x
Διαφήμιση

10 Δεκεμβριου 2019

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:00:00:00 GMT +2

Διαφήμιση
ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ: ΠΡΟΣΩΠΑ ΕΛΛΗΝΕΣ Δημήτρης Σωτάκης

Δημήτρης Σωτάκης

E-mail Εκτύπωση

alt

Στον Κώστα Αγοραστό

Λάτρης της λογοτεχνίας του φανταστικού, της μουσικής της δεκαετίας του '80 και της κινεζικής γλώσσας. Όλα αυτά και άλλα πολλά συνθέτουν το πορτρέτο του Δημήτρη Σωτάκη. Με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο, Ο θάνατος των ανθρώπων (εκδ. Κέδρος) συζητήσαμε για ορισμένα από τα παραπάνω θέματα. 

Μιλήστε μου για το πώς γεννήθηκε η ιδέα του βιβλίου σας «Ο θάνατος των ανθρώπων».

Η αρχική μου προδιάθεση ήταν να αποστασιοποιηθώ από τους εμμονικούς ήρωες, τους οποίους είχα επινοήσει μέχρι σήμερα. Οι ήρωες των βιβλίων μου μέχρι σήμερα, ζούσαν σε μια αλλόκοτη συνθήκη, σχεδόν βίωναν μια αυτιστική πραγματικότητα, εγκλωβισμένοι στην παραδοξότητα που γεννούσαν οι συνθήκες της πλοκής του κάθε βιβλίου. Στον Θάνατο των ανθρώπων, αυτή η λογική ανατρέπεται. Πρόκειται για ένα κείμενο πολυπρόσωπο, όλα κινούνται στο όριο μιας κοινότητας, οι άνθρωποι έχουν ορατές, χειροπιαστές σχέσεις μεταξύ τους, μοιάζουν πραγματικοί. Η καθαρή, λοιπόν, πρόθεση, ήταν να γράψω την ιστορία μιας ομάδας ανθρώπων, ενός τόπου, καθορισμένου γεωγραφικά και κοινωνικά, έστω και κατ’επίφαση.

Έχετε ιδιαίτερη αγάπη για τη λογοτεχνία του φανταστικού. Τι είναι αυτό που σας συναρπάζει σε αυτές τις ιστορίες;

Πολύ γενικά μπορώ να πω, πως ό,τι παρεκκλίνει από την πραγματικότητα, μου προκαλεί το ενδιαφέρον. Η λογοτεχνία είναι για μένα ο μοναδικός τρόπος να δραπετεύω από το αυτονόητο, να σαμποτάρω, εν τέλει, την ίδια μου τη ζωή. Όμως, το στοιχείο του φανταστικού δεν είναι αρκετό για να κρατήσει ζωντανό ένα λογοτεχνικό κείμενο, θα πρέπει η ιστορία να διαθέτει έναν-κατά κάποιο τρόπο- ανθρωποκεντρικό άξονα, να θέτει ερωτήματα για τη θέση μας πάνω στον κόσμο.

Στο βιβλίο σας παρακολουθούμε την ιστορία ενός χωριού, της Θάλχης, που ξαφνικά το χτυπά μια ανεξήγητη κατάρα. Σταδιακά η αρρώστια και ο θάνατος γίνονται ένα με την καθημερινότητα των κατοίκων. Αφηγητής και πρωταγωνιστής είναι ένας 40άρης, ο οποίος βιώνει αυτή την καταστροφή με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Ποια είναι τα κοινά στοιχεία που έχετε με τον ήρωά σας;

Είναι μοιραίο να υπάρχουν κοινά στοιχεία, ωστόσο δεν είμαι εγώ ο ήρωας. Θα μπορούσα να πω ότι αυτό που μας ενώνει είναι το στοιχείο της παρατήρησης, εγώ, όπως κι εκείνος, περσσότερο παρατηρώ με περιέργεια τον κόσμο, τη ροή των πραγμάτων, χωρίς απαραίτητα να δρω. Ο ήρωας μου, όπως συνήθως, είναι ένας αφελής άνθρωπος, ο οποίος δεν μπορεί να διαβάσει τους οιωνούς, παραμένει μετέωρος και καθώς εξελίσσεται η ιστορία, θύμα των περιστάσεων. Αυτό που τον σώζει από την παρακμή, είναι οι ευγενικές του προθέσεις, οι οποίες πάντως δεν είναι αρκετές για να τον λυτρώσουν ολοκληρωτικά.

