία χρόνια, χτίζει το συγγραφικό της σύμπαν. Η νουβέλα της, "Η αρχή του κακού" (εκδ. Καστανιώτη), που μόλις κυκλοφόρησε, είναι μια εμπνευσμένη αλληγορία. Μεστός λόγος, υποδειγματική κλιμάκωση και αρχετυπικοί χαρακτήρες είναι αυτά που θα συναντήσει ο αναγνώστης. Με αυτό ως αφορμή κουβεντιάσαμε μαζί της.

Μόλις κυκλοφόρησε η καινούργια σας νουβέλα «Η αρχή του κακού». Πείτε μας, με δυο λόγια, τι συμβαίνει στο βιβλίο;

Με δύο λόγια, μια γυναίκα φτάνει στην παραθαλάσσια κωμόπολη Χ. τον Φεβρουάριο του 2000. Κατά την παραμονή της –σε αυτόν τον τόπο όπου κυριαρχούν η βία, ο φόβος για το διαφορετικό και μια στρεβλή αντίληψη της έννοιας του ηθικού– συμβαίνουν μια σειρά ανεξήγητα γεγονότα με αποκορύφωμα ένα φόνο με άγνωστους θύτες. Η σύγκρουση μεταξύ των κατοίκων μοιάζει αναπόφευκτη. Τι θα επιφυλάξει η μικρή κοινωνία σε αυτή τη μυστηριώδη ξένη, και γιατί τους φοβίζει η παρουσία της;

Η ιστορία της νουβέλας σας αποτελεί μια αλληγορία της «ανθρωποφαγικής» κοινωνίας του σήμερα;

Αποτελεί πρωτίστως προϊόν μυθοπλασίας. Το γεγονός ότι το βασικό του θέμα –η μη αποδοχή του διαφορετικού, του ξένου, του ανοίκειου από ένα κοινωνικό σύνολο, μια μάζα- βρίσκει σήμερα πιο πρόσφορο έδαφος απ’ ό,τι πριν για να εκδηλωθεί, αποτελεί σίγουρα σημείο των καιρών. Είμαι λίγο επιφυλακτική με τη λέξη αλληγορία. Θα έλεγα ότι υπάρχουν αντιστοιχίες με το σήμερα.

Η επικαιρότητα είναι πηγή έμπνευσης για εσάς;

Κάποια παράδοξη ή εξωφρενική επικαιρότητα –της οποίας γινόμαστε όλο και πιο συχνά μάρτυρες- αποτελεί σίγουρα μια αφορμή ώστε συγκαλυμμένη και τροποποιημένη να εισχωρήσει σε ένα κείμενο.

Έχετε συμμετάσχει σε τέσσερις συλλογικούς τόμους διηγημάτων. Πόσο δελεαστικό είναι να σας θέτουν το θέμα και να σας ζητούν μια ιστορία;

Είναι μια πρόκληση περισσότερο. Σαν ένα προσωπικό στοίχημα ότι θα αντεπεξέλθεις στους όρους και τους κανόνες που κάποιος άλλος έχει θέσει. Επίσης, μου αρέσει η έννοια μιας άτυπης  «συλλογικότητας» ή συγγραφικής συγγένειας που ενδεχομένως να υπονοείται με την επιλογή των υπόλοιπων συγγραφέων.

Δημοσιεύσατε το πρώτο σας βιβλίο πριν από πέντε χρόνια. Γράφετε δύσκολα, κ. Φακίνου;

Γράφω δύσκολα. Και αργά. Και έπειτα από πολλή σκέψη. Αυτά στην αρχή με άγχωναν, μετά όμως κατάλαβα ότι αυτός είναι ο τρόπος μου.

alt

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, που όλοι έχουμε διαβάσει από τον ημερήσιο τύπο, οι συγγραφείς, μεταφραστές και επιμελητές θα χρειάζεται πλέον να κάνουν έναρξη επαγγέλματος και να διατηρούν μπλοκάκι. Όλες αυτές οι πρακτικές δυσκολίες σάς αποθαρρύνουν ή σας πεισμώνουν για το επόμενό σας βιβλίο;

Στην Ελλάδα, είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις συγγραφέων, μεταφραστών και επιμελητών που ζουν από το επάγγελμά τους. Η πλειονότητα ασκεί παράλληλα και κάποιο άλλο με σταθερότερο εισόδημα. Το ζήτημα της ασφάλισής τους είναι σαφώς σημαντικό, έχει όμως ιδιαιτερότητες τις οποίες θα έπρεπε η κυβέρνηση να λάβει υπόψη της προτού τους εντάξει σωρηδόν σε ένα ταμείο με εισφορές συχνά απαγορευτικές και αναντίστοιχες με τις πραγματικές τους απολαβές. Αυτή η νομοθετική πρόταση δείχνει ακόμα μια φορά την πολιτική απαξίωσης που ακολουθείται απέναντι στο χώρο του βιβλίου με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται. Προσωπικά δεν με αποθαρρύνει ούτε με πεισμώνει. Με θυμώνει. Και σίγουρα δυσκολεύει ακόμα περισσότερο μια ήδη δύσκολη κατάσταση.