Πότε συνειδητοποιήσατε ότι θέλατε ν’ ασχοληθείτε επαγγελματικά με τη συγγραφή;

Δεν ξέρω να υπάρχει ένα ορατό χρονικό σημείο, που μπορεί ένας συγγραφέας να συνειδητοποιήσει κάτι τέτοιο. Ίσως μετά την κυκλοφορία της Πράσινης Πόρτας, το 2002, κατάλαβα ότι η λογοτεχνία θα καθορίζει πλέον το ρυθμό της ζωής μου.

altΤα βιβλία σας θα τα χαρακτηρίζατε μυθιστορήματα ιδεών ή μυθιστορήματα χαρακτήρων;

Σίγουρα ιδεών. Είναι, σε κάθε περίπτωση, συμβολικά βιβλία, που πασχίζουν να θέσουν ερωτήματα για τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τη ζωή μας και αντί να κραυγάσουν μια ιδέα, κάτι που θα μπορούσα να εκφράσω ουρλιάζοντας, το ξεδιπλώνουν σε μια ιστορία. Στην πραγματικότητα, οι χαρακτήρες είναι σχεδόν μια λεπτομέρεια, ακόμα και οι πιο εκκεντρικοί ή ιδιόρρυθμοι ήρωες, είναι εναρμονισμένοι με την κεντρική ιδέα του μυθιστορήματος.

Διαβάζετε τα βιβλία των συγγραφέων αυτών που συνηθίζουμε ν’ αποκαλούμε της γενιάς σας; Βρίσκετε συγγένειες με αυτούς;

Ναι, τα διαβάζω. Όχι όλων. Σαφείς συγγένειες δεν εντοπίζω, αλλά είναι βέβαιο ότι η μοναξιά, η απομόνωση, η έλλειψη επικοινωνίας, είναι στοιχεία που συνεχώς επανέρχονται, ως συγκεκριμένες παράμετροι στα βιβλία όλων μας.

Γνωρίζετε και κινεζικά και έχετε μάλιστα μεταφράσει κι ένα βιβλίο (Tο δέντρο με τα λευκά άνθη, εκδ. Ψυχογιός). Πώς προέκυψε η αγάπη σας για την κινεζική κουλτούρα;

Μου προκαλούσε πάντα δέος η κινεζική γλώσσα. Η αγάπη μου ήταν καθαρά γλωσσολογική, αυτός ήταν ο λόγος που την έμαθα. Η κινεζική γλώσσα είναι στ’αλήθεια αδιανόητη, η ομορφιά και η μοναδικότητά της δεν εξηγούνται. Ο ενθουσιασμός μου είναι πάντοτε μεγάλος για τη χώρα, θα ήθελα να βρίσκομαι εκεί συχνότερα. Η αλήθεια είναι ότι οι δυτικοί δε γνωρίζουν πολλά πράγματα για την Κίνα και αναπαράγουν συνήθως κάποια γνωστά κλισέ για τους Κινέζους, όμως η Κίνα είναι πολυδιάστατη και γεμάτη εκπλήξεις.

Συγγραφέας στον καιρό της κρίσης. Τι μπορεί να κάνει κάποιος με αυτή του την ιδιότητα;

Όχι και πολλά πράγματα, αλλά από την άλλη, τι οφείλει να κάνει ένας συγγραφέας ανεξάρτητα από την κρίση; Δεν είμαι σίγουρος, μάλλον οφείλει να γράφει, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο ευνοϊκό για τον ίδιον και για τους άλλους.

Είστε αισιόδοξος ή απαισιόδοξος γι’ αυτά που θα έρθουν;

Είμαι αισιόδοξος. Το επιλέγω συνειδητά.

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ιάσονας Χανδρινός: «Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου βρίσκονται σε μια ξεχωριστή ηθική στάθμη»

Ιάσονας Χανδρινός: «Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου βρίσκονται σε μια ξεχωριστή ηθική στάθμη»

Συνομιλία με τον Ιάσονα Χανδρινό, επιστημονικό συνεργάτη του Πανεπιστημίου του Ρέγκενσμπουργκ στη Βαυαρία, με αφορμή το βιβλίο του «Όλη νύχτα εδώ», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. To βιβλίο είναι μια συλλογή ατομικών βιωματικών αφηγήσεων με θέμα την Εξέγερση του Πολυτεχ...

Θανάσης Ντινόπουλος: «Ο εγκέφαλος μας κάνει αυτό που είμαστε»

Θανάσης Ντινόπουλος: «Ο εγκέφαλος μας κάνει αυτό που είμαστε»

Συνέντευξη με τον καθηγητή Θανάση Ντινόπουλο, με αφορμή το βιβλίο του «Ας μιλήσουμε για τον εγκέφαλο – Από τους νευρώνες στη συμπεριφορά» (εκδ. University Studio Press).

Της Στεφανίας Τζακώστα

...
Χριστιάνα Λαμπρινίδη: «Η λογοτεχνία είναι έμφυλη και όταν τη γράφεις και όταν τη διαβάζεις»

Χριστιάνα Λαμπρινίδη: «Η λογοτεχνία είναι έμφυλη και όταν τη γράφεις και όταν τη διαβάζεις»

Μια συνέντευξη με τη Χριστιάνα Λαμπρινίδη, με αφορμή τη συμμετοχή της στο αφιέρωμα «Η άνθρωπος: Φύλο και Λογοτεχνική Performance» στη 16η ΔΕΒΘ.

Της Παυλίνας Μάρβιν

...
Διαφήμιση
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ
«Το έργο του Michel Houellebecq και η υποδοχή του στην Ελλάδα»

«Το έργο του Michel Houellebecq και η υποδοχή του στην Ελλάδα»

Ημερίδα με θέμα «Το έργο του Michel Houellebecq και η υποδοχή του στην Ελλάδα» διοργανώνει το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Γλωσσικές, Λογοτεχνικές και Διαπολιτισμικές Σπουδές στο Γαλλόφωνο και Ευρωπαϊκό Χώρο, Μεταφρασεολογία - Μετάφραση Λογοτεχνίας και Επιστημών του Ανθρώπου»...

Ιάσονας Χανδρινός: «Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου βρίσκονται σε μια ξεχωριστή ηθική στάθμη»

Ιάσονας Χανδρινός: «Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου βρίσκονται σε μια ξεχωριστή ηθική στάθμη»

Συνομιλία με τον Ιάσονα Χανδρινό, επιστημονικό συνεργάτη του Πανεπιστημίου του Ρέγκενσμπουργκ στη Βαυαρία, με αφορμή το βιβλίο του «Όλη νύχτα εδώ», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. To βιβλίο είναι μια συλλογή ατομικών βιωματικών αφηγήσεων με θέμα την Εξέγερση του Πολυτεχ...

Συνεχίζουμε

Συνεχίζουμε

Της Γιώτας Κόκκινου

Είναι η πρώτη ζεστή μέρα της άνοιξης, που φέτος άργησε να έρθει. Κοιτάζει έξω από το παράθυρο τα ψηλά δέντρα να κινούνται αργά, στο ρυθμό της πρωινής αύρας. Βηματίζει νευρικά ...

Διαφήμιση

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

 

Ποια θεματική θα θέλατε να διαβάζετε συχνότερα;





ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΙ ΕΔΩ

 

Network Social  RSS Facebook Twitter Youtube