Βρίσκεται το μέλλον του βιβλίου στο «ηλεκτρονικό βιβλίο»;

Αυτήν την ερώτηση την ακούω τα τελευταία είκοσι χρόνια, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι το ηλεκτρονικό βιβλίο δεν κατάφερε να εκτοπίσει το βιβλίο τόσο με την έννοια του αντικειμένου όσο και με αισθητικά κριτήρια. Δεν κατάφερε να γίνει «το μέλλον» της ανάγνωσης. Το μόνο πλεονέκτημα που βρίσκω στο ψηφιακό βιβλίο είναι η άμεση απόκτησή του ακόμα κι από την άλλη άκρη του κόσμου. Οι υπόλοιπες ευκολίες και λειτουργίες του μου φαίνονται αδιάφορες και μάλλον άσχετες με την αναγνωστική απόλαυση.

Ποιους συγγραφείς αγαπάτε κι έχουν επηρεάσει τα γραπτά σας;

Τους  Ε. Χ. Γονατά, Φραντς Κάφκα και Ρέιμοντ Κάρβερ.

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ιάσονας Χανδρινός: «Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου βρίσκονται σε μια ξεχωριστή ηθική στάθμη»

Ιάσονας Χανδρινός: «Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου βρίσκονται σε μια ξεχωριστή ηθική στάθμη»

Συνομιλία με τον Ιάσονα Χανδρινό, επιστημονικό συνεργάτη του Πανεπιστημίου του Ρέγκενσμπουργκ στη Βαυαρία, με αφορμή το βιβλίο του «Όλη νύχτα εδώ», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. To βιβλίο είναι μια συλλογή ατομικών βιωματικών αφηγήσεων με θέμα την Εξέγερση του Πολυτεχ...

Θανάσης Ντινόπουλος: «Ο εγκέφαλος μας κάνει αυτό που είμαστε»

Θανάσης Ντινόπουλος: «Ο εγκέφαλος μας κάνει αυτό που είμαστε»

Συνέντευξη με τον καθηγητή Θανάση Ντινόπουλο, με αφορμή το βιβλίο του «Ας μιλήσουμε για τον εγκέφαλο – Από τους νευρώνες στη συμπεριφορά» (εκδ. University Studio Press).

Της Στεφανίας Τζακώστα

...
Χριστιάνα Λαμπρινίδη: «Η λογοτεχνία είναι έμφυλη και όταν τη γράφεις και όταν τη διαβάζεις»

Χριστιάνα Λαμπρινίδη: «Η λογοτεχνία είναι έμφυλη και όταν τη γράφεις και όταν τη διαβάζεις»

Μια συνέντευξη με τη Χριστιάνα Λαμπρινίδη, με αφορμή τη συμμετοχή της στο αφιέρωμα «Η άνθρωπος: Φύλο και Λογοτεχνική Performance» στη 16η ΔΕΒΘ.

Της Παυλίνας Μάρβιν

...
Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
«Το έργο του Michel Houellebecq και η υποδοχή του στην Ελλάδα»

«Το έργο του Michel Houellebecq και η υποδοχή του στην Ελλάδα»

Ημερίδα με θέμα «Το έργο του Michel Houellebecq και η υποδοχή του στην Ελλάδα» διοργανώνει το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Γλωσσικές, Λογοτεχνικές και Διαπολιτισμικές Σπουδές στο Γαλλόφωνο και Ευρωπαϊκό Χώρο, Μεταφρασεολογία - Μετάφραση Λογοτεχνίας και Επιστημών του Ανθρώπου», του Τ...

Ιάσονας Χανδρινός: «Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου βρίσκονται σε μια ξεχωριστή ηθική στάθμη»

Ιάσονας Χανδρινός: «Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου βρίσκονται σε μια ξεχωριστή ηθική στάθμη»

Συνομιλία με τον Ιάσονα Χανδρινό, επιστημονικό συνεργάτη του Πανεπιστημίου του Ρέγκενσμπουργκ στη Βαυαρία, με αφορμή το βιβλίο του «Όλη νύχτα εδώ», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. To βιβλίο είναι μια συλλογή ατομικών βιωματικών αφηγήσεων με θέμα την Εξέγερση του Πολυτεχ...

Συνεχίζουμε

Συνεχίζουμε

Της Γιώτας Κόκκινου

Είναι η πρώτη ζεστή μέρα της άνοιξης, που φέτος άργησε να έρθει. Κοιτάζει έξω από το παράθυρο τα ψηλά δέντρα να κινούνται αργά, στο ρυθμό της πρωινής αύρας. Βηματίζει νευρικά ...